Τραμ με κόστος 500 εκατ. οραματίζεται ο Προύντζος – «Έγινε μελέτη και αξίζει τον κόπο» – Σε τι μήκος θα εκτείνεται

Το τραμ θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή λύση για τη Λευκωσία, όπως αναφέρει σε ανάρτηση του ο Δήμαρχος Λευκωσίας κ. Χαράλαμπος Προύντζος με αφορμή σχετικό δημοσίευμα του «Φ». Εξηγεί ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει ήδη απαντηθεί θετικά μέσα από μελέτη που είχε διεξαγάγει ο Δήμος Λευκωσίας σε συνεργασία με κορυφαίο συμβουλευτικό οίκο μεταφορών.

Ο κ. Προύντζος υποδεικνύει, πως είναι κοινώς αποδεκτό ότι τα λεωφορεία σήμερα δεν έχουν υπερβεί σε διείσδυση το 4-5% του ισοζυγίου διακινήσεων και προσθέτει, πως 17χρόνια μετά την αρχική εφαρμογή του συστήματος, με προϋπολογισμό που υπερβαίνει το 1 δισ ευρώ έκτοτε, είναι δεδομένο ότι η διείσδυση των λεωφορείων στο ισοζύγιο απέχει μακράν από τους στόχους που είχαν τεθεί το 2020.

Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Λευκωσίας, «οι λόγοι δεν αφορούν μόνο τις συμβάσεις λεωφορείων που σαφέστατα δεν είναι προσανατολισμένες προς την εμπειρία και την προσέλκυση του επιβάτη». Κατά τον ίδιο, «θεμελιώδης λόγος είναι η ανυπαρξία επαρκών υποδομών όπως αποτελεσματικά δίκτυα λεωφορειολωρίδων σε εύρος πόλης».

Ο κ. Προύντζος  αμφισβητεί και τα ΣΒΑΚ υποστηρίζοντας πως «οι χωροταξικές και πολεοδομικές πραγματικότητες δυστυχώς τα  έχουν ήδη καταστήσει ξεπερασμένα»

Σύμφωνα πάντα με τον κ. Προύντζο, η απλή αλήθεια είναι ότι με την ένταξη των διαδρόμων λεωφορείου στο Google Maps έχει επιβεβαιωθεί ότι η διακίνηση με λεωφορείο πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, απαιτεί το διπλάσιο χρόνο από το ΙΧ και ψηλό κόστος. Η εμπειρία του επιβάτη μέσα στο λεωφορείο είναι θετική αλλά εκτός αυτού είναι κάτω του μετρίου, προσθετει. 

Ο Δημαρχος θεωρεί επίσης, πως το χειρότερο στοιχείο είναι ο κατακερματισμός αρμοδιοτήτων, με την Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχει μηδαμινό ρόλο στην εξίσωση ενώ υφίσταται το περιβαλλοντικό και πολιτικό κόστος.

Περαιτέρω καυτηριάζει το γεγονός πως «οι συμβάσεις λεωφορείων συνάπτονται μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών και των ιδιωτικών εταιρειών χωρίς καμία εμπλοκή των Δήμων». Εξάλλου, όπως παρατηρεί, η κυκλοφορία τυγχάνει διαχείρισης από το Τμήμα Δημοσίων Έργων ενώ τα κρίσιμα πολεοδομικά έργα, εμπίπτουν στην Πολεοδομία.  «Μια κατάσταση – μύλος που δεν πρόκειται να επιφέρει ποτέ λύσεις στο κυκλοφοριακό αν συνεχιστεί», σημειώνει ο Δήμαρχος. 

Ο κ. Προύντζος αναφέρει πως «η επιλογή του τράμ κατατίθεται στο τραπέζι ως μια νέα προσέγγιση για μέσα σταθερής τροχιάς που επιτυγχάνουν την ανάπλαση του δημόσιου χώρου και την επικράτηση του μέσου μαζικής μεταφοράς έναντι του ιδιωτικού οχήματος». Τα λεωφορεία, συνεχίζει, παραμένουν απόλυτα μέσα στην εξίσωση ως συμπληρωματικά μέσα μεταφοράς. 

