Ο Φίλιππος Μιχαηλίδης, πρώην πρώτος λειτουργός Γεωργίας, παρέχει πρόσθετα στοιχεία σε άρθρο του Π. Παπαπολυβίου στον «Φ».
Με αυτό τον τίτλο δημοσιεύτηκε στον «Φ» στις 22/7/2017 άρθρο του Π. Παπαπολυβίου, αν. καθηγητή στο Παν. Κύπρου.
Όσα γράφει δεν είναι αρκετά. Ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω χάριν της ιστορίας και των φοιτητών του Πανεπιστημίου. Τις αναφορές μου αντλώ από το βιβλίο του εν αποστρατεία ταξίαρχου κυρίου Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που ήταν ο τελευταίος διοικητής της ΕΛΔΥΚ στο στρατόπεδό της, το κρίσιμο τριήμερο της 14ης, 15ης και 16ης 8/1974, με τίτλο «Το χρονικό της μάχης της ΕΛΔΥΚ» και το βιβλίο του Στέφανου Άννινου, λοχία της ΕΛΔΥΚ κατά την εισβολή, με τίτλο «Απόδρασή μου από τον Αττίλα».
Ο κ. Παπαπολυβίου δεν αναφέρει ότι η ΕΛΔΥΚ με διοικητή τον συνταγματάρχη Νικολαΐδη έλαβε μέρος στο πραξικόπημα εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου στις 15/7/1974. Ο κ. Σταυρουλόπουλος τυχαίως ανέλαβε ως διοικητής της ΕΛΔΥΚ. Έφθασε στην Κύπρο με το αρματαγωγό Λέσβος στις 19/7/1974 και προτού καλά εξοικοιωθεί δέχθηκαν όλοι, και οι 450 νεοαφιχθέντες Ελδυκάριοι, το μένος της τουρκικής αεροπορίας. Αυτοί οι 450 δεν συμμετείχαν στο πραξικόπημα. Οι υπόλοιποι όμως, δηλαδή οι παλαιοί, και αυτοί που επανήλθαν μέσω Τροόδους ενώ είχαν αρχικά αποπλεύσει στις 19/7/1974 από Κύπρο προς Ελλάδα, διέπραξαν το πραξικόπημα. Η θεία δίκη βέβαια τα έφερε κατά τρόπο ώστε σε 5 ημέρες (15-20/7/1974) να πάθουν οι Ελδυκάριοι, και λυπάμαι που το γράφω, όσα έκαναν οι ίδιοι εναντίον του Μακαρίου και της Κύπρου.
Άλλο σημείο που δεν αναφέρει ο κ. Παπαπολυβίου, αλλά αναφέρεται και στα δύο πιο πάνω βιβλία, είναι η ύπαρξη αντιαρματικής τάφρου των Τούρκων, 4 χιλιόμετρα βορείως του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, σε πεδινό έδαφος. Σε αυτήν έπεσε άρμα της ΕΛΔΥΚ. Πώς και οι ιθύνοντες της ΕΛΔΥΚ δεν άκουσαν τα μηχανήματα να σκάβουν ή δεν είδαν το γεγονός; Μάλλον γιατί έγνοια τους ήταν το αιματοκύλισμα της Κύπρου και όχι η προστασία της.
Τελικά στο στρατόπεδο παρέμειναν μαζί με τον Σταυρουλόπουλο 350 άνδρες. Ήσαν όλοι τους γενναίοι. Αγωνίσθηκαν όλοι σαν Λεωνίδες. Σχετική επιστολή μου δημοσιεύτηκε στον «Φ» στις 28/8/2016. Ταυτόχρονα με την παρούσα θα στείλω αντίγραφο εκείνης της επιστολής στον κ. Παπαπολυβίου. Τα άρθρα του είναι πάντα τεκμηριωμένα και ενδιαφέροντα. Πιστεύω θα ήταν χρήσιμο να εμπλουτίσει κάποιο από τα επόμενά του άρθρα με τα στοιχεία αυτά. Οι φοιτητές μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το 1974 κάποιοι πολέμησαν σαν Έλληνες, αλλά κάποιοι άλλοι μόλυναν την ελληνική στολή, διαπράττοντας τη μεγαλύτερη προδοσία στην ιστορία του ελληνισμού.
