Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Μια δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε πριν από 17 χρόνια, με φόντο τη σοβαρή βλάβη στην όραση μιας 17χρονης τότε κοπέλας, επανήλθε ενώπιον του Εφετείου, αυτή τη φορά με τον οφθαλμίατρο που καταδικάστηκε να ζητά, πέντε χρόνια μετά την καταχώριση της έφεσής του, να προσθέσει 16 νέους λόγους αμφισβήτησης της πρωτόδικης απόφασης. Το αίτημά του, ωστόσο, προσέκρουσε στην άρνηση του Δικαστηρίου, το οποίο έκρινε ότι η πολυετής καθυστέρηση δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς και ότι δεν μπορούσαν να παραγνωριστούν τα δικαιώματα της γυναίκας, η οποία εξακολουθεί να αναμένει την τελική έκβαση της υπόθεσης. Σημειώνεται ότι πρωτοδίκως ο οφθαλμίατρος καταδικάστηκε σε καταβολή αποζημιώσεων συνολικού ύψους πέραν των 82.000 ευρώ.

Με ομόφωνη απόφαση ημερομηνίας 18 Νοεμβρίου 2026, το Εφετείο απέρριψε την αίτηση του οφθαλμίατρου, κρίνοντας ότι υποβλήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ενώ η αποδοχή της θα επηρέαζε δυσμενώς τα δικαιώματα της εφεσίβλητης και θα δυσχέραινε την εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου. Παράλληλα, επιδίκασε έξοδα ύψους 2.000 ευρώ υπέρ της εφεσίβλητης.

Η υπόθεση αφορά περιστατικά που εκτυλίχθηκαν το 2006, όταν η εφεσίβλητη ήταν 17 ετών και φοιτούσε στην τρίτη τάξη λυκείου στην Πάφο. Η νεαρή, η οποία αντιμετώπιζε από μικρή ηλικία πρόβλημα μυωπίας και χρησιμοποιούσε φακούς επαφής συγκεκριμένης επωνυμίας, παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2006 ενόχληση και μόλυνση στο αριστερό μάτι.

Αφού επισκέφθηκε οφθαλμιάτρους στην Κύπρο, μετέβη στην Αθήνα, όπου εξετάστηκε και έτυχε θεραπείας για μεγάλο χρονικό διάστημα από τον συγκεκριμένο οφθαλμίατρο. Ωστόσο, καθώς η θεραπεία δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τον Μάρτιο του 2007 ταξίδεψε στο Λονδίνο, όπου διαγνώστηκε με ακανθαμοιβάδα κερατίτιδα.

Η ασθένεια είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί μόνιμα κατάλοιπα, μεταξύ των οποίων μερική τύφλωση στο αριστερό μάτι, φωτοφοβία και ουλή στον κερατοειδή χιτώνα.

Η γυναίκα καταχώρισε αγωγή το 2009 εναντίον έξι εναγομένων, διεκδικώντας αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες, τα έξοδα, τις ζημιές, τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη. Στην αγωγή της απέδιδε ευθύνες σε κατασκευαστές και εισαγωγείς των φακών επαφής, καθώς και στην Κυπριακή Δημοκρατία για την εισαγωγή τους. Σε ό,τι αφορά τον οφθαλμίατρο, υποστήριζε ότι επέδειξε έλλειψη δεξιότητας και επιμέλειας κατά την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων.

Στις 28 Απριλίου 2021, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του οφθαλμιάτρου, επιδικάζοντας €70.000 ως γενικές αποζημιώσεις, €7.000 για μελλοντικά έξοδα και €5.347,45 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκων και εξόδων. Η αγωγή εναντίον των υπόλοιπων πέντε εναγομένων απορρίφθηκε.

Ο οφθαλμίατρος καταχώρισε έφεση στις 9 Ιουνίου 2021, προβάλλοντας 11 λόγους αμφισβήτησης της πρωτόδικης απόφασης. Αντίστοιχα, η γυναίκα καταχώρισε δική της έφεση, η οποία εκκρεμεί ως Πολιτική Έφεση.

