Γιώργος Νικολαΐδης – Gan Direct: Η ασφάλιση ο επόµενος µεγάλος πυλώνας της οικονοµίας

Για τον ασφαλιστικό τομέα της Κύπρου, οι δυνατότητες περαιτέρω συμβολής του στην ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας είναι μεγάλες και είναι η ώρα το κράτος να τις αξιοποιήσει, σε βαθμό ανάλογο της σημασίας που αποδίδει και των κινήτρων που προσφέρει σε τομείς όπως η ναυτιλία, η τεχνολογία, ο τουρισμός.

Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Gan Direct, Γιώργος Νικολαϊδης, μίλησε στο Forbes στο πλαίσιο ενός κύκλου συνεντεύξεων με ανώτατα διοικητικά στελέχη ακμαίων εταιρειών για τις προοπτικές ενίσχυσης του ρόλου του ασφαλιστικού τομέα στην οικονομία και τόνισε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα €2,5 δισ. ευρώ και ένα μέρος αυτών των κεφαλαίων θα μπορούσε να διοχετευθεί πιο ενεργά σε έργα πράσινης ανάπτυξης, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κρίσιμων υποδομών και δημοτικών έργων, μειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση του κράτους από εξωτερικό δανεισμό.

Για τον κ. Νικολαϊδη, η ασφάλιση, εκτός από αποζημιώσεις και ασφαλιστήρια συμβόλαια, είναι και ένας μηχανισμός συσσώρευσης κεφαλαίων, διαχείρισης κινδύνου, ενίσχυσης επενδύσεων και οικονομικής ανθεκτικότητας. «Αν συγκρίνουμε τον ασφαλιστικό τομέα με τον τουρισμό, που, ναι μεν αιμοδοτεί την οικονομία τα καλοκαίρια αλλά λαμβάνει διαχρονικά τεράστια κρατική στήριξη και πολύ συχνά διέρχεται διαφόρων κρίσεων, είναι ξεκάθαρο ότι η στήριξη από το κράτος είναι ετεροβαρής για έναν τομέα που έχει τεράστιες προοπτικές».

Οι πρόσφατες εξαγορές

Ο ασφαλιστικός τομέας στην Κύπρο βρίσκεται σε φάση σημαντικών αλλαγών, με συνεχείς εξαγορές και είσοδο μεγάλων διεθνών οργανισμών. Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται το τοπίο τα επόμενα χρόνια, κ. Νικολαϊδη;

Είναι γεγονός ότι η ασφαλιστική αγορά της Κύπρου περνά μια περίοδο έντονου μετασχηματισμού. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μεγάλους διεθνείς επενδυτές να τοποθετούνται στον κλάδο, ασφαλιστικές εταιρείες να αλλάζουν χέρια και τραπεζικούς οργανισμούς να ενισχύουν την παρουσία τους μέσω εξαγορών ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

Από τη μία πλευρά, αυτή η εξέλιξη είναι θετική γιατί φέρνει νέα κεφάλαια, τεχνογνωσία, διεθνείς πρακτικές, μεγαλύτερη τεχνολογική επάρκεια και ταχύτερη πρόσβαση σε σύγχρονα προϊόντα. Από την άλλη, όμως, αναδεικνύει ένα ερώτημα που κατά τη γνώμη μου δεν έχει απαντηθεί. Ποια είναι η εθνική στρατηγική της Κύπρου για τον ασφαλιστικό τομέα; Είναι ένα καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά.

Για δεκαετίες αντιμετωπίζαμε την ασφάλιση ως έναν σημαντικό, αλλά δευτερεύοντα κλάδο υπηρεσιών. Πολλές φορές, δυστυχώς, κι ως υπο-τομέα των τραπεζών. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να την αντιμετωπίσουμε διαφορετικά. Η ασφάλιση, εκτός από αποζημιώσεις και ασφαλιστήρια συμβόλαια, είναι και ένας μηχανισμός συσσώρευσης κεφαλαίων, διαχείρισης κινδύνου, ενίσχυσης επενδύσεων και οικονομικής ανθεκτικότητας. Αν συγκρίνουμε τον ασφαλιστικό τομέα με τον τουρισμό που, ναι μεν αιμοδοτεί την οικονομία τα καλοκαίρια αλλά λαμβάνει διαχρονικά τεράστια κρατική στήριξη και πολύ συχνά διέρχεται διαφόρων κρίσεων, είναι ξεκάθαρο ότι η στήριξη είναι ετεροβαρής για έναν τομέα που έχει τεράστιες προοπτικές.

