Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Mε αφορμή την απόφαση του συνεργατισμού να συνεργαστεί με την ισπανική εταιρεία Altamira για τη μείωση των προβληματικών δανείων, άρχισαν πάλι οι γνωστές φωνές. Ο συνεργατισμός θα χάσει το κοινωνικό του πρόσωπο, θα πετάξει κόσμο έξω από τα σπίτια του και θα χαθούν περιουσίες. Για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, τα συνεργατικά πάντα έπρεπε να λειτουργούν ως πιστωτικά ιδρύματα με όρους τραπεζικούς. Αν δεν λειτούργησαν με αυτό τον τρόπο στο παρελθόν είναι για αυτό που δημιουργήθηκαν τα προβλήματα. Όσοι έχουν διάφορες «ευαισθησίες» καλό θα ήταν να σκεφτούν ότι πρέπει να είναι πιο προσεχτικοί για το κοινωνικό πρόσωπο του συνεργατισμού όταν στηρίχθηκε από τους φορολογούμενους. Και επίσης είναι άδικο για τους πελάτες των τραπεζών, σαν να υπάρχουν δυο κατηγορίες δανειοληπτών. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι θετικές αντιδράσεις της κοινωνίας, των πολιτικών, των μέσων ενημέρωσης να είναι προς την πλευρά των κακοπληρωτών. Και όταν εννοούμε κακοπληρωτές όχι τον οικογενειάρχη που έχασε τη δουλειά του ή μέρος των εισοδημάτων και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τη δόση. Όλοι αυτοί οι οποίοι πήραν δάνεια πέραν από τις δυνατότητές τους για να αγοράσουν ακριβά σπίτια και αυτοκίνητα και όσοι επιχειρηματίες κατάφεραν να δανείζονται υπέρογκα ποσά από τα χρήματα των καταθετών. Ας ακουστεί μια φορά η φωνή για την υπεράσπιση των καλοπληρωτών πελατών, που είναι κάθε μήνα συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους. Ακόμη οι καλοπληρωτές δεν έχουν μπει στον πειρασμό να γίνουν συνειδητά μπαταχτσήδες για να καρπωθούν κάποιο πιθανό ΅«κούρεμα». Μόνο που για μία ακόμη φορά, σκεφτόμαστε με το μυαλό και τη λογική ανθρώπων που προσπαθούν να εκτρέψουν το προσωπικό τους πρόβλημα και να χρεώσουν την ευθύνη οπουδήποτε αλλού από τον ίδιο τους τον εαυτό. Και επειδή τα δάνεια δίνονται με τα λεφτά των καταθετών, καλό θα ήταν κάποιοι να σκέφτονται και τα συμφέροντα εκείνης της μερίδας πελατών. Δεν είναι απαραίτητα ο μεγαλοκαταθέτης, αλλά μπορεί να είναι η κατάθεση μιας οικογένειας. Δεν αθωώνουμε κανέναν τραπεζίτη ή συνεργατιστή από τις ευθύνες του αν παρείχε θαλασσοδάνεια ή αν έχει διαχειριστικές ευθύνες. Κάθε άλλο. Όμως πρέπει να αλλάξει και η νοοτροπία των πολιτών. Στον συνεργατισμό όπως και στις τράπεζες υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί πελάτες. Μόνο που οι νομοθεσίες είναι ως συνήθως για τους μη αξιόχρεους πελάτες. Ας έρθουν κάποια στιγμή τα πιστωτικά ιδρύματα να ανταμείψουν τον καλό πελάτη, μειώνοντας το επιτόκιο και όχι να αυξάνουν το περιθώριο επειδή αυτή η κατηγορία εκπέμπει σιγουριά.
