Τη θλιβερή εκείνη στιγμή που αποχαιρετούσε τον πρωτότοκο γιο του, ο οποίος σε ηλικία 48 ετών απεβίωσε, ήρθε αντιμέτωπος και με μια απαράδεκτη, όπως την περιγράφει, συμπεριφορά και δη, ενός προσωπικού γιατρού. Σε δημόσια επιστολή του ο κ. Κωστάκης Σιελουβάρης περιγράφει τα όσα τραγικά έζησε η οικογένειά του το βράδυ της 20ης Φεβρουαρίου, όταν ο γιος του Λούκας, έφυγε για το αιώνιο ταξίδι.
Σύμφωνα με τον κ. Σιελουβάρη, στις 22:40 το βράδυ της 20ης Φεβρουαρίου, μία ώρα μετά που ο Λούκας άφησε την τελευταία του πνοή, ο προσωπικός του γιατρός κλήθηκε για να πιστοποιήσει τον θάνατο του, απαραίτητη διαδικασία για να παραληφθεί η σορός του από το Γραφείο Τελετών που ανέλαβε τη διαδικασία ταφής. «Ο συγκεκριμένος κύριος όχι μόνο αρνήθηκε αλλά θεώρησε ως απαράδεκτο να τον ενοχλούν τέτοια ώρα. Εκστόμισε μάλιστα το απαράδεκτο (υπάρχουν μάρτυρες που το επιβεβαιώνουν): «Ετηλεφωνήσετέ μου έτσι ώρα για τούτον τον λόγο;». Με λίγα λόγια, έκλεισε το τηλέφωνο και αρνήθηκε ωρυόμενος να παρευρεθεί. Εμβρόντητοι οι παρευρισκόμενοι ξέσπασαν σε λυγμούς και αναφιλητά ψιθυρίζοντας «Ήμαρτον» και κάνοντας επανειλημμένα τον σταυρό τους ζητώντας συγχώρεση», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Σιελουβάρης, επισημαίνοντας πως την πιστοποίηση θανάτου έκανε τελικά μια άλλη γιατρός.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ο πατέρας του εκλιπόντος συνεχίζει στην επιστολή του, λέγοντας πως ο εν λόγω προσωπικός γιατρός, «αμετανόητος δεν δίστασε τις επόμενες μέρες να αραδιάσει ένα σωρό ψέματα, αρλούμπες και ασυναρτησίες διαψεύδοντας δεκάδες μάρτυρες. Η αήθης και αντιδεοντολογική συμπεριφορά του ορκισμένου στον Ιπποκράτη θεραπευτή, βαραίνει αποκλειστικά τον ίδιο και τη συνείδησή του».
Σημειώνει δε, πως γνωρίζει ότι τον γιατρό δεν τον βαραίνουν ποινικές ευθύνες για αυτή του τη συμπεριφορά. Ωστόσο, απευθυνόμενος σε αυτόν, του επισημαίνει πως «αυτό όμως δεν σε απαλλάσσει από την ηθική διάσταση της ασύλληπτης, από τον ανθρώπινο νου, συμπεριφοράς σου. Ακόμη και «Ο Δράκος του παραμυθιού» σέβεται την ιερή στιγμή του θανάτου. Αναγνωρίζει ότι η ανείπωτη τραγωδία του αποχωρισμού, διέπεται από άγραφους νόμους. Την ώρα που έσβηνε ένας περήφανος θαλασσαιμικός, εσύ επέλεξες τον εύκολο δρόμο της πνευματικής αποσύνθεσης».
