Η «Αριστερά» ως καραγωγέας, η «Δεξιά» ως υμνωδός και το ανίατο εμφύλιο μίσος

Είναι δυνατόν μια ανάρτηση στο φατσοβιβλίο να προκαλέσει τέτοιαν αυθάδη εκδήλωση εμφύλιου μίσους; Ναι, δυστυχώς. Η αφορμή ήταν ένα τρέχον γεγονός:

Δύο ελληνικά F-16 υπερέπτησαν πρόσφατα κοινοτήτων της Λάρνακας σε χαμηλό ύψος. Ο εκκωφαντικός θόρυβος φαίνεται να αναστάτωσε κατοίκους, με αποτέλεσμα ο Υπουργός Άμυνας να προβεί σε διευκρινίσεις.

Ο γράφων, την ίδια μέρα, έκανε την εξής (όντως προκλητική) ανάρτηση: «Οι σύντροφοι των Περβολιών και του Κιτίου “αναστατώθηκαν” από χαμηλές πτήσεις ελληνικών F-16. Δεν ενοχλούνται όταν τουρκικά F-16 παραβιάζουν την κυριαρχία μας».

Ομολογώ ότι η δεύτερη πρόταση ήταν εξόχως προκλητική για τους κατοίκους των δύο συγκεκριμένων χωριών, που κατά πλειοψηφία υποστηρίζουν, και δικαίωμά τους, το αριστερό ΑΚΕΛ.

Τι παρατηρήθηκε; Πρώτα πανηγύρισαν ενθουσιωδώς άτομα «Δεξιάς» αποκλίσεως. Αφού χειροκρότησαν την εμφάνιση των ελληνικών F-16, υπογράμμισαν πόσο υπερήφανοι ήταν, έριξαν και το δηλητήριό τους με χαρακτηρισμούς – «παλιοκομμούνια», «αν δεν σας αρέσει να πάτε να ζήσετε στα κατεχόμενα», «εθνομηδενιστές», κ.λπ.

Οι υποστηρικτές του ΑΚΕΛ καθυστέρησαν να αντιδράσουν, αλλά το έκαναν επιτιθέμενοι εναντίον του γράφοντος. Δεν ασχολήθηκαν σχεδόν καθόλου με τα ελληνικά φτερά, αλλά ύβρισαν την Ένωση και τους ενωτικούς, επιτέθηκαν στους «ψευτοπατριώτες», στη συνέχεια κατά παντός ελληνικού.

Και, φυσικά, αναμάσησαν πραξικόπημα, σούβλες στο Τρόοδος και… στις Πλάτρες (!) και το γνωστό βολικό παραμυθάκι περί… «επάναγκες».

Για όσους δεν γνωρίζουν: Πριν από 50 χρόνια, ο εκ των ιδρυτών της  «Σημερινής», μ. Αντ. Φαρμακίδης, έγραφε στην κυριακάτικη έκδοση ένα ευθυμογράφημα με ήρωα τον πατέρα Παχούμιο με ομήγυρη σε φανταστικό καφενείο.

Σε εκείνη τη σύναξη συζητιούνταν διάφορα θέματα επικαιρότητας πάντα με ευθυμογραφικό, σατιρικό φακό. Σε μιαν από τις «συζητήσεις», ένας «θαμώνας» διερωτήθηκε, θλιβερά αστειευόμενος, αν το πραξικόπημα εναντίον του Εθνάρχη Μακαρίου ήταν… «επάναγκες».

Την επομένη, Δευτέρα, ο μ. Ρένος Πρέντζας, αρχισυντάκτης του «Ανεξάρτητου», εφημερίδας της ΕΔΕΚ, τιτλοφόρησε σε εννιάστηλο πρωτοσέλιδο τίτλο: «Επάναγκες το πραξικόπημα, υποστηρίζει η ‘‘Σημερινή’’». Αυτό ήταν!

Το ΑΚΕΛ και ο κομματικός μηχανισμός το έκαναν υψηλή πολιτική! Για πολλά χρόνια ήταν η βολική, άφθονη λάσπη τους που εκσφενδόνιζαν αφειδώς εναντίον της εφημερίδας, των συντακτών και των εκδοτών της.

