Δεν μας λες κυρά Μαρία!

Άλλη μια λαμπρή σελίδα γράφτηκε στο «παχύδερμο» βιβλίο των «χρόνιων διπλωματών τουριστών», αυτήν τη φορά από την προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Μαρία Άνχελα Ολγκίν Κουεγιάρ. Η κ. Ολγκίν ήλθε, είδε, μοίρασε αισιόδοξα μειδιάματα στις κάμερες, εισέπραξε τα απαραίτητα διπλωματικά μεροκάματα με όλα τα καλούδια και απήλθε, αφήνοντας πίσω της κάτι πολύ χειρότερο από το απόλυτο τίποτα!

Τι λες λοιπόν, κυρά Μαρία; Ή μάλλον για να είμαστε πιο ακριβείς δεν μας λες καλύτερα τι έκανες τόσο καιρό; Τι το νέο μας έφερες στις αποσκευές σου; Μπορούμε να γνωρίζουμε;

Σε σύστησαν ως την έμπειρη διπλωμάτη από την Κολομβία που ξέρει πώς να λύνει «γόρδιους δεσμούς»! Μα είπες πως άκουσες την «κοινωνία των πολιτών»! Αυτόν τον αγαπημένο βολικό όρο των Ηνωμένων Εθνών, όταν θέλουν να αποφύγουν την ουσία της πολιτικής πραγματικότητας και της πραγματικής αιτίας της διχοτόμησης της Κύπρου!

Δηλαδή, της εισβολής και κατοχής από την Τουρκία του 37% μιας ανεξάρτητης μικρής χώρας μέλους του ΟΗΕ, μέλους της ΕΕ και πολλών άλλων Διεθνών Οργανισμών. Ήπιες τον καφέ σου με τις ΜΚΟ, λες και το πρόβλημα της εισβολής και της κατοχής, της προσφυγοποίησης 200.000 Ελληνοκυπρίων πολιτών της ΕΕ θα λυθεί με σεμινάρια αμοιβαίας κατανόησης και ανεκτικότητας, όπως είναι το περιβόητο πρόγραμμα «imagine» του ΥΠΑΝ, που χρηματοδοτείται από τη φιλοτουρκική πολιτική του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών με τη συμμετοχή και Ελλήνων Κυπρίων μαθητών/τριών και εκπαιδευτικών. Ένα πρόγραμμα που είναι αγνώστου περιεχομένου, στόχων, επιδιώξεων και το κυριότερο από τα ελάχιστα που γνωρίζω δεν μιλά καθόλου για Τουρκική Εισβολή και Κατοχή και τα τραγικότατα αποτελέσματά της για τους Έλληνες της Κύπρου και την Κυπριακή Δημοκρατία ως κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους.

Μας «χάρισες» λοιπόν, κυρά Μαρία, πέραν όλων των άλλων και ξεκάθαρες προειδοποιήσεις με τις χιλιοειπωμένες εκφράσεις περί χαμένων ευκαιριών και τον φόβο που εμποδίζει να δούμε το μέλλον! Απολογούμαστε ως Έλληνες της Κύπρου, κυρά Μαρία, γιατί αισθανόμαστε φόβο, που έξω από τα σπίτια μας παραμονεύουν σε επιθετική διάταξη μάχης 400 άρματα μάχης της Τουρκίας, 40.000 πάνοπλοι Τούρκοι στρατιώτες εισβολείς και άλλα πολλά Τουρκικά πολεμικά σύγχρονα μέσα, που μπορούν ανά πάσαν στιγμή να μας σκορπίσουν τον όλεθρο και την ολοκληρωτική καταστροφή, αν το θελήσουν, στα ελεύθερα εδάφη της όσης μας απέμεινε από το 1974 ακρωτηριασμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Μας μίλησες, επίσης, για εμπιστοσύνη μεταξύ του σφαγιασθέντος θύματος και του ιταμού αιματολάγνου Τούρκου σφαγέα.

Άραγε, κυρά Μαρία, στην Κολομβία χώρα καταγωγής σας, η εμπιστοσύνη οικοδομείται σε άλλα πλαίσια και οριοθετείται από άλλους κανονισμούς και νόμους των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας των διεθνώς αναγνωρισμένων κρατών; Γι’ αυτήν την ωμή πραγματικότητα δεν είπες ούτε μία λέξη, ούτε άφησες καν ένα υπονοούμενο, μήπως εξαγριώσεις το τουρκικό θηρίο! Σε πρόσφατη συνέντευξή σου στην εφημερίδα «Πολίτης» μας πέταξες κατάμουτρα πως «η ειρηνευτική προσπάθεια, που ανέλαβες εξαρτάται αποκλειστικά από τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων»! Τι ευφυές! Τι πρωτότυπο! Τι ευρηματικό! Μας είπες, μάλιστα, πως τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) είναι «απαράβατος όρος», για να γίνει η περιβόητη διευρυμένη συνάντηση. Δηλαδή, κυρά Μαρία, αν ο κατοχικός ηγέτης και εκούσιο φερέφωνο του Νεοσουλτάνου Δικτάτορα της Άγκυρας αρνείται να συζητήσει ο,τιδήποτε πέρα από τα «Δύο Κράτη» και την κυριαρχική ισότητα, εμείς πρέπει να ανοίγουμε οδοφράγματα, για να σας βγει το πρόγραμμα και οι σκοτεινοί σας στόχοι; Μήπως σε αυτό στοχεύετε τελικά;

