Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η ανάληψη από το ATM συνοδεύεται σχεδόν πάντα και από την έκδοση σχετικής απόδειξης. Ελάχιστοι την αξιοποιούν και οι περισσότεροι επιλέγουν να την πετάξουν καλάθι απορριμάτων του ίδιου του μηχανήματος της τράπεζας.
Μπορεί αυτή η πράξη να μην μας κινεί υποψίες και να φαίνεται εντελώς αθώο. Άλλωστε, οι σύγχρονες αποδείξεις των ATM δεν τυπώνουν το PIN μας και τα στοιχεία της κάρτας εμφανίζονται κατά κανόνα καλυμμένα.
Παρόλα αυτά, υπάρχει ένας πολύ απλός λόγος για να μην αφήνουμε πίσω μας τέτοιου είδους έγγραφα: δεν υπάρχει λόγος να χαρίζουμε σε έναν άγνωστο ούτε μία πληροφορία για τις τραπεζικές μας συναλλαγές.
Τι μπορεί να γράφει πάνω η απόδειξη
Ανάλογα με την τράπεζα και το ATM, μια απόδειξη μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες όπως την ημερομηνία και την ώρα της συναλλαγής, το ποσό της ανάληψης, το συγκεκριμένο ATM ή την τοποθεσία όπου έγινε η συναλλαγή και μέρος των στοιχείων της κάρτας ή του λογαριασμού.
Εάν έχουμε ζητήσει ενημέρωση υπολοίπου, μπορεί να εμφανίζεται και σχετική οικονομική πληροφορία. Καμία από αυτές τις πληροφορίες, μόνη της, δεν αποτελεί το «κλειδί» του τραπεζικού μας λογαριασμού.
Κάποιος δεν μπορεί να πάρει μια απόδειξη από τον κάδο, να δει μερικά ψηφία της κάρτας και αυτομάτως να αποκτήσει πρόσβαση στο e-banking μας.
Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού.
Τα μικρά κομμάτια που συμπληρώνουν το παζλ
Οι απάτες κοινωνικής μηχανικής –το λεγόμενο social engineering– βασίζονται συχνά στη συλλογή πληροφοριών από διαφορετικές πηγές.
Ένα όνομα από κάπου. Ένας αριθμός τηλεφώνου από αλλού. Μερικά τραπεζικά στοιχεία από μια τρίτη πηγή.
Όσο περισσότερα γνωρίζει ένας απατεώνας για το υποψήφιο θύμα, τόσο ευκολότερο είναι να κατασκευάσει μια πειστική ιστορία.
Φανταστείτε, για παράδειγμα, τη διαφορά ανάμεσα στο «σας καλούμε από την τράπεζά σας» και σε κάποιον που γνωρίζει ήδη ποια τράπεζα χρησιμοποιούμε και μπορεί να αναφερθεί σε πραγματικά στοιχεία μιας πρόσφατης συναλλαγής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η απόδειξη του ATM αρκεί για να πραγματοποιηθεί μια τέτοια απάτη. Σημαίνει ότι αποτελεί μία ακόμη πληροφορία που δεν υπάρχει κανένας λόγος να βρίσκεται διαθέσιμη σε κοινή θέα.
Ο κάδος δίπλα στο ATM είναι το χειρότερο σημείο
Υπάρχει και κάτι ακόμη παράδοξο. Όταν πετάμε την απόδειξη ακριβώς δίπλα στο ATM, ουσιαστικά αποκαλύπτουμε ήδη το πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε: όποιος την πάρει γνωρίζει από ποιο μηχάνημα προήλθε και περίπου πότε έγινε η συναλλαγή.
Γι’ αυτό, εάν χρειαζόμαστε την απόδειξη, την κρατάμε μέχρι να βεβαιωθούμε ότι η συναλλαγή έχει καταγραφεί σωστά και στη συνέχεια την καταστρέφουμε.
Ακόμη καλύτερα, όπου υπάρχει η δυνατότητα, δεν ζητάμε καθόλου έντυπη απόδειξη και ελέγχουμε τη συναλλαγή από το επίσημο mobile ή internet banking της τράπεζάς μας.
Αν την πετάξαμε ήδη, πρέπει να ανησυχούμε;
Όχι. Το ότι αφήσαμε μία απόδειξη σε έναν κάδο δεν σημαίνει ότι ο λογαριασμός μας βρίσκεται ξαφνικά σε κίνδυνο.
Δεν υπάρχει λόγος να ακυρώσουμε την κάρτα ή να αλλάξουμε κωδικούς μόνο γι’ αυτό.
Είναι περισσότερο θέμα καλής ψηφιακής και οικονομικής «υγιεινής»: δεν αφήνουμε τραπεζικά έγγραφα, ακόμη και φαινομενικά ασήμαντα, σε σημεία όπου μπορεί να τα πάρει οποιοσδήποτε.
Και φυσικά, όσα δεν θα μας ζητήσει ποτέ ένας πραγματικός τραπεζικός υπάλληλος παραμένουν τα σημαντικότερα: PIN, password του e-banking και κωδικοί μιας χρήσης για την έγκριση συναλλαγών δεν αποκαλύπτονται σε κανέναν.
Κρατάμε την απόδειξη ή την καταστρέφουμε
Ο πρακτικός κανόνας είναι εύκολος.
Εάν δεν τη χρειαζόμαστε, επιλέγουμε «χωρίς απόδειξη». Εάν την πάρουμε, δεν την αφήνουμε πάνω στο ATM και δεν την πετάμε στον διπλανό κάδο. Την παίρνουμε μαζί μας και, όταν πλέον δεν τη χρειαζόμαστε, την σκίζουμε ή –ακόμη καλύτερα– την περνάμε από καταστροφέα εγγράφων.
Δεν είναι επειδή ένα μικρό χαρτί μπορεί από μόνο του να «αδειάσει» τον λογαριασμό μας.
Είναι επειδή στην εποχή του phishing και της κοινωνικής μηχανικής ισχύει ένας πολύ απλός κανόνας: όσο λιγότερες πληροφορίες αφήνουμε πίσω μας, τόσο λιγότερες μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος εναντίον μας.
