Ο Τζιάνι Ινφαντίνο δείχνει αποφασισμένος να μετατρέψει το Παγκόσμιο Κύπελλο σε ένα υπερθέαμα αμερικανικών προδιαγραφών. Μετά το ημίχρονο-σόου, τις συνεχείς εμπορικές καινοτομίες και την ολοένα μεγαλύτερη επιρροή του αμερικανικού μοντέλου στη διοργάνωση, ήρθε ακόμη μία πρωτιά: τα περίφημα championship rings, τα δαχτυλίδια των πρωταθλητών, κατά το πρότυπο του NFL, του NBA και του MLB.
Ο πρώτος που τα παρέλαβε συμβολικά ήταν ο αρχηγός της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ισπανίας, Ρόδρι, με το κάθε δαχτυλίδι να αποτιμάται στις περίπου 148.000 δολάρια, καθώς είναι κατασκευασμένο από χρυσό 18 καρατίων και φέρει δεκάδες διαμάντια και ζαφείρια.
Ποιος εισηγήθηκε την καθιέρωση των δαχτυλιδιών; Υπήρξε απόφαση του Συμβουλίου της FIFA; Πέρασε η προμήθεια από ανοιχτό διεθνή διαγωνισμό ή επιλέχθηκε συγκεκριμένος κατασκευαστής με απευθείας ανάθεση; Και με ποια οικονομικά κριτήρια;
Μέχρι στιγμής η FIFA έχει ανακοινώσει μόνο ότι πρόκειται για επίσημο αδειοδοτημένο προϊόν, πως θα κατασκευαστούν συνολικά 2.026 αριθμημένα δαχτυλίδια, από τα οποία τα 30 θα δοθούν στους πρωταθλητές και τα υπόλοιπα θα διατεθούν προς πώληση στους φιλάθλους. Ωστόσο δεν έχει δώσει αναλυτικές πληροφορίες για τη διαδικασία επιλογής του κατασκευαστή ή το συνολικό οικονομικό κόστος της πρωτοβουλίας.
Οι “αμερικανιές” συνεχίζονται
Πολλοί στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο θεωρούν ότι ο Ινφαντίνο επιχειρεί να μεταφέρει αυτούσιο το επιχειρηματικό μοντέλο των αμερικανικών επαγγελματικών λιγκών στο ποδόσφαιρο.
Τα δαχτυλίδια έρχονται να προστεθούν στο μεγάλο μουσικό σόου του ημιχρόνου, στις συνεχώς αυξανόμενες εμπορικές δράσεις και σε μια σειρά αλλαγών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από όσους πιστεύουν ότι το Μουντιάλ χάνει σταδιακά τον παραδοσιακό του χαρακτήρα.
“Αφεντικό είμαι, ό,τι θέλω κάνω”
Οι επικριτές του προέδρου της FIFA υποστηρίζουν ότι ο Ινφαντίνο λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως απόλυτος κυρίαρχος της παγκόσμιας ομοσπονδίας, λαμβάνοντας αποφάσεις με έντονο προσωπικό στίγμα.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν μια φιλοσοφία που θυμίζει τον στενό του σύμμαχο, τον Ντόναλντ Τραμπ: «Εγώ αποφασίζω, εγώ υλοποιώ». Μόνο που στη FIFA, πέρα από την εικόνα και το θέαμα, παραμένει ζητούμενο η πλήρης διαφάνεια στις αποφάσεις και στις οικονομικές επιλογές.
Γιατί άλλο η εμπορική ανάπτυξη του ποδοσφαίρου και άλλο η δημιουργία της εντύπωσης ότι ο πρόεδρος της FIFA μπορεί να εισάγει πανάκριβες και αμφιλεγόμενες καινοτομίες χωρίς να εξηγεί δημόσια πώς ελήφθησαν οι σχετικές αποφάσεις.
