Πραγματικότητες και λύση

Προσωπικά πιστεύω, ότι ακόμα και αν αρχίσουν οι ενδοκυπριακές συνομιλίες «από κει που μείναμε», δεν πρόκειται ο ΠτΔ και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης να καταλήξουν σε λύση του Κυπριακού. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε οι συγκλίσεις, ούτε η συμφωνία για το σύνταγμα της Κ.Δ. Και αν ακόμα συμφωνηθούν όλα στο θέμα αυτό, η λύση θα είναι ακόμα μακριά. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει και να διασφαλίσει τα δικαιώματα και τα προνόμια των Τουρκοκυπρίων. Το ενδιαφέρον της είναι στα στρατηγικά της συμφέροντα. Και τα συμφέροντα αυτά επιβάλλουν την μόνιμη στρατιωτική της παρουσία στο νησί, για να έχει τον έλεγχο όχι μόνο του τουρκοκυπριακού κράτους, αλλά ολόκληρης της Κύπρου. Θεωρώ λοιπόν, ότι δεν πρόκειται να βρεθεί κυπριακή ηγεσία ή κόμμα, που να αποδεχτεί αυτή την απαίτηση της Τουρκίας.

Η άλλη μου άποψη είναι ότι αν κάποτε εξευρεθεί λύση του κυπριακού, αυτή θα είναι η μετατροπή της Κύπρου, είτε με μετεξέλιξη είτε με παρθενογένεση, σε ΔΔΟ με δυο συστατικά ή συνιστώντα κρατίδια, ένα ελληνοκυπριακό και ένα τουρκοκυπριακό. Το ελληνοκυπριακό κρατίδιο θα προέλθει από υποβιβασμό της Κ.Δ. σε ομόσπονδο κρατίδιο  και το τουρκοκυπριακό κρατίδιο από νομιμοποίηση του κατοχικού μορφώματος στο άλλο ομόσπονδο κρατίδιο.

Η πλευρά μας δεν μπορεί να αναζητήσει άλλη μορφή λύσης για δυο λόγους. Πρώτο η ΔΔΟ περιέχεται σε ψήφισμα του Σ.Α. του ΟΗΕ και η πλευρά μας στηρίζει το δίκαιο της στα ψηφίσματα και τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Δεύτερο η defacto  κατάσταση στην Κ.Δ. έχει ήδη διαχωρίσει παρανόμως την Κύπρο. Το νόμιμο και διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος της Κ.Δ. κατέχει ή ελέγχει μόνο τις ελεύθερες περιοχές, αν και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ολόκληρη η Κύπρος αποτελεί έδαφος της Κ.Δ. Και αν ακόμα στις συνομιλίες γίνει αποδεκτή η επιστροφή των προσφύγων, μόνο μερικές χιλιάδες πιθανόν αν επιστρέψουν, αφού θα βρίσκονται υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση και δεν θα είναι εύκολο να αποδεσμευτούν από τις κοινωνικές και οικογενειακές συνθήκες των τελευταίων  δεκαετιών και να επιστρέψουν σε ένα αβέβαιο περιβάλλον.

Με την εξεύρεση ακόμα και της δικαιότερης για την ελληνοκυπριακή κοινότητα λύσης, που μπορεί να επιτευχθεί, το αποτέλεσμα θα είναι τούτο. Πρώτο η Κ.Δ. θα καταργηθεί ή θα παραμείνει θεωρητικά στα χαρτιά ως πρόνοια του διεθνούς δικαίου. Δεύτερο η κατοχή θα νομιμοποιηθεί, εφόσον το κατακτηθέν έδαφος ή το μεγαλύτερο μέρος του θα ανήκει στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και θα είναι έδαφος του νόμιμου συνιστώντος κρατιδίου. Επομένως στην πράξη η κατοχή και η διχοτόμηση να νομιμοποιηθούν, ακόμα και με την καλύτερη λύση ΔΔΟ, την οποία δυστυχώς δεν μπορούμε να αρνηθούμε. Αν την αρνηθούμε ή αναζητήσουμε άλλης μορφή λύσης, θα δημιουργήσουμε ευνοϊκές συνθήκες για αναγνώριση του κατοχικού μορφώματος ή τουλάχιστον αναγνώριση του δικαιώματος διεθνών πτήσεων και ελευθέρου εμπορίου.

Οι Τούρκοι ζητούν και παίρνουν συνεχώς παραχωρήσεις της δικής μας πλευράς. Και ο ΟΗΕ με τους εκπροσώπους του, αλλά και η Ε.Ε. στην οποία ανήκει η Κ.Δ., αν δεν μας πιέζει μας ενθαρρύνει ή μας εισηγείται παραχωρήσεις για εξεύρεση λύσης.

Για την εξεύρεση λύσης, είναι φυσικό, τις παραχωρήσεις να κάμει η τουρκική πλευρά. Γιατί με τη λύση η πλευρά μας θα αναγκαστεί να κάμει την μεγάλη υποχώρηση της κατάργησης ή του υποβιβασμού της Κ.Δ. και της κυριαρχίας της και θα αναγκαστεί να νομιμοποιήσει τον παράνομο τουρκοκυπριακό κράτος και τη διχοτόμηση του εδάφους της.

Η Τουρκία πρέπει να προχωρήσει στα αυτονόητα για τη λύση. Τον τερματισμό της κατοχής με αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων, των τερματισμό των εγγυήσεων και του δικαιώματος επεμβάσεως, ώστε η ΔΔΟ να λειτουργεί ως ένα κανονικό κράτος μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε.

Επομένως, το καλύτερο ΜΟΕ για καλλιέργειά κλίματος εμπιστοσύνης είναι η υπογραφή μιας κοινής δήλωσης των εγγυητριών δυνάμεων με πρωτοβουλία του ΟΗΕ, ότι για να αρχίσει να λειτουργεί η λύση που πιθανόν θα εξευρεθεί, θα πρέπει πρώτα να αποχωρήσουν τα κατοχικά και όλα τα ξένα στρατεύματα και να καταργηθούν οι εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματά.

Αν η Τουρκία αποδεχτεί αυτή την συμφωνία, τότε ανοίγει ο δρόμος για τη λύση. Αν όχι, τότε δεν υπάρχει ελπίδα για λύση, εκτός αν η πλευρά μας είναι διατεθειμένη να αποδεχτεί όλους τους τουρκικούς όρους. Αλλά αυτό θα είναι προδοσία.

Η δική μας πλευρά πρέπει να παραμείνει γαντζωμένη και ανένδοτη στο διεθνές δίκαιο και στη διατήρηση της Κ.Δ. μέλος του ΟΗΕ και ισότιμο μέλος της Ε.Ε.