Αυτές τις μέρες οι πολιτικοί μας αλληλοσκοτώνονται για το ποιος ευθύνεται για τις διακοπές ρεύματος στην Κύπρο της ΕΕ και του 21ου αιώνα. Θέτουν με τις δηλώσεις τους ένα ερώτημα η απάντηση του οποίου είναι απλή: ΟΛΟΙ – ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΗ ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ.
Για τη σημερινή κατάσταση η ευθύνη έχει όνομα: αναξιοκρατία, νομή της εξουσίας, ανευθυνότητα, ιδεοληψία και βαθύ κράτος. Η κατάσταση με την Αρχή Ηλεκτρισμού και όποια άλλη δημόσια Αρχή και Οργανισμό, δε διαφέρει και πολύ με όσα έπραξαν και δεν έπραξαν οι εκάστοτε κυβερνώντες, οι παρατρεχάμενοί τους και το βαθύ κράτος για να καταρρεύσουν οι Κυπριακές Αερογραμμές, η Γιουροσύπρια, ο Συνεργατισμός κλπ. Και οι βασικοί λόγοι είναι δύο:
Πρώτον όλα τα κόμματα, οι κομματικοί και οι εκάστοτε κυβερνώντες εκμεταλλεύονταν και εκμεταλλεύονται τους οργανισμούς αυτούς για να εξυπηρετούν ημετέρους, κουμπάρους και κομπάρσους. Ως εκ τούτου δεν τόλμησαν ποτέ και ούτε τολμούν σήμερα να βάλουν τάξη, να εξυγιάνουν και να συσταρήσουν τους δημόσιους και ημιδημόσιους οργανισμούς. Όπως κάνουν, δηλαδή, και με τη δημόσια υπηρεσία.
Σε ότι αφορά δε συγκεκριμένα την Αρχή Ηλεκτρισμού τα πράγματα με το όνομά τους έχουν ως εξής:
● Πρώτον, για να κάνουν χώρο σε ιδιώτες επιχειρηματίες να εισέλθουν στο χώρο της παραγωγής ρεύματος, εδώ και πάνω από μια εικοσαετία, κρατούν την ΑΗΚ εγκλωβισμένη και χειροπόδαρα δεμένη. Ε ξου και δεν τις επέτρεψαν να μπει δυναμικά στην παραγωγή ρεύματος με ανανεώσιμες πηγές όπως τα φωτοβολταϊκά. Δεν είναι εξάλλου τυχαίες οι συμφωνίες που έγιναν μεταξύ της ΑΗΚ και των πρώτων παραγωγών ρεύματος για τον απαράδεκτο τρόπο υπολογισμού της τιμής του ρεύματος που Αρχή αγοράζει από αυτούς ρεύμα. Παρεμπιπτόντως τι γίνεται με τη λεγόμενη φορολόγηση των υπερκερδών τους!
● Η δεύτερη όψη του ιδίου νομίσματος αφορά την ευθυνοφοβία που διακατέχει όλους τους πολιτικούς χώρους και όλες τις κυβερνήσεις. Κανένας δεν τόλμησε να εξυγιάνει την ΑΗΚ και να την καταστήσει ένα οργανισμό υγιή, σύγχρονο και αποτελεσματικό, όπως απαιτείται από το ρόλο που διαδραματίζει ως ο βασικός πάροχος ηλεκτρικής ενέργειας στον τόπο. Το κομματικό και πολιτικό κόστος πιστεύουν ότι θα είναι τεράστιο και έτσι ο ένας αφήνει τα πράγματα στον αυτόματο πιλότο για να τα διαχειριστεί ο επόμενος και ο επόμενος στον μεθεπόμενο και πάει λέγοντας. Εξάλλου συχνά πυκνά μοιράζονται τις θέσεις στα συμβούλια και διορίζουν και προωθούν ημετέρους στις θέσεις διορισμού και προαγωγής στην ΑΗΚ και στην κάθε ΑΗΚ.
Όλα αυτά βέβαια έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση με αποτέλεσμα εν έτη 2026 να καταγράφονται διακοπές ρεύματος, να πληρώνουμε ίσως το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη, να πετούμε – απορρίπτουμε τεράστιες ποσότητες ρεύματος που παράγονται από φωτοβολταϊκά συστήματα και να μολύνουμε με δεκάδες τόνους ρύπους το περιβάλλον μας.
Το άλλο που μας χαρακτηρίζει και το πληρώνουμε επίσης πολύ ακριβά είναι η μανία μας να είμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως. Ενώ είμαστε ένας μικρός χώρος με πολλούς περιορισμούς, θέλουμε να συμπεριφερόμαστε ωσάν να είμαστε μεγαλύτεροι. Είναι γι’ αυτό που δεν επιδιώξαμε εξαιρέσεις από τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν επιμέναμε σε μια μόνο Αρχή Ηλεκτρισμού (εννοείται σύγχρονη και χωρίς τα βαρίδια που σήμερα κουβαλά), σε μια χώρα όπου η κατανάλωση ρεύματος δεν αγγίζει καν το ύψος της κατανάλωσης μιας μεγάλης πόλης της Ευρώπης. Ας μου εξηγήσει επομένως κάποιος πώς μπορεί να λειτουργήσει σε ένα τόσο μικρό περιβάλλον ένας υγιής ανταγωνισμός και ποιος ιδιώτης θα επενδύσει τόσο τεράστια κεφάλαια που απαιτούνται για να την ανάπτυξη ενός παράλληλου δικτύου παραγωγής και παροχής ρεύματος προκειμένου να είναι σε θέση να προσφέρει ηλεκτρισμό σε καλύτερες τιμές από την ΑΗΚ και να έχει και ένα λογικό κέρδος;
Το έχω γράψει ξανά και θα το επαναλάβω. Η ΑΗΚ είναι ένας οργανισμός που απέδειξε ότι είναι απαραίτητος για τη χώρα. Είναι ένας δημόσιος κοινωφελής οργανισμός που σε δύσκολες στιγμές έσωσε τον τόπο. Όπως το 1974 και το 2011. Είναι ένας οργανισμός που παρείχε και παρέχει ρεύμα σε περιοχές που ιδιώτες δε θα το έκαναν ποτέ.
Η Κύπρος, ως μια μικρή χώρα, στις βασικές της υποδομές και υπηρεσίες, όπως ο ηλεκτρισμός και το νερό, δεν χρειάζεται ανταγωνιστικά περιβάλλοντα διότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Χρειάζεται υγιής δημόσιους οργανισμούς που θα διασφαλίζουν τη λειτουργία του κράτους και την εξυπηρέτηση του πολίτη, χωρίς διακοπές ρεύματος, χωρίς υψηλά κόστη και χωρίς κινδύνους να μείνουμε χωρίς ρεύμα και νερό.
Και στη σημερινή κατάσταση που βρισκόμαστε κύριε Δαμιανέ, Υπουργέ της Ενέργειας, ουδείς χωρίς ευθύνη. Ούτε και εσείς εξαιρείστε. Όπως βέβαια και η Κυβέρνηση στην οποία είστε μέλος. Γι’ αυτό μην προσπαθείτε παραδώσετε να μαθήματα υπευθυνότητας βγάζοντας την ουρά σας απ’ έξω!!!
*Δημοσιογράφος