Οι κωμικότητες του ΑΚΕΛ και η αυτάρεσκη λεκτική βαναυσότητα μελών και υποστηρικτών του εναντίον της «Σ» και των συντακτών της απαντήθηκαν τεκμηριωμένα.

Κάποτε κατασιγάζουν αλλά πάντα σιγοβράζουν και με κάθε ευκαιρία αξιοποιούνται απ’ όλον τον κομματικό εσμό για να εκτοξευτούν ως χυδαία ΑΚΕΛική ύβρις και στιγματισμός εναντίον μας.

Η ανάρτησή μου θεωρώ ότι συνιστά και αφορμή, ξανά, για κοινωνιολογική, ψυχιατρική και ανθρωπολογική μελέτη για το αγιάτρευτο εμφυλιοπολεμικό κλίμα, που, δυστυχώς, συντηρείται πανταχόθεν εδώ και 52 χρόνια.

Παραθέτω χαρακτηριστικά δείγματα ύβρεων από μέλη του ΑΚΕΛ (χωρίς τα ονόματά τους – διατηρείται πιστά η γραφή τους): 

Γράφει πασίγνωστος αξιωματούχος: «Το ’74 όταν πανηγύριζαν οι ομοϊδεάτες σας κύριε Ιακωβίδη του επάναγκες και καμνατε σούβλες στο Τροοδος τα κοπελουθκια του κόσμου πολεμούσαν τον εισβολέα , προδομένα τζαι εγκατελειμμένα. Μην μου το παίζεις πατριώτης τώρα επειδή νόμισες ότι βρήκες τη ευκαιρία να εξιλεωθείς. Σαν σήμερα εφυαμε που τα σπίτια μας εξαιτίας όλων εσάς που ονειρεύκεστουν τη ένωση».

Έτερος ΑΚΕΛικός δεν είναι τόσο… ευγενής: «Εν σημασία που θέλεις τζιαι συ ρε αρχισυντάκτη της εφημερίδας του ΕΠΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Ζαττίν όποτε ακούτε Ελλάδα στο μυαλό σας ονειρεφκεστε ένωση με την χουντα τζιαι τα πραξικοπήματα σας για να μας πιαν ούλλους οι Τουρτζιοι. Στα χωρκά που λαλείς ρε εοκαβητατζή οι μισοί εν πρόσφυγες που τους εξεσπιτώσετε εσου τζιαι οι τουρκολαγνοι, τουρκόφιλοι, τουρκοκουβαλητές της δεξίας τζιαι της εοκα β».

Τρίτος, αναπαράγει άλλα γνωστά: «Ούστ. Η παλιοφάρα σας κουβάλισε την Τουρκία και ακόμα συνεχίζεται μέχρι να δώσετε και την υπόλοιπη. Εμείς έχουμε νεκρούς σε πραξικόπημα που κάνατε και ήταν ” Επαναγκες ” Και εισβολή όταν η φάρα σου εκαμνε σούβλες στις Πλατρες».

Και η συνέχεια από άλλον: «Πίος σου το ηπε ρε αρτηριοσκληρωμενε τούτο??έφερετε τους Τούρκους τζιε ακόμα νουν εν εβαλλετε, ρηφκετε τα άλλου για να ριχνετε στάχτη στα μάτια του κόσμου, όλο ψευτιες και παραμυθια».

Η πικρή έκπληξη, από υπηρέτη του Ιπποκράτη. Θαυμάστε λεξιλόγιο: «Ένας αλήτης δημοσιογραφίσκος του κώλου είσαι». Και επιμένει απειλητικά: «Είσαι ένας αλήτης της πένας που κάποια μέρα θα πληρώσεις μαζεμένα τις αλητείες σου». Και ακόμα:

«Για ολους εσας που όταν ακουσεται για Ακελικους βγαζεται εξανθηματα… Μια ευχή να βγει αληθινή θέλω… Μόνο γαμπρουδες αριστερους και Ακελικους να καμνεται τζιαι ύστερα να φεύκουν… έτσι απλά».

