Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεις κάτι δικό σου που να μην έχει σχέση με δελτίο ειδήσεων. Ήταν στοίχημα για σένα η είσοδός σου στην απογευματινή ζώνη;
Στοίχημα, ρίσκο μπορείς να το πεις όπως θέλεις. Τα τελευταία επτά χρόνια έκανα τρεις πιλότους εκπομπών και προτάσεις για άλλου είδους εκπομπές. Ακόμη κι όταν ήμουν στα δελτία ειδήσεων. Καμία από αυτές δεν προχώρησε στο στάδιο της υλοποίησης. Όταν ο γενικός διευθυντής του ΡΙΚ Μιχάλης Μαραθεύτης μού έκανε την πρόταση να αναλάβω την απογευματινή ζώνη το είδα ως την ευκαιρία που δεν μου έδωσε κανένα από τα κανάλια στα οποία είτε είχα παρουσιάσει ιδέες, είτε πιλότους. Ήταν, λοιπόν, ένα στοίχημα κυρίως με τον εαυτό μου που ήθελα να κάνω στην τηλεόραση κάτι διαφορετικό.
Δεν είχες την ανησυχία ότι το καθημερινό φθείρει την εικόνα ενός παρουσιαστή;
Μα και τα δελτία όταν τα παρουσίαζα ήταν για το μεγαλύτερο διάστημα επί καθημερινής βάσης. Η όποια φθορά, πιστεύω, έρχεται όταν αυτό που κάνεις γίνεται από αγγαρεία ή επειδή έχεις κουραστεί ή δεν κάνεις αυτό που σου αρέσει.
Αν σου γινόταν μια πρόταση να πάρεις μέρος σε κάποιο ριάλιτι επιβίωσης, με πολλά χρήματα, θα το έκανες;
Ποτέ μη λες ποτέ. Επειδή δεν παρακολουθώ ριάλιτι και λόγω του γεγονότος ότι δεν μου αρέσει η ιδέα της συνεχούς παρακολούθησης κι επειδή αυτού του είδους σόου απαιτούν κοιλιακούς και οι δικοί μου έχουν καλυφθεί από ένα στρώμα σοκολάτας, δεν θα αποδεχόμουν μία τέτοια πρόταση.
Επομένως δεν είσαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι όλα στη ζωή έχουν μια τιμή.
Ζούμε, δυστυχώς, σε μία εποχή που όλα έχουν μία τιμή έτσι όπως το θέτεις αλλά για μένα ισχύει το ότι «Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαρά στον που την έχει». Τα χρήματα και η αμοιβή μου ήταν πάντοτε δευτερεύουσας σημασίας για μένα. Για αυτό και δεν έκανα λεφτά από την τηλεόραση. Εκτός από μία μικρή περίοδο που θεώρησα ότι ήμουν αδικημένος και διεκδίκησα αυτό που πίστευα ότι άξιζα. Παρότι θα μπορούσα να είμαι σε διαφορετική ίσως κατάσταση από αυτή στην οποία είμαι τώρα, δεν ήταν στο αξιακό μου σύστημα ποτέ ότι όλα έχουν μια τιμή.
Είναι δύσκολο να επιβιώσει κανείς μόνο μέσα από την τηλεόραση;
Σαφώς. Οι εξαιρέσεις υπάρχουν αλλά είναι για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Σε ό,τι με αφορά έλαβα πολύ νωρίς τα μέτρα μου.
Θεωρείς ότι κατάφερες πολλά περισσότερα απ’ όσα ονειρευόσουν;
Δεν ονειρευόμουν να γίνω δημοσιογράφος ή παρουσιαστής ή οτιδήποτε παρόμοιο. Δούλευα νύχτα για πολλά χρόνια, πήγα να σπουδάσω Πληροφορική, στην πορεία είχα σκεφτεί να μείνω μόνιμα στο στρατό. Ακόμη κι όταν πήγα στην ιδιωτική σχολή δεν είχα ξεκάθαρο στο μυαλό μου ποιον τομέα να ακολουθήσω. Ήταν με προτροπή του διευθυντή της Σχολής, του Ανδρέα Γερμανού που είναι Κύπριος, να πάω στο Τμήμα ΜΜΕ. Ακόμη και μετά την αποφοίτησή μου δεν ήταν στα όνειρά μου να βγω στο γυαλί. Γενικά στη ζωή μου με ενδιέφερε περισσότερο και πρότασσα πάντα την προσωπική μου ζωή σε σχέση με την επαγγελματική. Τα όνειρά μου, λοιπόν, είχαν να κάνουν με το να είμαι εγώ, η οικογένειά μου και οι γύρω μου καλά, να μπορώ να ζω με αξιοπρέπεια και να καταφέρνω να κάνω κάποια ταξίδια.
