Η Αμμόχωστος ΔΕΝ είναι ΜΟΕ και η ολέθρια υποχωρητικότητα προς τις τουρκικές θέσεις

Η κυπριακή πολιτική ηγεσία υποφέρει, εκτός πολλών άλλων ανεπαρκειών, και από το σύνδρομο του μιμητισμού ως βολικό άλλοθι στην ατολμία της να παίρνει αποφάσεις σωτήριες για την Κύπρο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος δέχτηκε να αυτοϋποβιβαστεί, από διεθνώς αναγνωρισμένος Πρόεδρος, σε κοινοτάρχη για να συναντήσει τον εγκάθετο κοινοτάρχη των Τούρκων της νήσου. Δέχτηκε επίσης να αυτοϋποβιβαστεί από ηγέτης της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας σε συνομιλητή ενός κατοχικού μορφώματος.

Έκτοτε όλοι οι Πρόεδροι αυτοϋποβιβάζονται χαρωπά και βολικά σε  κοινοτάρχη ή, επί το ευγενέστερον, σε ηγέτη της ε/κ κοινότητας για να συνομιλήσουν με τον εκάστοτε εγκάθετο της τ/κ μειοψηφίας.

Το Κυπριακό δεν είναι πλέον διεθνές ζήτημα τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης και κραυγαλέων παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ούτε παραβιάσεων του Διεθνούς και Ενωσιακού Δικαίου.

Όχι! Είναι απλώς μια δικοινοτική διαφορά,  στην οποία η… καλή Τουρκία προσφέρει τις ανιδιοτελείς υπηρεσίες της για να βοηθήσει στην επίλυσή της!

Εδώ κατήντησε το Κυπριακό, με τη συνέργεια, την ανοχή και την προσχώρηση της ελληνικής κυπριακής πολιτικής ηγεσίας σε τουρκικές θέσεις. Μέσα σε αυτό το ολέθριο πλαίσιο καταβαράθρωσης του προβλήματος, ήταν αναμενόμενο ότι το μέγα ζήτημα της επιστροφής της κατεχόμενης πόλης της  Αμμοχώστου θα κατέληγε να είναι ακόμα ένα Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Διότι το πρόβλημα των Κυπρίων, σύμφωνα με την πολιτική ηγεσία, καθ’ υποβολή των Εγγλέζων, είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων. Άρα, όταν αποκατασταθεί αυτή η εμπιστοσύνη, το Κυπριακό λύθηκε!

Τέτοια βροντώδης και νηπιώδης ανοησία. Ο Ν. Χριστοδουλίδης ήταν μια κάποια λύση αλλαγής και απαλλαγής από αυτήν την άθλια νοοτροπία των προκατόχων του. Ευσεβής πόθος.

Προτίμησε την καταστροφική πεπατημένη. Σε ομιλία του (27/10/2026) σε εκδήλωση του προσφυγικού και ιστορικού σωματείου της  «Ανορθώσεως» Αμμοχώστου, για το ΟΧΙ των Ελλήνων, αναφέρθηκε και στην Αμμόχωστο.

Λογικά, οι δυστυχείς κάτοικοι θα ανέμεναν ότι ο Πρόεδρος θα επέμενε ανένδοτα στα Ψηφίσματα 550 (11/5/1984) και 789 (25/11/1992). Καμία αναφορά.

Αντίθετα είπε ότι «η Αμμόχωστος βρίσκεται στην προμετωπίδα της προσπάθειάς μας, γιατί πραγματικά πιστεύω, και ακριβώς αυτό πράττω και επιμένω για το θέμα της περίκλειστης περιοχής ως πρώτο βήμα, ότι αποτελεί το πιο σημαντικό Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης».

Την προηγουμένη ο Ν. Χριστοδουλίδης δέχτηκε τον Δήμαρχο και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Αμμοχώστου. Αφού αναφέρθηκε αόριστα στην πρόταση Τάσσου Παπαδόπουλου, του 2005, υποστήριξε ότι η δική του δεν είναι ίδια με εκείνην και κάλεσε τους Αμμοχωστιανούς σε ένα είδος… ιδεοθύελλας να δουν μαζί πώς να εμπλουτίσουν, να διαμορφώσουν, να αλλάξουν την πρόταση για την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου.  

Ο Ν. Χριστοδουλίδης ήταν Κυβ. Εκπρόσωπος και αργότερα Υπουργός Εξωτερικών του Ν. Αναστασιάδη. Αντί να εμπαίζει τους Αμμοχωστιανούς με φούμαρα και ιδεοθύελλες για το πώς θα… εμπλουτίσουν ιδέες για την πόλη, έπρεπε να θυμάται κάποια γεγονότα.

Έγγραφο του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών (Μάρτιος 2012) ξεκαθάριζε ότι η Τουρκία είχε αποφασίσει, πρώτον, ότι η  Αμμόχωστος ήταν «έδαφος» του κατοχικού ψευδοκράτους. Δεύτερον, δεν υπήρχε καμία πιθανότητα η πόλη να επιστραφεί.

Όταν οι Τούρκοι ανακοίνωσαν άνοιγμα της περίκλειστης πόλης και εποικισμό της, ο τότε Πρόεδρος, Ν. Αναστασιάδης, σε δηλώσεις του (15/8/2020) στο μοναστήρι της Τρικουκκιάς, προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα είχε κόστος.

Και η απόφασή της αυτή, είπε, θα είναι «αιτία όχι μόνο προσφυγής εις το Συμβούλιο Ασφαλείας ή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αλλά και αιτία να διακοπεί η όλη ευρωπαϊκή πορεία της». Τον Οκτώβριο του 2020, Ερντογάν και κατοχικός Τατάρ ανακοίνωσαν άνοιγμα του παραλιακού μετώπου της Αμμοχώστου.