Στις 7 Ιουλίου 2026, ενώ η έφεση του οφθαλμιάτρου είχε ήδη οριστεί για προδικασία, καταχωρίστηκε αίτηση με την οποία ζητούσε την προσθήκη νέας παραγράφου στην αιτιολογία υφιστάμενου λόγου έφεσης και 16 επιπρόσθετων λόγων.

Ως δικαιολογία για την καθυστέρηση, η πλευρά του ανέφερε ότι μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης ο εφεσείων θέλησε να τη μελετήσει με δικηγόρο στην Ελλάδα, ενώ κατά την προετοιμασία της αρχικής έφεσης δεν υπήρχαν στη διάθεση των δικηγόρων του όλα τα πρακτικά της διαδικασίας. Υποστήριξε, επίσης, ότι μετά την παραλαβή και πρόσφατη μελέτη των πρακτικών διαπιστώθηκε η ανάγκη προσθήκης νέων λόγων, ώστε να παρουσιαστεί πληρέστερα η υπόθεσή του.

Η πλευρά της εφεσίβλητης αντέδρασε, υποστηρίζοντας ότι η αίτηση ήταν καταχρηστική, εκπρόθεσμη και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση. Έκανε, μεταξύ άλλων, λόγο για προσπάθεια αναδόμησης της έφεσης και εισαγωγής νέων αυτοτελών ισχυρισμών, οι οποίοι είτε ήταν γνωστοί είτε θα μπορούσαν να είχαν προβληθεί εξαρχής.

Εξετάζοντας την αίτηση, το Εφετείο υπενθύμισε ότι, βάσει των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, η τροποποίηση ειδοποίησης έφεσης απαιτεί άδεια του Εφετείου, ενώ εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι γενικές αρχές που διέπουν τις τροποποιήσεις δικογράφων. Κεντρικό κριτήριο αποτελεί ο Πρωταρχικός Σκοπός, δηλαδή η δίκαιη και αναλογικού κόστους διαχείριση των δικαστικών υποθέσεων.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αίτηση παρουσίαζε διαδικαστικές ελλείψεις. Ιδιαίτερη βαρύτητα, ωστόσο, έδωσε στην καθυστέρηση. Όπως σημειώνεται στην απόφαση, η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση δεν προσδιόριζε πότε ξεκίνησε η μελέτη της απόφασης με τον δικηγόρο στην Ελλάδα, πόσο διήρκεσε, πότε ζητήθηκαν τα πρακτικά και πότε ακριβώς προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης της έφεσης.

Το Εφετείο υπογράμμισε ότι χρειάστηκαν περίπου πέντε χρόνια για να υποβληθεί το αίτημα, χωρίς να παρέχεται συγκεκριμένη και επαρκής εξήγηση. Επισήμανε, επίσης, ότι η αίτηση καταχωρίστηκε αφού είχε ήδη οριστεί η έφεση για προδικασία, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική αναβολή της ακρόασής της.

Πρόσθετα, διαπίστωσε ότι η προτεινόμενη τροποποίηση ήταν εκτεταμένη, καθώς 11 από τους νέους λόγους συνδέονταν με τους ήδη υφιστάμενους, ενώ πέντε δεν είχαν άμεση σχέση με αυτούς. Κατά την κρίση του, η κίνηση αυτή συνιστούσε εμφανή προσπάθεια αναδόμησης της έφεσης σε νέα, διευρυμένη βάση.

Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι η εφεσίβλητη αναμένει για περισσότερα από πέντε χρόνια την εκδίκαση της έφεσης και την τελική έκβαση μιας δικαστικής διαφοράς που ξεκίνησε το 2009. Τυχόν αποδοχή της αίτησης θα την υποχρέωνε να επεκτείνει την προετοιμασία της, με πρόσθετο χρόνο και έξοδα, ενώ η καταβολή εξόδων δεν θα αποτελούσε επαρκή αποζημίωση για την επιβάρυνση αυτή.

Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε ότι η έγκριση της τροποποίησης θα ήταν αντίθετη με τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών, καθώς θα δυσχέραινε την απονομή της δικαιοσύνης με δίκαιο και αναλογικό τρόπο.

Ως εκ τούτου, απέρριψε την αίτηση του οφθαλμιάτρου για τροποποίηση των λόγων έφεσης και τον καταδίκασε να καταβάλει €2.000 έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης. Η απόφαση ήταν ομόφωνη.