Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
«Κάθε χρόνο, στις 15 Σεπτεμβρίου, τιμούμε τη Διεθνή Ημέρα Δημοκρατίας και αξίζει ίσως να αρχίζουμε με το ίδιο απλό ερώτημα: Γιατί χρειάζεται να γιορτάζουμε τη Δημοκρατία, αν είναι σήμερα –τουλάχιστον στο δικό μας μέρος του κόσμου– κάτι το αυτονόητο;».
Με αυτή την …αυτονόητη εισαγωγή άρχισε την ομιλία του ο ιδρυτής του Κέντρου Κοινωνικο-Πολιτικής Σκέψης «Πολιτεία», κοινωνιολόγος Νίκος Περιστιάνης, στη χθεσινή τελετή που οργάνωσε η «Πολιτεία» στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία, για απονομή του φετινού Βραβείου Δημοκρατίας 2026 στον πρώην πρόεδρο του Κινήματος Οικολόγων, Χαράλαμπο Θεοπέμπτου και την οργάνωση Caritas Cyprus. «Μπορεί στις δυτικές κοινωνίες», πρόσθεσε ο δρ Περιστιάνης, «να έχουν σταθεροποιηθεί πλέον οι εκλογές, τα κοινοβούλια, τα πολιτικά κόμματα, η ελευθερία του λόγου, τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης, αλλά η δημοκρατία δεν είναι ποτέ αυτονόητη. Δεν είναι ένα πολιτικό επίτευγμα που κάποτε κατακτήσαμε και μπορούμε πλέον να θεωρούμε δεδομένο. Η δημοκρατία χρειάζεται συνεχή φροντίδα.
Μπορεί να προοδεύει, αλλά μπορεί και να υποχωρεί. Και όπως μας δείχνει η ιστορία, η υποχώρηση δεν γίνεται πάντοτε με πραξικοπήματα, ή με την κατάργηση των εκλογών. Μπορεί να γίνεται σταδιακά: Με την αποδυνάμωση των θεσμών, με την υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, με τον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου, με τη διαφθορά, με την περιθωριοποίηση σημαντικών κοινωνικών ομάδων, με την απαξίωση της πολιτικής και τελικά με την απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το ίδιο το δημοκρατικό σύστημα». Αναφερόμενος στην κατάσταση της δημοκρατίας στην Κύπρο και στον κόσμο, ο ιδρυτής της «Πολιτείας» στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο των νέων τεχνολογιών και της τεχνητής νοημοσύνης, στην ενημέρωση και τη συμμετοχή των πολιτών.
«Σήμερα», είπε, «η δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από την αδιαφάνεια των θεσμών ή την απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική. Αντιμετωπίζει και έναν νέο, ιδιαίτερα σύνθετο κίνδυνο που αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η δημόσια συζήτηση. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην επιστήμη και στη δημόσια διοίκηση. Μπορεί, όμως, ταυτόχρονα, να χρησιμοποιηθεί για τη μαζική παραγωγή και διάδοση παραπληροφόρησης, για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, για την κατασκευή ψεύτικων εικόνων και βίντεο, για την παρακολούθηση των πολιτών και για την εξατομικευμένη πολιτική προπαγάνδα.
Ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος επειδή η ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών ελέγχεται από έναν πολύ μικρό αριθμό εταιρειών και ολιγαρχών στη Δύση, ενώ στην άλλη άκρη του κόσμου βρίσκεται η τεράστια ισχύς του κινεζικού κράτους. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία και δημοκρατική λογοδοσία, όταν ιδιωτικές εταιρείες ή κρατικοί μηχανισμοί αποκτούν τη δυνατότητα να προβλέπουν, να κατευθύνουν, ή να περιορίζουν τη συμπεριφορά εκατομμυρίων ανθρώπων»…
