Η «εκ των υστέρων προφητεία» ως προεκλογικό όχημα για το 2028

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Οι πρόσφατες τηλεοπτικές και διαδικτυακές παρεμβάσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου, με αποκορύφωμα τις αναφορές του για τα «θανάσιμα λάθη» ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στο Κυπριακό, προκάλεσαν αίσθηση. Ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού με μια διάθεση απόλυτης και αυστηρής κριτικής απέναντι στους χειρισμούς των δύο μεγάλων κομμάτων, λειτουργώντας ως «κριτής των πάντων», με ένα έντονα δογματικό ύφος στηλιτεύει τη στάση τους, αφήνοντας να νοηθεί ότι θυσίασαν τη λύση του Κυπριακού στον βωμό των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και της ψηφοθηρίας.

Το πρώτο και πιο εμφανές ολίσθημα στη ρητορική του εντοπίζεται στην εσκεμμένη υπεραπλούστευση του εθνικού θέματος. Θεωρεί ως δεδομένο ότι η επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης ήταν αποκλειστικά ζήτημα της δικής μας πλευράς. Πρόκειται για μια αυθαίρετη θέση, η οποία αφενός παραγνωρίζει τη διαχρονική τουρκική αδιαλλαξία και αφετέρου προσπερνά βολικά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν υπήρξε απλός παρατηρητής, αλλά πρωταγωνιστής της πολιτικής σκηνής που σήμερα καταγγέλλει.

Ωστόσο, όποιος πιστεύει ότι αυτή η ξαφνική έξαρση αυτοκριτικής πηγάζει από μια αγνή ανάγκη ιστορικής αποτίμησης, μάλλον εθελοτυφλεί. Οι δηλώσεις αυτές δεν γίνονται στο κενό. Αποτελούν το πρώτο επίσημο, αν και ανεπίσημο, άνοιγμα της προεκλογικής του εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Ο κ. Νεοφύτου, εφαρμόζοντας τη στρατηγική της «εκ των υστέρων προφητείας», επιχειρεί να πλασαριστεί εκ νέου ως ο μοναδικός διορατικός ηγέτης, ο οποίος αν βρισκόταν στο πηδάλιο, θα είχε αποτρέψει τα ναυάγια του παρελθόντος.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της στρατηγικής του, όμως, αφορά το εσωκομματικό ακροατήριο. Το μήνυμα που στέλνει προς την ηγεσία και τα μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι σαφές και εκβιαστικό. Ξεκάθαρα τους διαμηνύει ότι μόνο με την ολόπλευρη στήριξη της δική του υποψηφιότητας θα μπορέσει ο ΔΗΣΥ να επιστρέψει στην εξουσία το 2028. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον «αλάθητο» πολιτικό νου, αμφισβητεί εμμέσως πλην σαφώς την επάρκεια της σημερινής ηγεσίας.

Το οξύμωρο παραμένει. Αν η συνταγή για τη βιώσιμη λύση και την πολιτική επιτυχία ήταν τόσο απλή όσο την περιγράφει σήμερα, γιατί δεν εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια της δικής του μακράς θητείας στην ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος; Η ιστορία θα κρίνει τους χειρισμούς όλων. Όμως, η προσπάθεια εργαλειοποίησης του Κυπριακού με αποκλειστικό σκοπό τη ρεβάνς για το 2028, εκτός από πολιτικά υπεροπτική, κινδυνεύει να χαρακτηριστεί και ως βαθύτατα καιροσκοπική.

Πίσω από τις γραμμές των δηλώσεών του, κρύβεται και μια μεθοδευμένη επίθεση κατά του Νίκου Χριστοδουλίδη, τον οποίο φωτογραφίζει ως έναν ηγέτη σε κατάσταση παρατεταμένης αδράνειας. Σε συνέντευξή του στον «ΑΛΦΑ», ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης φαίνεται να μην έχει κατανοήσει πλήρως τους όρους που έθεσε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για τη σύγκληση πολυμερούς διάσκεψης, προσθέτοντας, μάλιστα, πως αν τους είχε κατανοήσει αλλά παραπλανά το κοινό, «τότε αυτό είναι τραγικό».

Με όλο το σέβας, είναι ανεπίτρεπτο για έναν έμπειρο πολιτικό πρόσωπο να αναφέρεται με τόσο μειωτικό τρόπο για τον εκλεγμένο Πρόεδρο της χώρας. Διότι, αν αφήνεται να νοηθεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στερείται ακόμη και της στοιχειώδους πολιτικής αντίληψης, τότε με ποιο κύρος και με ποιες προσδοκίες θα προσέλθει να διαπραγματευτεί το μέλλον μας; Είναι εξίσου παράδοξο –αν όχι πολιτικά ανέντιμο– να απαιτείται από την κυβέρνηση να τροχοδρομήσει μέσα σε λίγους μήνες τη λύση ενός προβλήματος που παραμένει άλυτο εδώ και 52 ολόκληρα χρόνια.

Σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία, ο πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει ένα στοιχειώδες επίπεδο σεβασμού στις σχέσεις μεταξύ πολιτικών αρχηγών, θεσμικών οργάνων και αξιωματούχων. Η μετατροπή του εθνικού θέματος σε πεδίο προσωπικής ρεβάνς και φτηνής επικοινωνιακής αποδόμησης των θεσμών, εκτός από πολιτικά υπεροπτική, είναι και εθνικά επιζήμια.