Είναι ένα κοινωνικοπολιτικό πρόβλημα που, δυνάμει, πρέπει να απασχολήσει το συντεταγμένο κράτος και την κοινωνία.
Το ερώτημα:
-Τι γίνεται όταν μια ομάδα αναρριχηθεί στην ηγεσία ενός δημοκρατικού κόμματος και δεν εννοεί να εγκαταλείψει την «εξουσία», όχι μόνο όταν τα ηγετικά πρόσωπα εμπλακούν σε σκάνδαλα οικονομικής φύσεως και είναι ύποπτα για διάπραξη ποινικών αδικημάτων;
-Όταν η οικονομική διαχείριση τόσο της κομματικής περιουσίας όσο και της κρατικής χορηγίας εγείρει θέματα χρηστής διαχείρισης και αρνούνται τον έλεγχο;
-Όταν, παραβιάζοντας το καταστατικό του κόμματος, μετατρέπουν την οργανωτική δομή του σε δομή εταιρείας, με γενικό διευθυντή και υπαλλήλους, καταργώντας έτσι την ουσία του κόμματος ως εθελοντικής ένωσης ομοφρονούντων πολιτών περί μία ιδεολογία, που αποτελεί τη βάση της κομματικής του ύπαρξης;
-Όταν δε αποτυγχάνουν παταγωδώς στις εκλογές και, για πρώτη φορά στην ιστορία 60 χρόνων του κόμματος, το αφήνουν εκτός Βουλής;
-Όταν χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες για να εμποδίσουν την αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης και παραγνωρίζουν ακόμη και αποφάσεις εκτάκτου συνεδρίου, συγκληθέντος υπό του προέδρου που εκείνοι υπέδειξαν και εξέλεξαν, και τον υποχρεώνουν σε παραίτηση, διότι αμφισβητούν τις αποφάσεις του συνεδρίου, για τις οποίες ο ίδιος ο πρόεδρος έχει σημαντική συμβολή;
-Όταν περιφρονούν σκόπιμα ολόκληρο το συνέδριο, τις αποφάσεις του οποίου, για διορισμό επιτροπών με συγκεκριμένο σκοπό, αποφασίζουν ότι οι ίδιοι θα ερμηνεύσουν και θα εκτελέσουν και όχι οι επιτροπές που διόρισε το συνέδριο;
Ερωτώ: Το κράτος και η κοινωνία έχουν κάποιο νόμιμο τρόπο αντιμετώπισης τέτοιας πολιτειακής ανωμαλίας; Ή μήπως επιτρέπεται κάθε είδους αυθαιρεσία, μέχρι και φασισμός, να επιβιώνει εις βάρος των δημοκρατικών θεσμών;
Διερωτώμαι ποιος θα ευθύνεται, εάν αυτή η ανωμαλία οδηγήσει σε εκτράχυνση της κατάστασης.
Γιατί, τελικά, αν συνεχιστεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση, κάπου εκεί θα οδηγηθούν τα πράγματα. Έστω δε εις γνώση όλων ότι τόσο στο έκτακτο συνέδριο όσο και στη βάση του κόμματος, γενικώς, είναι καθολική απαίτηση η παραίτηση ή η παύση των αξιωματούχων και των μελών της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής και ότι η αποπομπή τους είναι αναπόφευκτη.
*Ιστορικό στέλεχος της ΕΔΕΚ.
