Πέθανε σε ηλικία 68 ετών η ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη. Υπήρξε μία από τις εμβληματικότερες μορφές του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, με πορεία τεσσάρων και πλέον δεκαετιών. Ο θάνατος τη βρήκε το βράδυ της Τετάρτης στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Γεννημένη στον Πειραιά το 1958 και μεγαλωμένη στο Κερατσίνι, η Ρεβενιώτη υπήρξε από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 μία από τις πρώτες δημόσια ορατές τρανς γυναίκες στην Ελλάδα, σε μια εποχή όπου η διαφορετικότητα αντιμετωπιζόταν με έντονο κοινωνικό αποκλεισμό. Η ίδια δεν δίσταζε να μιλά ανοιχτά για τις εμπειρίες της ως τρανς γυναίκα και ως εργαζόμενη στο σεξ, μετατρέποντας τη βιωμένη εμπειρία σε πολιτική πράξη και διεκδίκηση δικαιωμάτων.

Εισήχθη στη σχολή Πολεμικού Ναυτικού σε ηλικία 13 ετών από όπου εκδιώχθηκε. Μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ασχολήθηκε με τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων, συμμετέχοντας αρχικά στο Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλοφίλων Ελλάδας.

Από το 1980 συχνά συμμετείχε αλλά και οργάνωνε διαμαρτυρίες ενάντια στην περιθωριοποίηση, κρατική καταστολή και αστυνομική βία, ενώ πάλεψε για την ισότητα των ΛΟΑΤ και την κοινωνική και σεξουαλική τους απελευθέρωση. Από το 1982 έως το 1993 εξέδιδε το περιοδικό «Κράξιμο», ένα από τα πρώτα έντυπα στην Ελλάδα αφιερωμένα στην ομοφυλοφιλική έκφραση, την πολιτική και τις κοινωνικές διεκδικήσεις, το οποίο απέκτησε ιδιαίτερη θέση στην ιστορία του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος.

Το 1985 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Σαλτάρισμα» στις εκδόσεις Σιγαρέτα (οδός Πανός). Παράλληλα ανέπτυξε έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα ως φωτογράφος, κινηματογραφίστρια και δημιουργός ντοκιμαντέρ. Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα της συγκαταλέγονται τα ντοκιμαντέρ «Καλιαρντά» και «Πικροδάφνες», μέσα από τα οποία κατέγραψε πρόσωπα, ιστορίες και πλευρές της αθηναϊκής ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας που σπάνια έβρισκαν θέση στη δημόσια σφαίρα. Το ντοκιμαντέρ «Πικροδάφνες» είχε προβληθεί το 2021 στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού.

«Είναι προσωπική μου νίκη η αποδοχή»: Συνέντευξη της Πάολας Ρεβενιώτη στον «Φ»

Το 1990 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές ως υποψήφια των Οικολόγων Εναλλακτικών και λίγο αργότερα έγινε το πρώτο τρανς άτομο που έθεσε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές. Έθεσε υποψηφιότητα με το ΜέΡΑ25 στις βουλευτικές εκλογές του 2019 και του Μαΐου 2023 στην Α’ Αθηνών και σε αυτές του Ιουνίου 2023 στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, καθώς και στις ευρωεκλογές 2024.

Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε επίσης στενή συνομιλήτρια και φίλη σημαντικών προσωπικοτήτων των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών, όπως ο συγγραφέας Κώστας Ταχτσής, ενώ τα τελευταία χρόνια συνέχισε να παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο μέσα από συνεντεύξεις, εκδόσεις και πολιτικές τοποθετήσεις.

Το όνομά της συνδέθηκε με δεκαετίες αγώνων για την ορατότητα, την ισότητα και την κοινωνική αποδοχή των τρανς και γενικότερα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων στην Ελλάδα. Για πολλούς αποτέλεσε μια εμβληματική μορφή που συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού κινήματος δικαιωμάτων, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική πολιτική και πολιτιστική παρακαταθήκη.