Ο κ. Προύντζος καταγράφει και τα ακόλουθα: Ο Δήμος Λευκωσίας είχε ετοιμάσει μελέτη για γραμμή τράμ λίγο πάνω των 14km. Στην πορεία, επί της νέας δημοτικής αρχής εξετάστηκε επέκταση κατά περίπου 6km. Άρα συνολικό μήκος περίπου 20km. Το κόστος ενός τέτοιου έργου θα κυμανθεί στα 25-30 εκατ. ευρώ ανά χιλιόμετρο. Ως εκ τούτου, μια γενική συγκριτική εκτίμηση οδηγεί σε ένα κόστος κατασκευής ύψους περίπου 500-600 εκατ. ευρώ. Για σκοπούς εκτίμησης λαμβάνουμε το κόστος ανά χιλιόμετρο πρόσφατων έργων στην Ευρώπη όπως πχ στη Μασσαλία. 

Η πρωτοβουλία μας για τη δημιουργία της Ενεργειακής Κοινότητας Λευκοθέα δεν είναι άσχετη με το θέμα αυτό. Το κόστος ηλεκτρισμού αποτελεί σημαντικό παράγοντα λειτουργικού κόστους για τράμ. Η δυνατότητα παραγωγής και κατανάλωσης φθηνής ενέργειας ΑΠΕ για το τράμ θα το καταστήσει πιο προσιτό και βιώσιμο». 

Ο κ. Προύντζος αναφέρει επίσης, πως «το σκληρό ερώτημα αφορά το κατά πόσον πρέπει να αξιολογηθεί επιτέλους σοβαρά, ως κρατική επένδυση ή ως σύμπραξη δημόσιου – ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ/PPP) η επιλογή του τραμ. Δεν είναι λογική η στείρα επιμονή στα λεωφορεία δεδομένης της παρούσας κατάστασης. Και η κρίσιμη στιγμή είναι τώρα. Κι αυτό επειδή προχωρεί η διαδικασία σύναψης των νέων συμβάσεων λεωφορείων που θα καθορίσει τις παραμέτρους και τις προοπτικές της κινητικότητας για τα επόμενα δέκα χρόνια (2030-2040). Τονίζω, σημειώνει, πως η παρούσα θητεία των δημοτικών αρχών ολοκληρώνεται το 2029. Αλλά τα ζητήματα αυτά απαιτούν μακροπρόθεσμες λύσεις και όχι πυροτεχνήματα. Μια φορά, ας είμαστε προμηθείς και όχι επιμηθείς. σημειώνει. 

Και ο κ. Προύντζος καταλήγει:

«Στο ζήτημα αυτό δεν έχουμε ανταγωνιστική σχέση με το Υπουργείο. Η σχέση μας πρέπει να είναι απόλυτα συνεργατική αλλά σαφής. Εκτιμώ ιδιαίτερα την πρόσφατη πρόσκληση της Υπουργού όπου το θέμα συζητήθηκε τηλεγραφικά μεταξύ άλλων πιεστικών εκκρεμοτήτων. Δεν είμαστε ασόβαροι να λέμε ότι θα κάνουμε τραμ. Λέμε όμως ότι τώρα είναι η στιγμή για τη σοβαρή διερεύνηση του θέματος. 

Οι εκκρεμότητες που σέρνονται για χρόνια πρέπει να κλείσουν. Στη μάχη αυτή οι μεγάλες πόλεις έχουν κοινές επιδιώξεις. Επειδή το κυκλοφοριακό αποτελεί μια τεράστια απειλή για τη δημόσια υγεία, για τα δημοσιονομικά λόγω της παραβίασης των κοινοτικών υποχρεώσεων για τους ρύπους και ιδιαίτερα του επερχόμενου ETS 2 και υποσκάπτει τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας αφού «πουλάμε» μια ποιότητα ζωής που συνεχώς υποβιβάζεται στην πράξη. Ο κόσμος περνά το 20% του ξύπνιου χρόνου του σε αυτοκίνητα. Ο δημόσιος χώρος καταλαμβάνεται από αυτοκίνητα. Η ποιότητα του αέρα στην Κύπρο είναι η τέταρτη αιτία θανάτου. Ο πολίτης βιώνει την έννοια της κυκλοφοριακής φτώχειας λόγω του τεράστιου κόστους απόκτησης και συντήρησης οχήματος. Η επόμενη περίοδος συγχρηματοδότησης της ΕΕ ξεκινά σε ένα περίπου χρόνο. Άρα η συζήτηση έπρεπε ήδη να είχε ξεκινήσει».