Ποιος είναι ο στόχος σου για το 2019;
Δεν έχω καταλάβει γιατί πρέπει να βάζουμε στόχους για τη νέα χρονιά. Λέμε ότι με τη νέα χρονιά θα κάνω εκείνο ή θα σταματήσω το άλλο. Καταρχάς, πρώτη του χρόνου είναι όλα κλειστά. Πώς θα ξεκινήσεις να κάνεις κάτι όταν όλα είναι κλειστά.
Τι ευχή έκανες με το που άλλαζε ο χρόνος;
Να βρίσκω πάντα λίγο χρόνο για ό,τι μου δίνει χαρά. Είτε είναι να βρίσκω κάθε μέρα χρόνο να βγάζω βόλτα τον σκύλο μου, την Αλεγκρία, είτε να διαβάσω ένα βιβλίο ή να πάω γυμναστήριο. Να βρίσκω περισσότερο και πιο ποιοτικό χρόνο για να περνώ με τους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν.
Όχι να στεφθείς νικητής της απογευματινής ζώνης;
Ποιο είναι το έπαθλο; Δεν ήξερα πως όταν αποδεχόμουν την πρόταση του ΡΙΚ, ότι αυτό θα ήταν ένας αγώνας που στο τέλος κάποιος θα στεφθεί νικητής. Καταλαβαίνω βέβαια τι εννοείς. Θεωρώ ότι σε προσωπικό επίπεδο είμαι ήδη νικητής. Κέρδισα το προσωπικό στοίχημα να κάνω κάτι διαφορετικό μετά από μια καριέρα 20 και πλέον χρόνων στο χώρο της ενημέρωσης και χαίρομαι διπλά επειδή αυτό είχε την αποδοχή του κόσμου.
Σε χαροποιεί το γεγονός ότι κατάφερες να κάνεις την ανατροπή και να προηγηθείς της Χριστιάνας Αριστοτέλους που κρατά, μέχρι στιγμής, σε γενικό σύνολο, τα ηνία;
Την πρώτη φορά που μου έστειλαν τα νούμερα τηλεθέασης ότι η εκπομπή ήταν πάνω από τη Χριστιάνα, ρώτησα μήπως έκαναν λάθος. Παρακολουθώ τα νούμερα αλλά ως εργαλεία. Βλέπω τη δυναμική του «Happy Hour» και τη σταθερή ανοδική πορεία της εκπομπής. Και ως εργαλείο χαίρομαι όπως είπα ότι τα νούμερα δείχνουν ότι το εγχείρημα αυτό τυγχάνει μίας μεγάλης αποδοχής για το κοινό της ζώνης αυτής. Αλλά οι όποιες αποφάσεις για την εκπομπή, τη δομή και το περιεχόμενό της δεν λαμβάνονται με βάση τα νούμερα.
Πώς βιώνεις τον ανταγωνισμό;
Δεν μπήκα φέτος στην τηλεόραση. Όπως βίωνα τον ανταγωνισμό τόσα χρόνια έτσι και τώρα. Δεν ξυπνώ πάντως το πρωί με το άγχος να δω τον πίνακα με τα νούμερα. Δεν παρακολουθώ τι κάνει ο ανταγωνισμός γιατί το «Happy Hour» είναι ένα εντελώς διαφορετικό τηλεοπτικό προϊόν.
Σε φοβίζει;
Εμένα όχι. Αυτόν τον φοβίζω εγώ;
Από την αρχή της σεζόν, πριν ακόμα κάνεις πρεμιέρα θυμάμαι που δήλωνες ότι τα νούμερα δεν ήταν αυτοσκοπός σου…
Σκοπός μου ήταν να γίνει πράξη αυτό που είχα στο μυαλό μου όσο καλύτερα γίνεται. Με τα δεδομένα, λοιπόν, που είχα στα χέρια μου αυτό έγινε. Σου θυμίζω ότι τα νούμερα τον πρώτο καιρό θα τα χαρακτήριζε κάποιος απογοητευτικά. Δεν τα έλαβα υπόψιν.
Το ίδιο ισχύει και σήμερα που τα μηχανάκια δείχνουν διψήφιους αριθμούς για το «Happy hour»;
Ναι, τίποτε από ό,τι γίνεται στο «Happy Hour», δεν το καθορίζουν τα νούμερα έστω κι αν είναι διψήφια. Επειδή έχω το γενικό πρόσταγμα, την αρχισυνταξία, σε μένα επαφίεται το τι παρουσιάζεται και πώς. Δεν έχει αλλάξει για παράδειγμα ο τρόπος που γίνονται τα ρεπορτάζ της συνεργάτιδος μου Έλενας Σοφοκλέους στα οποία παρουσιάζονται με θετικό μήνυμα ανθρώπινες ιστορίες. Εξελίχθηκαν, όμως, τα παιχνίδια και ο ρόλος του Κωνσταντίνου Ιάσονος αλλά αυτό ούτως ή άλλως ήθελε χρόνο να γίνει μέχρι να μάθει ο ένας τον άλλο.
Ποιο ήταν το μεγαλύτερο άγχος σου όταν βγήκες ξανά στο γυαλί;
Να πάνε όλα όπως τα είχα σχεδιάσει. Γιατί λένε ότι η πρώτη εντύπωση μετρά. Ε, δεν πήγε τίποτε όπως τα είχα σχεδιάσει. Ούτε τη δεύτερη μέρα, ούτε την τρίτη, ούτε καν την τέταρτη.
Πώς αντέδρασες;
Υπό τις περιστάσεις αντέδρασα πολύ ψύχραιμα. Κι ειδικά επειδή τις πρώτες μέρες με ενημέρωσαν ότι η τηλεθέαση ήταν πολύ χαμηλή κάθε μέρα θεωρούσα ότι έκανα πρόβα.
Ανδρέα αισθάνεσαι ότι ζεις εποχές που ερχόντουσαν σχολεία στο Σίγμα όταν παρουσίαζες το κεντρικό δελτίο ειδήσεων για να σε γνωρίσουν, που υπέγραφες αυτόγραφα, που ήσουν αφίσες στο δρόμο, εξώφυλλα, παρουσιάσεις;
Όχι βέβαια. Εκείνη η εποχή ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή. Όταν ήρθα στην Κύπρο, το Σίγμα, ήταν δύο ή τρία χρόνια στον αέρα. Η τηλεόραση, γενικά, ήταν στις αρχές της. Δεν υπήρχαν τα social media.
Τι αναπολείς περισσότερο από εκείνες τις εποχές;
Το ότι δουλεύαμε περισσότερο σαν μια οικογένεια και οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν πιο ουσιαστικές και πιο στενές.
Υπήρξαν στιγμές που ένιωσες ότι αδικείσαι;
Βεβαίως και γι’ αυτό παραιτήθηκα από δουλειά. Δεν αντιμετωπίζω καλά, νομίζω, την αδικία. Με στεναχωρεί. Διεκδικώ το δίκιο μου, αντιδρώ κι ενίοτε φεύγω. Ειδικά όταν διαπιστώνω ότι δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης.
Συνάδελφοι ή φίλοι που σε έχουν ξεχάσει;
Αυτό συμβαίνει πάντα. Η αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος συνεπάγεται πάντα και την απομάκρυνση με συναδέλφους όσα χρόνια κι αν ήσασταν μαζί. Με φίλους δεν έχει συμβεί αυτό ποτέ. Δεν έχω και πολλούς, άλλωστε.
Άλλαξε το κοινό που σε ακολουθούσε; Θεωρείς ότι πλέον εξυπηρετείς μια άλλη ηλικιακή ομάδα;
Ας το πάρουμε από την εξής σκοπιά. Όπως δεν έβλεπαν όλοι ειδήσεις έτσι και αυτό το είδος εκπομπής δεν αφορά όλους. Όχι, όμως, ηλικιακά. Θεωρώ ότι εξυπηρετώ την ανάγκη της μερίδας εκείνης του τηλεοπτικού κοινού που θέλει να περάσει ευχάριστα το απόγευμά του στην τηλεόραση, να χαμογελάσει και να δει κάτι διαφορετικό από ό,τι είχε συνηθίσει να του προσφέρουν ως τηλεοπτική επιλογή.
Τι απαντάς σε όλους αυτούς που χαρακτήρισαν παρακινδυνευμένη την απόφασή σου να ασχοληθείς με το απογευματινό;
Ότι μπορεί να μη γερνώ, αλλά μεγάλωσα αρκετά για να μπορώ να λαμβάνω αποφάσεις για τον εαυτό και την καριέρα μου.
