Νέα δεκαετία, νέοι στόχοι και προκλήσεις για την οικονομία

Τα πάνω κάτω ήρθαν στην κυπριακή οικονομία την δεκαετία 2010-2019, την οποία αφήσαμε πίσω μας πριν από μερικές ημέρες. Η συγκεκριμένη δεκαετία ταρακούνησε για τα καλά τόσο την οικονομία, όσο και χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι ακόμα μετρούν τις ζημίες που υπέστησαν. 
Μέσα σε ένα βράδυ χιλιάδες πολίτες έχασαν τις καταθέσεις τους, άλλοι βρέθηκαν στην ανεργία και άλλοι είδαν τα εισοδήματα τους να συρρικνώνονται, τα οποία μάλιστα δεν έχουν επανέλθει. Τα πρώτα σημάδια της κρίσης ήταν ορατά από το 2009 αλλά η συνέχιση κακών πρακτικών και η εξυπηρέτηση ημετέρων, διόγκωσαν τις δημόσιες δαπάνες. Επίσης μια σειρά άλλων εξωγενών παραγόντων επιδείνωσαν περαιτέρω την κυπριακή οικονομία. 
Την χαριστική βολή, στην οικονομία της Κύπρου έδωσε ο τραπεζικός τομέας, για το οποίο ακόμα πληρώνουν οι πολίτες. Πάντως, παρά την κατρακύλα της οικονομίας, η τότε κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, δεν έλαβε έγκαιρα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, με αποτέλεσμα η χώρα βρεθεί στα δύο στενά. 
Εκτός από τους πιο παράγοντες, μια σειρά άλλων γεγονότων ήταν αρκετά για να βρεθεί η χώρα στο χείλος της καταστροφής.
Αρχή έγινε με το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, το οποίο προκάλεσε τεράστιες ζημίες στις κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα καθώς είχαν κεφαλαιακές ανάγκες. Η χώρα για να αναχρηματοδότησει το εθνικό της χρέος έλαβε δάνειο ύψους €1,6 δισ. από τη Ρωσία. Ακολούθησε ο αποκλεισμός της χώρας από τις αγορές, η προσφυγή του κράτους στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, το μνημόνιο, το κούρεμα καταθέσεων, το κλείσιμο του Συνεργατισμού αλλά και η λήψη επώδυνων μέτρων.
 Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η Κύπρος, από χώρα της ευμάρειας, να μετατραπεί σε χώρα των κοινωνικών παντοπωλείων. Τα μέτρα που λήφθηκαν αλλά και η παραχώρηση κινήτρων για την προσέλκυση επενδυτών και για την αναζωογόνηση της κτηματαγοράς, συνέβαλαν στην επανεκκίνηση της κυπριακής οικονομίας.
Μετά την έξοδο της Κύπρου από το μνημόνιο και τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης , διαπιστώνεται πως πολλές δεσμεύσεις που δόθηκαν στους διεθνείς πιστωτές έμειναν στα χαρτιά. Δεν έγιναν ιδιωτικοποιήσεις, η μεταρρύθμιση του δημοσίου είχε μπει για πολύ καιρό στο πάγο ενώ τώρα άρχισε να καταβάλλεται μια προσπάθεια για  μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 
Μάλιστα, εκείνο που διαπιστώνεται δυστυχώς είναι η επιστροφή στις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Άρχισαν και πάλι οι προσλήψεις και προαγωγές καθώς και η διόγκωση του κρατικού μισθολογίου.
Επίσης αριθμός εργαζόμενων που προσελήφθηκαν στο κράτος με την αγορά υπηρεσιών, μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου λαμβάνοντας τα ωφελήματα των δημοσίων υπαλλήλων. 
Είναι κρίμα και άδικο, ότι έκτισε η κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια, να το γκρεμίσει για την εξυπηρέτηση ημετέρων. Δεν θα πρέπει να κάνει εκπτώσεις στη δημοσιονομική πολιτική που χάραξε τα προηγούμενα χρόνια. Δεν θα πρέπει να υποκύψει στις απαιτήσεις των συντεχνιών και των δήμων. Θα πρέπει να επιμμείνει στην υλοποίηση τόσο της μεταρρύθμισης της δημόσιας υπηρεσίας όσο και της Αρχής Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Πρόκειται για τομές που θα αλλάξουν ριζικά τη λειτουργία του κράτους και με τις οποίες θα επέλθουν εξοικονομήσεις στις δημόσιες δαπάνες, οι οποίες θα μπορούν να μεταφερθούν στους πολίτες.
Επιπλέον, θα πρέπει η κυβέρνηση να βρει τρόπους αύξησης των εσόδων μέσω της εντατικοποίησης των εισπρακτικών μέτρων που λαμβάνει το Τμήμα Φορολογίας και μέσω των επενδύσεων .  
Επίσης θα πρέπει να επικεντρωθεί στη διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος της χώρας.
Στο χέρι της κυβέρνησης αλλά και των κομμάτων, είναι η νέα δεκαετία να είναι δεκαετία ευμάρειας, ανάπτυξης, μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού.