Πολλή φασαρία για ένα ψήφισμα χωρίς αντίκρισμα

 

Μάλιστα, λόγω της διάστασης απόψεων αλλά και της προσπάθειας των Οικολόγων, της Συμμαχίας Πολιτών και του ΕΛΑΜ, για να επιρρίψουν ευθύνες στα μεγάλα κόμματα, στελέχη των οποίων συμμετείχαν στις επιτροπείες των Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων, διάσπασε το κοινό αντιπολιτευτικό μέτωπο. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μοιράστηκαν στα τρία, με αποτέλεσμα στην Ολομέλεια της Βουλής να παρουσιαστούν με τρεις διαφορετικές προτάσεις.

 

Λόγω της διάσπασης, αποδυναμώθηκε και η θέση των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, με αποτέλεσμα να εγκριθεί το ψήφισμα, το οποίο είναι χωρίς αντίκρισμα. Και αυτό γιατί δεν έχει καμία δεσμευτική ισχύ, όπως το σχέδιο απόφασης, το οποίο ουσιαστικά μπορεί να ερμηνευθεί ως νόμος. Μάλιστα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δικαίωμα να το αναπέμψει στη Βουλή. Εάν στη συνέχεια η Βουλή δεν αποδεχόταν το αναπεμφθέν σχέδιο απόφασης, τότε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα προχωρούσε σε αναφορά του στο Ανώτατο Δικαστήριο.

 

Ουσιαστικά με το ψήφισμα του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, το οποίο εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία, ακόμα και από τα κόμματα τα οποία κατάθεσαν το σχέδιο απόφασης, η κοινή γνώμη δεν έγινε σοφότερη. Δεν άκουσε κάτι νέο, από αυτά που υποστηρίζουν τα κόμματα από τον περασμένο Μάρτιο, όταν η ανεξάρτητη ερευνητική επιτροπή για την κατάρρευση του Συνεργατισμού είχε ανακοινώσει το πόρισμα. Με το ψήφισμα, τα αντιπολιτευόμενα κόμματα κάνουν συστάσεις, οι οποίες και να μη ληφθούν υπόψη από την κυβέρνηση, δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν την παραίτηση του Χάρη Γεωργιάδη, ή καλούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να τον παύσει. Αυτή η θέση δεν είναι νέα. Επίσης καλούν την κυβέρνηση να σεβαστεί το πόρισμα για τον Συνεργατισμό. Και αυτή η θέση δεν είναι νέα. Το μόνο, σχετικά νεότερο που ήρθε να προστεθεί ήταν το ζήτημα της δέσμευσης του υπουργού Οικονομικών για τη δωρεάν επιστροφή των μετοχών του Συνεργατισμού στους πολίτες, καθώς και η μη αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της τράπεζας. Πάντως, οι πολιτικές ευθύνες του υπουργού Οικονομικών και της κυβέρνησης είναι δεδομένες. Το ψήφισμα τι πρόσθεσε στην όλη συζήτηση; Τίποτα, απλά ήταν ακόμη μια ευκαιρία για τα κόμματα να διασταυρώσουν τα ξίφη τους. Όταν μάλιστα προσπάθησαν να αγγίξουν τις δικές τους ευθύνες, έκαναν πίσω, για να αναδειχθεί για άλλη μια φορά ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου.

 

Σίγουρα για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους, επικαλούμενος το Σύνταγμα κάλεσε τα κόμματα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και η Βουλή να προχωρήσει σε αυτοδιάλυση. Κάτι που και ο ίδιος γνώριζε πως κανένας δεν θα συναινούσε. Εκ του ασφαλούς, λοιπόν, έκανε την εισήγηση, την οποία αντέκρουσε ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος, ζητώντας αυτός με τη σειρά του την παραίτηση της κυβέρνησης. Και οι δύο εισηγήσεις απορρίφθηκαν από τον πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη. Ωστόσο, κάποια στιγμή με τα παιχνίδια που παίζουν κάποιοι πολιτικοί θα αφήσουν εκτεθειμένη τη χώρα και τη νύφη θα πληρώσουν, όπως πάντα οι απλοί πολίτες.

 

Για την ιστορία, όλες οι κυβερνήσεις που διακυβέρνησαν την Κύπρο, αλλά και όλα τα κόμματα, έχουν βαρύτατες ευθύνες για την κατάρρευση του Συνεργατισμού. Και να μη θέλουν να το παραδεχθούν, οι πράξεις τους αλλά και το πόρισμα της ερευνητικής επιτροπής άλλα λένε. Κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Τα κόμματα και η κυβέρνηση γνώριζαν για τη δεινή κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Συνεργατισμός .Το βάρος της ευθύνης το φέρουν όλοι, από το γεγονός ότι έκρυβαν την αλήθεια. Η σιωπή, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι συνενοχή.