Σε στεναχώρησε το γεγονός ότι κάποιοι προσπάθησαν να σε αποτρέψουν να κάνεις την εκπομπή;
Όπως βλέπεις δεν τα κατάφεραν. Ακούω το τι λέγεται, συζητώ, διαβάζω το τι γράφεται, αλλά πάντα σε ό,τι αφορούσε τα επαγγελματικά μου εγώ αποφασίζω για μένα.
Ο επιμένων νικά, Ανδρέα; Σε ρωτώ γιατί σε πρόσφατη συνέντευξή σου στο Down Town είπες ότι υπήρξαν στιγμές που ένιωσες ότι τελείωσε η πορεία σου στην τηλεόραση.
Ναι, το είχα νιώσει αυτό όταν όλες οι πόρτες που είχα χτυπήσει ήταν ερμητικά κλειστές. Κανείς δεν έδειξε να πιστεύει σε μένα και τις όποιες ικανότητές μου. Είτε στον τομέα στον οποίο καθιερώθηκα είτε σε διαφορετικό. Πίστευα και πιστεύω πολύ στον εαυτό μου, ξέρω τι μπορώ να κάνω και τι όχι κι ένιωθα ότι όλη αυτή η ενέργεια και η δημιουργική διάθεση δεν μπορούσε να διοχετευθεί κάπου. Είναι επίσης αλήθεια ότι μετά από αλλεπάλληλες ανεπιτυχείς προσπάθειες είχα δώσει διορία στον εαυτό μου ότι αν δεν γινόταν κάτι φέτος θα έπρεπε να σκεφτώ πού θα διοχέτευα αυτή την ενέργεια.
Είσαι εξαρτημένος από την τηλεόραση;
Πέρασα το στάδιο της τηλεοπτικής απεξάρτησης τέσσερις φορές. Δεν νομίζω άλλος να έμεινε εκτός τηλεόρασης τόσες φορές και να επέστρεψε ξανά. Δεν είναι θέμα εξάρτησης. Αυτή είναι η δουλειά μου. Αυτό σπούδασα κι αυτό ξέρω να κάνω και νομίζω ότι το κάνω καλά. Αν ήμουν εξαρτημένος, δεν θα έμενα εκτός. Όπως είπα προηγουμένως βρήκα πόρτες κλειστές τα τελευταία χρόνια, αλλά για τις προτάσεις που έκανα εγώ και για τις εκπομπές που ήθελα να κάνω.
Τι θα σε κρατούσε μακριά της;
Ό,τι με κράτησε όλες τις προηγούμενες φορές. Ο κορεσμός, ο περιορισμός στο να κάνω αυτό που ξέρω όπως ξέρω να το κάνω, η μη τήρηση συμφωνηθέντων ή η αδικία εις βάρος μου.
Θεωρείς ότι με την απογευματινή εκπομπή ολοκληρώνεται ο κύκλος σου στην παρουσίαση ή πιστεύεις ότι ένα βραδινό σόου θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα;
Η πρώτη πρόταση που έφτασε σχεδόν ως το στάδιο της υλοποίησης πριν 7 χρόνια αφορούσε βραδινό σόου. Αλλά νομίζω είναι πρόωρο να μιλάμε για ολοκλήρωση αυτού του κύκλου μετά από 3 μήνες στον αέρα. Άσε να ολοκληρωθεί η σεζόν στις 30 Ιουνίου κι εδώ είμαστε να τα πούμε ξανά.
Το «Happy Hour», είναι η εκπομπή που ήθελες να παρουσιάσεις ή «απ’ το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα»;
Το «Happy Hour» είναι η ευκαιρία που μου δόθηκε από το ΡΙΚ να με δει ο κόσμος σε κάτι διαφορετικό και να γνωρίσει τον Αντρέα όπως είναι στην πραγματικότητα. Κι ευχαριστώ θερμά τον γενικό διευθυντή και την ομάδα του για την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό μου. Δεν μου πρότειναν τη συγκεκριμένη εκπομπή. Μου πρότειναν να αναλάβω τη ζώνη και να σχεδιάσω εγώ την εκπομπή. Ήταν, λοιπόν, μία πρόκληση και μία ευκαιρία την οποία δεν είχα καμία δυσκολία να αποδεχθώ.