Θεωρείτε δηλαδή ότι η πολιτεία δεν έχει δώσει την απαραίτητη σημασία στον ασφαλιστικό τομέα. Γιατί το λέτε αυτό;

Διότι τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Η Κύπρος επένδυσε διαχρονικά και κυρίως φορολογικά στη ναυτιλία, στις επαγγελματικές υπηρεσίες, στον τραπεζικό τομέα και πιο πρόσφατα στην τεχνολογία. Δημιουργήθηκαν πολιτικές, κίνητρα προσέλκυσης και διεθνείς εκστρατείες προώθησης. Δεν είδαμε ποτέ κάτι αντίστοιχο για την ασφάλιση, εκτός από κάποιες αποσπασματικές κινήσεις που κατά κύριο γίνονταν την υστάτη και συνήθως επειδή αυτό απαιτούσαν οι συνθήκες.

Κι όμως, πρόκειται για έναν τομέα που αντιστοιχεί περίπου στο 4% – 5% του ΑΕΠ. Αν συγκρίνουμε το ποσοστό αυτό με τον μέσο όρο των ανεπτυγμένων οικονομιών, που βρίσκεται περίπου στο 9%, διαπιστώνουμε ότι η Κύπρος λειτουργεί πολύ κάτω από τις πραγματικές της δυνατότητες.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει σημαντικό αναξιοποίητο δυναμικό σε επενδύσεις, θέσεις εργασίας, εξαγωγή υπηρεσιών, οικονομική δραστηριότητα. Αλλά κυρίως υπάρχει πολλή προστιθέμενη αξία, την οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι συμπολίτες μας, είτε για να απολαμβάνουν καλύτερο επίπεδο τιμών, καλύτερη κάλυψη ή καλύτερη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Θα σας δώσω ένα πολύ απλό παράδειγμα που καταδεικνύει πόσο υποβαθμισμένος είναι ο τομέας από την Πολιτεία. Παρά τις σημαντικές διεθνείς επενδύσεις που έχουν γίνει στον ασφαλιστικό τομέα τα τελευταία χρόνια, δεν είδαμε ποτέ ουσιαστική εκπροσώπηση του κλάδου στα κέντρα λήψης αποφάσεων που σχετίζονται με την προσέλκυση επενδύσεων. Ούτε καν σήμερα, που συζητούμε για τη μετάβαση της οικονομίας προς το Vision 2035. Αυτό δείχνει ότι εξακολουθούμε να μην αντιμετωπίζουμε τον τομέα ως στρατηγικό πυλώνα ανάπτυξης.

Πιο δυναμικός ρόλος στην οικονομία

Πώς θα μπορούσε η ασφαλιστική βιομηχανία να συμβάλει περισσότερο στην κυπριακή οικονομία;

Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για το Vision 2035, τότε ο ασφαλιστικός τομέας πρέπει να βρίσκεται στο τραπέζι. Σήμερα οι ασφαλιστικές εταιρείες διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα €2,5 δισ. ευρώ. Ένα μέρος αυτών των κεφαλαίων θα μπορούσε να διοχετευθεί πιο ενεργά σε έργα πράσινης ανάπτυξης, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κρίσιμων υποδομών και δημοτικών έργων, μειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση του κράτους από εξωτερικό δανεισμό.

Παράλληλα, η Κύπρος αντιμετωπίζει ένα δημογραφικό πρόβλημα που θα επιβαρύνει όλο και περισσότερο τα δημόσια οικονομικά. Οι ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν να αποτελέσουν μέρος της λύσης μέσω επαγγελματικών συνταξιοδοτικών σχεδίων, ιδιωτικών συντάξεων και συμπληρωματικών σχεδίων υγείας, που θα λειτουργούν υποστηρικτικά προς το ΓεΣΥ. Στην Κύπρο το κράτος συνεχίζει να είναι επιχειρηματίας και μάλιστα με καθεστώς μονοπωλίων, Ηλεκτρισμός, Ύδρευση, Υγεία, την ώρα που σε όλο τον κόσμο αναγνωρίζονται και αξιοποιούνται τα οφέλη των συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα. Για παράδειγμα, στην υγεία γιατί δεν δημιουργήσαμε ένα pool με την συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη διασπορά κινδύνου και περισσότερα δίκτυα ασφαλείας; 

Την ίδια ώρα, η κλιματική αλλαγή δημιουργεί νέους κινδύνους για τη γεωργία, τον τουρισμό και τις επιχειρήσεις. Η ασφαλιστική αγορά μπορεί να προσφέρει μηχανισμούς ανθεκτικότητας, που προστατεύουν θέσεις εργασίας, αποτρέπουν χρεοκοπίες και σταθεροποιούν την οικονομική δραστηριότητα μετά από μια κρίση.