Και τέλος: «Την ωρα που ενα βραζει το σιδερο ρε φασιστοδημοσιοκαφρε παλλε ενα μας πουλησουν αλλα εσου και η πατριοτες ενα πατε τροοδος παλε πατριοτακια της φατζης».

Από την εποχή της ιδρύσεως του ΑΚΕΛ (πριν από 100 χρόνια), ο κυπριακός Ελληνισμός χωρίστηκε σε «αριστερούς» και «δεξιούς». Το ΑΚΕΛ υποστήριξε την Ένωση, εξύβρισε τον Μακάριο,  αλλά στη συνέχεια θερμαινόταν υπό τον τσιουπέ του.

Καθύβρισε τον αγώνα της ΕΟΚΑ, αλλά αρκετοί γνήσιοι πατριώτες ΑΚΕΛικοί βοήθησαν και συνεισέφεραν στον μόνο αντιϊμπεριαλιστικό, αντιαποικιακό, απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.

Το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή κατακρεούργησαν τους Έλληνες. Κατερείπωσαν την αξιοπρέπεια και τη λεβεντιά τους. Εξευτέλισαν τα «πιστεύω» τους. Ισοπέδωσαν τις ελπίδες τους.

Θα ανέμενε κανείς ότι τα τραγικά παθήματα, τα εγκλήματα, το μίσος και τα ολέθρια λάθη θα δίδασκαν όλους. Θα καταπράυναν πάθη.

Όχι για να ξεχάσουμε. Όχι για να διαγράψουμε ενόχους και εγκλήματα, αλλά για να συγχωρέσουμε αλλήλους και να ομονοήσουμε. Ποιος είναι ο αναμάρτητος; Ποιος θα ρίξει πρώτος τον λίθο του αναθέματος;

Να πενθήσουμε αλλά να προχωρήσουμε μπροστά, με έναν στόχο: Τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ελληνισμού από την τουρκοποίηση και την απελευθέρωσή της.

Έπρεπε να υπάρξει τιμωρία και κάθαρση. Υπήρξαν επιλεκτικές διώξεις. Το ΑΚΕΛ συγκυβέρνησε για πολλά χρόνια με «δημοκρατικά» κόμματα. Κυβέρνησε πέντε χρόνια.

Γιατί δεν τιμώρησε τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος; Προτιμά να συντηρεί ένα δηλητηριώδες εμφύλιο μίσος, επειδή αυτό εξυπηρετεί τους κομματικούς σχεδιασμούς του.

Πενήντα δύο χρόνια μετά τον όλεθρο, επιβεβαιώνεται ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει, ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Το εμφύλιο μίσος είναι αγιάτρευτο. Καθυβρίζεται το Ενωτικό αίσθημα, η ελληνικότητα, ο πατριωτισμός, η αγωνιστικότητα. Καταγγέλλεται με στιγματισμούς η «Αριστερά». Υβρίζεται και λοιδορείται η «Δεξιά». Καλπάζει ο εθνομηδενισμός.

Το ΑΚΕΛ είναι ένα μεγάλο, ιστορικό κόμμα με διαχρονικούς λαϊκούς και κοινωνικούς, εργατικούς αγώνες. Είναι, όμως, πεισματικά ιδεολογικά και πολιτικά προσκολλημένο σε αγκυλώσεις, ιδεοληψίες και εγκυστώσεις, που παραπέμπουν σε παρωχημένες εποχές.  

Το ιδεολογικό και εμφυλιοπολεμικό μίσος, με το οποίο το ΑΚΕΛ έχει εμποτίσει μέλη και υποστηρικτές του και αντιμάχεται εκείνο της «Δεξιάς», είναι σοβαρή τροχοπέδη στην εκτίναξή του προς τη δεύτερη 100ετία του.

Στον 21^ον αιώνα της τεχνολογίας, της κατάρρευσης ιδεολογιών και συνόρων, της αμφισβήτησης των πάντων και του καλπασμού της τεχνητής νοημοσύνης, είναι δυνατόν ένα αριστερό κόμμα να μένει ακόμα κολλημένο στο 1917;