Η Κύπρος συγκαταλέγεται στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οι πολίτες αναμένεται να παραμείνουν περισσότερο στην αγορά εργασίας, καθώς η αναμενόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου σε αυτές ανερχόταν στα 39,5 χρόνια το 2025, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Η επίδοση αυτή υπερβαίνει κατά δύο χρόνια τον μέσο όρο της ΕΕ, που διαμορφώνεται στα 37,5 έτη, επιβεβαιώνοντας τη σχετικά ισχυρή θέση της χώρας στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας.
Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης βρίσκεται η Ολλανδία με 44 χρόνια, ενώ ακολουθούν η Σουηδία (43,4), η Δανία (42,6) και η Εσθονία (41,5). Αντίθετα, οι χαμηλότερες επιδόσεις καταγράφονται στη Ρουμανία (32,7), την Ιταλία (33,0), τη Βουλγαρία (34,6) και την Ελλάδα (35,3 χρόνια).
Τα στοιχεία αναδεικνύουν, ωστόσο, ότι στην Κύπρο εξακολουθεί να υπάρχει αισθητή διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι άνδρες εκτιμάται ότι θα παραμείνουν στην αγορά εργασίας για 42,1 χρόνια, ενώ για τις γυναίκες η αντίστοιχη διάρκεια υπολογίζεται στα 36,7 χρόνια, διαμορφώνοντας χάσμα 5,4 ετών, μεγαλύτερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 4,1 ετών.
Παρά το χάσμα, η εικόνα παρουσιάζει βελτίωση σε βάθος δεκαετίας. Από το 2016 έως το 2025, η αναμενόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου στην Κύπρο αυξήθηκε κατά 3,5 χρόνια, επίδοση που συγκαταλέγεται στις υψηλότερες της ΕΕ. Η αύξηση ήταν 3,3 χρόνια για τους άνδρες και 3,6 χρόνια για τις γυναίκες, γεγονός που αντανακλά τη σταδιακή ενίσχυση της γυναικείας συμμετοχής στην απασχόληση.
Γενικά, οι άνδρες αναμένεται να εργάζονται περισσότερο από τις γυναίκες, με τις χώρες της βόρειας Ευρώπης να παρουσιάζουν χάσμα μεταξύ των φύλων κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 4,1 έτη. Η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία ήταν οι μόνες χώρες της ΕΕ όπου το χάσμα μεταξύ των φύλων ήταν αρνητικό, καθώς οι γυναίκες αναμένεται να εργαστούν εκεί για 1,3 έτη, 0,9 έτη και 0,7 έτη περισσότερο από τους άνδρες, αντίστοιχα. Μεταξύ των άλλων χωρών, το μικρότερο χάσμα μεταξύ των φύλων καταγράφηκε στη Φινλανδία με μόνο 0,7 έτη. Στο αντίθετο άκρο, οι χώρες με το μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ των φύλων το 2025 ήταν η Ιταλία (8,9 έτη), η Ρουμανία (6,9 έτη), η Ελλάδα (6,7 έτη) και η Μάλτα (6,3 έτη).
Μεταξύ 2016 και 2025, η αναμενόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου αυξήθηκε σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Τέσσερις χώρες, ειδικότερα, παρουσίασαν σημαντική αύξηση 4 ή περισσότερων ετών: Μάλτα (4,9 έτη), Ουγγαρία και Ιρλανδία (και οι δύο 4,2 έτη) και Ολλανδία (4,1 έτη). Η Μάλτα και η Ουγγαρία, οι οποίες είχαν αναμενόμενη διάρκεια εργασιακού βίου κάτω του μέσου όρου το 2016, και είδαν απότομες αυξήσεις που τις έφεραν πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ το 2025. Ο κύριος λόγος για την εξαιρετική αύξηση της αναμενόμενης διάρκειας του εργασιακού βίου στη Μάλτα, ήταν η σημαντική αύξηση του εργασιακού βίου μεταξύ των γυναικών (7,8 έτη), η μεγαλύτερη αύξηση σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ.
Αντιθέτως, η Ρουμανία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Αυστρία παρουσίασαν σχετικά σταθερή αναμενόμενη διάρκεια εργασιακού βίου, με αυξήσεις ίσες ή μικρότερες από 2 έτη. Μια αξιοσημείωτη τάση στις περισσότερες χώρες της ΕΕ ήταν ότι η διάρκεια του εργασιακού βίου των γυναικών αυξήθηκε περισσότερο από ό,τι των ανδρών, με εξαίρεση τη Δανία, τη Ρουμανία, τη Σουηδία και την Ελλάδα. Στη Μάλτα, την Εσθονία και την Ουγγαρία, η αύξηση ήταν πράγματι σημαντικά υψηλότερη για τις γυναίκες από ό,τι για τους άνδρες. Στη Σλοβενία, την Κύπρο, τη Βουλγαρία και το Βέλγιο, οι αυξήσεις για τους άνδρες και τις γυναίκες ήταν περίπου οι ίδιες.
