Η κινητικότητα στο Κυπριακό με την επίσκεψη του ΓΓ του ΟΗΕ, παρατηρείται επειδή η Τουρκία αναζητεί ρόλο στην Ευρωάμυνα κι ενίσχυση του εμπορίου με την ΕΕ, όπως ευνοούν πολλά κράτη της ΕΕ για δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, προκύπτει ένα ερώτημα. Γιατί η Τουρκία να τερματίσει την κατοχή στην Κύπρο αποδεχόμενη ένα κανονικό κράτος στην ΕΕ; Εφόσον ορθολογικά δεν υπάρχει σοβαρό κόστος, έχουμε ένα τουρκικό «παιγνίδι», όπως με τα «ήρεμα νερά» και τη «Διακήρυξη Φιλίας» με την Αθήνα, που ο Ερντογάν χρησιμοποίησε ως «καλή συμπεριφορά» για να εμβαθύνει τις σχέσεις με ΕΕ, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, εις βάρος Κύπρου κι Ελλάδας. Κι είναι θλιβερό που διάφοροι αξιωματούχοι σε Αθήνα και Λευκωσία, επιμένουν στην πολιτική της κωλοτούμπας: Κυρώσεις στη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία, αλλά «θετική ατζέντα» με «δώρα» στην Τουρκία, η οποία κατέχει έδαφος ΕΕ στην Κύπρο, παρεμποδίζει Ευρωπαϊκό Έργο πόντισης καλωδίου, διεκδικεί έλεγχο στη θαλάσσια περιοχή στην Αν. Μεσόγειο κι απάντησε με την νεο-οθωμανική «Γαλάζια Φαντασίωση» διεκδικώντας το μισό Αιγαίο. Όλα αντίθετα με το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Ο Πρόεδρος της Κύπρου επιδιώκει να αξιοποιήσει τις περιστάσεις, αναδεικνύοντας τα θετικά της επίσκεψης του ΓΓ του ΟΗΕ, εκφράζοντας έτσι κάποια αισιοδοξία. Ο λαός πάντως τον εξέλεξε βάσει συγκεκριμένου προγράμματος για εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κεκτημένου (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ), που ο ίδιος κατάφερε να αποτελεί πλέον ομόφωνη θέση των «27» κρατών της ΕΕ, της Πρόεδρου της Κομισιόν και του εκπροσώπου της για το Κυπριακό. Ωστόσο, οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ζητούν δημόσια την δέσμευση του για παραβίαση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, πριν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις! Υπάρχει και η ηγεσία του κόμματος της πατριδοκαπηλίας, η οποία επιδιώκει ανατροπή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ στις διαπραγματεύσεις! Ως κράτος υπάρχουμε διεθνώς χάρις στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ και γίναμε μέλος της ΕΕ. Μια ανατροπή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ θα φέρει την απο-αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως επιζητεί για δεκαετίες η Τουρκία.
Αξιολογώντας την πραγματικότητα, η μέγιστη προσδοκία είναι να συγκληθεί πολυμερής διάσκεψη για το Κυπριακό με επιδίωξη να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις! Να επαναρχίσουν… Κι ορθολογικά, για κάθε «μικρό» βήμα, η Τουρκία θα θέλει το πολλαπλάσιο εφόσον όλα εξαρτώνται από την κατοχική Τουρκία. Αξιοποιώντας την ιδιότητά μου ως Μέλος της Επιτροπής Άμυνας του Ευρωκοινοβουλίου, εισηγήθηκα γραπτώς στον εκπρόσωπο της ΕΕ για το Κυπριακό, ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης με επίκεντρο την ασφάλεια. Εφόσον η Τουρκία επιδιώκει ρόλο στην Ευρω-άμυνα, θα πρέπει να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός από έδαφος της ΕΕ και ενδεχομένως να αντικατασταθεί από δυνάμεις της ΕΕ, μέσω μιας επιχείρησης όπως έγινε κι αλλού.
Παρεμπιπτόντως, ο ΓΓ του ΟΗΕ συνάντησε στην Κύπρο μια προεπιλεγμένη «κοινωνία των πολιτών» με γνωστές απόψεις περιορισμένης εμβέλειας, που φυσικά δεν του έθεσε το αυτονόητο: Πώς ως ΓΓ του ΟΗΕ προωθεί τις δεσμευτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ για σεβασμό της ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων, επιστροφή των προσφύγων, αποφυγή κάθε ενέργειας για αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος, επιστροφή της Αμμοχώστου;
Μέσα σε μερικές μέρες, τα είχαμε όλα: ορθολογισμό, φλυαρία, πατριδοκαπηλία και θεατρινισμούς…
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