Η ελληνική πολιτική ηγεσία περιορίστηκε σε βολικές καταγγελίες. Ο τότε ΥπΕξ, Ν. Χριστοδουλίδης, πίστευε ότι οι Τούρκοι της νήσου διαφωνούσαν με τις ενέργειες της Τουρκίας και θα το έδειχναν στις επικείμενες ψευτοεκλογές τους.

Απέδιδε «πολιτική χροιά» στην απόφαση για το άνοιγμα του παραλιακού μετώπου… Πολιτικές παραισθήσεις! Ο τότε Κυβ. Εκπρόσωπος, Κ. Κούσιος, σε δηλώσεις του (7/10/2020) διερωτάτο: «Αν συνεχίσουν τους σχεδιασμούς τους με την Αμμόχωστο, ποια λύση του Κυπριακού θα συζητήσουμε;».

Όπως είχε αποκαλύψει η «Σημερινή» (Γιάννος Χαραλαμπίδης, 15/9/2019), από το 2015 οι Τούρκοι είχαν καταρτίσει λεπτομερές εξ 168 σελίδων σχέδιο για την ανάπτυξη όχι μόνο της Αμμοχώστου αλλά και της χερσονήσου της Καρπασίας.

Στο κοινό ανακοινωθέν Κυπριανού-Ντενκτάς (19/5/1979) γινόταν ρητή αναφορά ότι προτεραιότητα θα δοθεί στην επίτευξη συμφωνίας για την επανεγκατάσταση στα Βαρώσια υπό την αιγίδα των Η.Ε.

Εξάλλου, η πρόταση Τάσσου (2005) πρότεινε: Να τεθεί η περιοχή των Βαρωσίων υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Να εξουσιοδοτήσει τη λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου, υπό την επίβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για σκοπούς «απευθείας εμπορίου», με τη συμμετοχή και προς εξυπηρέτηση των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων, επί ίσοις όροις, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Να γίνει ουσιαστική αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής και να αποσυρθούν όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις και ο οπλισμός τους από την περιοχή Αμμοχώστου-Δερύνειας, όπως προσδιοριζόταν σε χάρτη που υποβλήθηκε. Να προχωρήσει η διάνοιξη του οδοφράγματος Δερύνειας και να γίνει αποναρκοθέτηση της «νεκρής ζώνης» στην περιοχή.

Να επισημανθεί ότι και στο αγγλοαμερικανοκαναδικό σχέδιο (Νοέμβριος 1978) γινόταν αναφορά για «γρήγορη επανεγκατάσταση στην περιοχή Βαρωσίων όλων των κατοίκων της περιοχής, χωρίς αριθμητικό περιορισμό. Οι κάτοικοι θα παρέμεναν στα σπίτια τους ανεξάρτητα από την έκβαση των συνομιλιών».

Η ελληνική πλευρά ανέκαθεν έτρεφε ψευδαισθήσεις για επιστροφή της  Αμμοχώστου και επανεγκατάσταση των νόμιμων κατοίκων της. Σε συνέντευξή του στον παράνομο «Μπαϊράκ» (11/2/2021), ο Τούρκος Αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, είπε:

«Το Βαρώσι δεν μπορεί να διατηρηθεί ως ερείπιο, μπορεί να γίνει ξανά το μαργαριτάρι της Κύπρου. Όλοι επωφελούνται από αυτό. Θα συνεχιστεί η πρωτοβουλία για το Βαρώσι. Η Ελλάδα και η ε/κ πλευρά πρέπει να ξεχάσουν ότι το Βαρώσι θα τύχει παζαρέματος. Τελείωσε αυτό. Περαστικά σας», κατέληξε σαρκαστικά.

Ο Ν. Αναστασιάδης είχε υποβαθμίσει το θέμα της Αμμοχώστου σε ΜΟΕ. Νόμιζε, αφελέστατα, όπως και σήμερα ο Ν. Χριστοδουλίδης ότι, με… εμπλουτισμούς, νέες ιδέες, προτάσεις, ιδεοθύελλες και άλλα ατελέσφορα κωμικά παρόμοια, θα καλοπιάσουν τον Τούρκο.

Η ίδια, γελοία, εξευτελιστική, ταπεινωτική πρακτική του κατευνασμού του τουρκικού θηρίου συνεχίζεται απαρασάλευτα. Ο Ν. Χριστοδουλίδης περιπαίζει τους Αμμοχωστιανούς.

Νομίζει ότι βάζει βάλσαμο στην επιθυμία επιστροφής στην αγαπημένη τους πόλη, καλώντας τους να τον βοηθήσουν να… εμπλουτίσει τις υποχωρήσεις του στον Τούρκο. Επιτέλους, γιατί δεν κατονομάζει το αυτονόητο και επιβαλλόμενο; Η Αμμόχωστος ΔΕΝ ήταν και ΔΕΝ είναι ποτέ ΜΟΕ.

Αν η πολιτική ηγεσία της Κύπρου ήταν σοβαρή και διεκδικητική, όφειλε να παραμείνει αταλάντευτη στην απαίτηση επιστροφής στην Αμμόχωστο. Διαφορετικά, να ζητήσει κυρώσεις εναντίον της κατοχικής Τουρκίας και του ψευδοκράτους.

Ο Ν. Χριστοδουλίδης γιατί δεν τολμά να απαιτήσει τέτοιες κυρώσεις; Καταγγέλλει την πολιτική της ΕΕ στην Ουκρανία αλλά σιωπά για την Κύπρο. Προτιμά τον ολέθριο κατευνασμό και τις ικεσίες προς τον  Τούρκο. Τίποτε δεν διδάχθηκε και ως ιστορικός;