Για το γεγονός ότι η Άγκυρα και το εδώ κατοχικό πιόνι της έχουν κλειδώσει την πόρτα του διαλόγου, κυρά Μαρία, φαίνεται ότι προτίμησες την παλιά δοκιμασμένη συνταγή του ΟΗΕ: τις ίσες αποστάσεις μεταξύ θύματος και θύτη! Αυτή η διπλωματική αλχημεία, που βαφτίζει το θύμα και τον θύτη ως «συνυπευθύνους»! Έσυρες μάλιστα τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Αντόνιο Γκουτέρες σε μια επίσκεψη – αστραπή στην Κύπρο, όπου ο άνθρωπος βρέθηκε ουσιαστικά παντελώς απροετοίμαστος εισπράττοντας ακόμα ένα τουρκικό «όχι» στην πρόταση για τριμερή ή πενταμερή συνάντηση.

Υπάρχει, κυρά Μαρία, τρανότερη και εμβληματικότερη και καταλυτικότερη απόδειξη ΜΟΕ το γεγονός ότι ενώ τα οδοφράγματα άνοιξαν το 2003 και έκτοτε μέχρι και σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές υπήρξαν εκατομμύρια διελεύσεις ένθεν και ένθεν της γραμμής Αττίλα χωρίς να ανοίξει μύτη ούτε Έλληνα της Κύπρου ούτε διαμένοντος στο κατεχόμενο από την ιμπεριαλιστική Τουρκία μέρος της Ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας; Δεν πιστεύω να διαφωνείς ούτε εσύ, ούτε οι ημεδαποί θιασώτες σου!

Η διαμεσολάβηση στο Τουρκικό πρόβλημα της Κύπρου, έχει καταντήσει το πιο προσοδοφόρο επαγγελματικοσεμινάριο δημοσίων σχέσεων! Έρχεστε, κάνετε μερικούς γύρους συναντήσεων στα κλιματιζόμενα σαλόνια, με τις δύο πλευρές, γράφετε μια έκθεση σχεδόν πάντα καρμπόν από τις προηγούμενες και φεύγετε με κατά τη γνώμη σας ακόμα πιο πλούσιο βιογραφικό για περαιτέρω πιθανή διπλωματική εξέλιξη!

Δεν μας λες κυρά Μαρία, πίστεψες ποτέ στ’ αλήθεια ότι με Tweets και χαμόγελα θα άλλαζε η γραμμή του Νεοσουλτάνου Δικτάτορα της Άγκυρας και του εδώ κατοχικού εγκάθετού της; Ή μήπως η αποστολή σου ήταν απλώς η συντήρηση ενός πολιτικού νεκροτομείου, όπου το Τουρκικό πρόβλημα της Κύπρου πρέπει να συνεχίσει να παραμένει στην κατάψυξη, για να μην μυρίζει άσχημα και να μην ενοχλεί τις Ευρωτουρκικές σχέσεις, που είναι εξόφθαλμα το κυρίαρχο ζητούμενο; Το «ευχαριστώ» του ΓΓ ΟΗΕ για τις υπηρεσίες σου είναι το μόνο χειροπιαστό αποτέλεσμα! Για εμάς όμως απομένει η πικρή γεύση μιας ακόμα διεθνούς προσωπικότητας, που πέρασε από το ωραίο νησί μας αφήνοντας το status quo πιο τσιμεντωμένο από ποτέ! Και τη δική μας πλευρά, κυβέρνηση και αντιπολίτευση να αναρωτιούνται, ποιο ήταν το προσχέδιο που υποτίθεται, κυρά Μαρία, ότι θα έφερνες μαζί σου για επεξεργασία με τις δύο πλευρές;

Και εκείνη όλη η διατυμπανιζόμενη από πολλούς πολιτική κινητικότητα για το Τουρκικό πρόβλημα της Κύπρου, εντάσεως 8,5 ρίχτερ τι απέγινε;

Το σίγουρο είναι ότι ουδείς Έλληνας της Κύπρου αισθάνθηκε ή αντελήφθη την περίφημη και περιβόητη αυτή πολιτική κινητικότητα!

Και αυτό θα πρέπει λογικά να σε προβληματίσει, κυρά Μαρία, όπως πρέπει να προβληματίσει επιτέλους και τους ανίατους εραστές της όποιας λύσης καθώς, επίσης, πρέπει να προβληματίσει βασανιστικότατα και εντονότατα και σοβαρότατα τόσο την κυβέρνηση όσο και την αντιπολίτευση.