Ουπουργός Εμπορίου προσήλθε στη συνέλευση των αγελαδοτρόφων με δική του πρωτοβουλία, έγραψε το ΚΥΠΕ και όπως φάνηκε η παρουσία του βοήθησε στην αναβολή κάποιων αποφάσεων για την αντίδραση στο διάταγμα που αυξάνει το ποσοστό αιγοπρόβειου γάλακτος στο χαλλούμι στο 19%.
Όσοι ασχολούνται με το θέμα έχουν να λένε πως το ποσοστό κατάντησε να μην έχει και μεγάλη σημασία, διότι από κάποιους τυροκόμους δεν τηρείται και οι Αρχές της Δημοκρατίας δεν έχουν καταφέρει να ασκήσουν ελέγχους που θα αποτρέπουν την παράκαμψη της ποσόστωσης.
Και όπως έγραψε χθες ο «Φ», η παράνομη χρήση γαλακτόσκονης γίνεται σε εκτεταμένο βαθμό. Κάτι που καταγγέλλεται εδώ και χρόνια αλλά και πάλι δεν βρήκαν τον τρόπο οι Αρχές να εντοπίζουν ή να μετρούν τη γαλακτόσκονη. Και η κοροϊδία πάει σύννεφο.
Ουδέν πρόβλημα με την πυροσβεστική παρέμβαση του υπουργού. Νοουμένου, όμως, πως δεν θα την εκμεταλλευτούν αγελαδοτρόφοι και τυροκόμοι για να ξανανοίξουν μια συζήτηση που κρατά χρόνια, έχει κουράσει, έχει εκνευρίσει και θα έπρεπε να θεωρείται ξεπερασμένη και αχρείαστη. Το χαλλούμι (δηλαδή το παραδοσιακό κυπριακό τυρί που δύναται νόμιμα να λέγεται χαλλούμι) είναι πλέον Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ). Και για να είναι ΠΟΠ και να λέγεται χαλλούμι πρέπει να πληροί κάποιες προδιαγραφές, οι οποίες θα αυστηροποιούνται όσο περνά ο καιρός και όσο θα λιγοστεύει ο χρόνος που δόθηκε για προσαρμογή.
Αυτό από μόνο του σημαίνει πως η κυπριακή Πολιτεία, διεκδικώντας τον τίτλο ΠΟΠ για το ταπεινό μας χαλλούμι είχε εξαρχής αποφασίσει πως θα φτιάχνεται και θα πωλείται λιγότερο χαλλούμι, από το χαλλούμι που φτιάχναμε και πωλούσαμε στις αγορές του κόσμου πριν κερδίσουμε το ΠΟΠ.
Γιατί θελήσαμε να πωλούμε λιγότερο χαλλούμι; Για να μην το φτιάχνει όποιος τυροκόμος θέλει, οπουδήποτε στην Ευρώπη ή αλλού. Να το φτιάχνουμε μόνο εμείς, με συγκεκριμένες προδιαγραφές (που υποτίθεται διασφαλίζουν τη μοναδική του ποιότητα) και να το πωλούμε σε τιμές ψηλότερες, αφού η ζήτηση υπάρχει και είναι καλή και είναι παγκόσμια, η προσφορά εξ ανάγκης θα μειωθεί (λόγω προδιαγραφών και περιορισμένης ποσότητας αιγοπρόβειου γάλακτος) και επιπλέον θα μπορούμε να λέμε στην παγκόσμια αγορά «δεν παίρνετε ό,τι κι ό,τι, παίρνετε παραδοσιακό κυπριακό χαλλούμι ΠΟΠ». Λέμε τώρα.
Αυτή η εξέλιξη δεν καταδικάζει εσαεί την Κύπρο σε μικρότερες ποσότητες χαλλουμιού, λιγότερες πωλήσεις ή ασύμφορες τιμές ανά μονάδα. Αν χρειαζόμαστε περισσότερο αιγοπρόβειο γάλα, ας αυξήσουμε επιτέλους τον πληθυσμό των αιγοπροβάτων, για να αυξήσουμε την παραγωγή και να αρχίσουμε να μειώνουμε την απόσταση από τις εξαγωγές πριν το ΠΟΠ και τις εξαγωγές μετά το ΠΟΠ.
Και αν περισσεύουν αγελάδες και αγελαδινό γάλα, θα πρέπει είτε να μειώσουμε τις αγελάδες, είτε κάτι άλλο να κάνουμε το γάλα τους. Τους το είπαν 100 φορές: Βρείτε μια ευφάνταστη νέα ονομασία και κατακτήστε τις αγορές, αν μπορείτε, κανένα πρόβλημα. Όχι όμως καπηλευόμενοι ένα προϊόν που δεν μπορείτε πλέον να παράγετε, ούτε με απεριόριστες ποσότητες αγελαδινού γάλακτος, ούτε με γαλακτόσκονη.
Εν κατακλείδι, στην προσπάθεια να κατευνάσει τα πνεύματα έσφαλε ο υπουργός όταν δήλωσε πως «η κατανάλωση πρέπει να καθορίζει το προϊόν και όχι το αντίστροφο» και ότι «αν σήμερα το χαλλούμι ΠΟΠ είναι ακριβό και δεν είναι ανταγωνιστικό, θα πρέπει να γίνεται με διαφορετικό τρόπο για να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα του προϊόντος». Όχι υπουργέ. Αν θέλαμε να τρέχουμε πίσω από τον παγκόσμιο καταναλωτή και στο τέλος να βρεθούμε με «χαλλούμι με σταφίδες» επειδή έτσι κατέβηκε σε κάποιους ή «χαλλούμι με αμύγδαλο ή καρύδι» (όπως τον σιουσιούκκο) δεν θα παλεύαμε για το ΠΟΠ.
Το ΠΟΠ, υπό μία έννοια, είναι ισοδύναμο με το STOP στις απεριόριστες επιθυμίες και απληστίες της κατανάλωσης, της παραγωγής και της αγοράς.