Πολλές φορές είπες ότι σου αρέσει πολύ το σόου της Ellen DeGeneres. Είναι η πηγή έμπνευσής σου; Προσπαθείς να παρουσιάσεις κάτι ανάλογο;
Ποτέ και πουθενά δεν είπα ότι θα κάνω ένα σόου όπως της Ellen. Και αν κάποιος κάτσει να δει το σόου της θα καταλάβει γιατί αυτό δεν μπορεί να γίνει στην Κύπρο, για να μην τρελαθούμε. Το ότι έχω ένα μονόλογο στην έναρξη της εκπομπής που μπορεί είτε να σχολιάσω κάποιο θέμα με χιουμοριστικό τρόπο ή να αυτοσαρκαστώ δεν είναι πατέντα της Ellen. Υπάρχει σε όλα τα απογευματινά και νυχτερινά σόου της Αμερικής. Οι συνεντεύξεις επίσης σε όλα αυτά τα σόου έχουν το στοιχείο του χιούμορ. Δεν έκρυψα ποτέ ότι θαυμάζω την Ellen και δεν είναι ανάγκη να εξηγήσω τους λόγους. Αλλά όχι, το «Happy Hour» δεν είναι μία αντιγραφή της Ellen. Και δεν θα μπορούσε να είναι. Το «Happy Hour» είναι πολλές ιδέες που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια ή έχω σκεφτεί, προσαρμοσμένες, όμως, στη δική μου αισθητική, στη δική μου αντίληψη του χιούμορ, στη φιλοσοφία και τις απόψεις μου.
Ξέρω ότι ετοιμάζεις αλλαγές για το δεύτερο μισό της σεζόν. Τι θα μας αποκαλύψεις;
Ήδη από την εβδομάδα που ξεκίνησε, έχει ενταχθεί μία νέα ενότητα, πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής σάτιρας σε μία συνεργασία με την ομάδα «Ξεροτήανα Πάφου». Τις όποιες άλλες αλλαγές θα τις ανακοινώσω εν ευθέτω χρόνω.
Φοβάσαι το κακό μάτι;
Όχι. Έχω τη μαμά μου να με ξεματιάζει!
«Μετά το Happy hour δεν έχει επιστροφή στις ειδήσεις», είπες. Εξακολουθείς να έχεις την ίδια άποψη;
Λέω πολλές φορές ότι έκανα στροφή στην καριέρα μου. Στην παρούσα περίοδο εξακολουθώ να έχω την ίδια άποψη, ναι.
Αντρέα, τι είναι αυτό που μπορεί να σου χαλάσει και να σου φτιάξει τη μέρα;
Την ημέρα μου μπορεί να μου τη φτιάξει το παιχνίδι με την Αλεγκρία, μια βιντεοκλήση με τα ανιψάκια μου, μία ωραία εικόνα που θα δω στη φύση. Είναι πολλά πράγματα που μου δίνουν χαρά και φτιάχνουν τη διάθεσή μου και τη μέρα μου. Αυτό που μπορεί να μου χαλάσει την ημέρα και γενικά τη διάθεσή μου είναι αν τυχόν συμβεί κάτι λόγω ανευθυνότητας, αδιαφορίας ή βαρεμάρας στον επαγγελματικό μου χώρο.
Είσαι ευτυχισμένος;
Κάποιες στιγμές της μέρας ναι. Με μικρά πράγματα. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να είναι σε κατάσταση ευτυχίας συνέχεια.
Σου λείπει η οικογένειά σου μετά από τόσα χρόνια στην Κύπρο;
Πλέον η τεχνολογία έχει βοηθήσει στο να εκμηδενιστούν οι αποστάσεις.
Ήρθες πιο κοντά με τη μητέρα σου μετά το θάνατο του πατέρα σου;
Πάντα, νομίζω, ήμουν πιο κοντά με τη μητέρα μου ακόμη κι όταν ζούσε ο πατέρας μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν καλή η σχέση μου μαζί του.
«Μόνο αγάπη», έγραψες ως λεζάντα σε μια πρόσφατη ανάρτησή σου με τη μητέρα σου. Σου λείπει;
Επικοινωνώ καθημερινά με τη μητέρα μου. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο με τη φυσική παρουσία εκ του σύνεγγυς, αλλά δεν θα έλεγα ότι μου λείπει.
Θα επέστρεφες πίσω στη Θεσσαλονίκη;
Πριν 17-18 χρόνια, ναι, έκανα κάποιες σκέψεις για επιστροφή. Το σπίτι μου, όμως, είναι πλέον εδώ.
Τι θα σε γύριζε πίσω;
Είναι μία ερώτηση που δεν έχω σκεφτεί και ειλικρινά δεν ξέρω τι να σου απαντήσω.
Styling: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μαλλιά: Αντρέας Χριστοδούλου
Μακιγιάζ: Αμαλία Ζανέττου
Ρούχα από Mork
Παπούτσια από προσωπική συλλογή