Το κυριότερο ζήτημα, όμως, έγκειται στην αδυναμία μας τόσο ως Πολιτεία όσο και ως τομέα να καταφέρουμε να πείσουμε τους πολίτες πως η ασφάλιση δεν είναι κάτι αναγκαστικό ή απλά κάτι καλό να έχει κάποιος, αλλά μία απαραίτητη επένδυση, που τους θωρακίζει όταν έρθουν τα δύσκολα ή όταν προκύψει κάποιο απρόβλεπτο γεγονός. Γι’ αυτό άλλωστε και βλέπουμε διαχρονικά την πολιτεία να χρησιμοποιεί χρήματα των φορολογουμένων για να πληρώσει αποζημιώσεις, να καλύψει ζημιές από φυσικές καταστροφές και ούτω καθ’ εξής.

Μία σύγχρονη πολιτεία φροντίζει εκ των προτέρων να είναι καλυμμένη και οι πολίτες της εξασφαλισμένοι. Δεν τρέχει πίσω από τα γεγονότα να σώσει ο,τιδήποτε αν σώζεται. Και σίγουρα δεν τιμωρεί τους συνεπείς και τους νοικοκύρηδες, ζητώντας τους να πληρώσουν τις παραλείψεις και τους ελλιπείς σχεδιασμούς άλλων. 

Επίσης, ενδεικτικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη νομοθεσία για τους ηλικιωμένους οδηγούς, η οποία απλώς προνοεί για απαγόρευση αύξησης των ασφαλίστρων. Αντί να δούμε την ουσία του προβλήματος, που είναι η έλλειψη μέσων μαζικών συγκοινωνιών και η απουσία αξιολόγησης της καταλληλότητας των οδηγών, αποφανθήκαμε ότι το πρόβλημα είναι οι ασφαλιστικές. Δηλαδή, οι εταιρείες, που ενώ όλα τα σχετικά κόστη αυξάνονται (μηχανικοί, ισιωτές, μπογιατζήδες, ιατρική περίθαλψη, νομική αρωγή) διατηρούν τα ασφάλιστρα τους σχετικά στα ίδια επίπεδα ανάλογα και του κινδύνου που αναλαμβάνουν, κρίθηκε ότι φταίνε για όλα τα κακά του τόπου μας. 

Τι θα μπορούσε να γίνει άμεσα για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του τομέα;

Πριν μιλήσουμε για νέα εργαλεία και νέες πολιτικές, πρέπει να πούμε μια αλήθεια. Η οικονομία μας δεν έχει αντιληφθεί τις προοπτικές και τον σύγχρονο τρόπο λειτουργίας του τομέα. Για δεκαετίες λειτουργούμε με λογικές προστατευτισμού, με αποτέλεσμα πολλές φορές να προστατεύονται περισσότερο τα συμφέροντα διαφόρων ενδιάμεσων και λιγότερο το συμφέρον του πελάτη. Ως αποτέλεσμα, προστιθέμενη αξία εκατοντάδων εκατομμυρίων παραμένει όμηρος παλιών και ξεπερασμένων πρακτικών.

Η ελεύθερη αγορά δεν πρέπει να φοβάται τον ανταγωνισμό. Πρέπει να τον επιδιώκει. Ο καταναλωτής πρέπει να μπορεί να συγκρίνει, να αλλάζει πάροχο εύκολα και να γνωρίζει ακριβώς τι αγοράζει και πόσο κοστίζει. Όταν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός, οι τιμές πέφτουν, οι υπηρεσίες βελτιώνονται και η καινοτομία επιταχύνεται.

Η Gan Direct δημιουργήθηκε ακριβώς πάνω σε αυτή τη φιλοσοφία. Ήμασταν η πρώτη εταιρεία που έφερε την direct ασφάλιση στην Κύπρο. Εκπαιδεύσαμε την αγορά ότι μπορεί κάποιος να ασφαλιστεί απευθείας, τηλεφωνικά ή διαδικτυακά, χωρίς να χρειάζεται να επισκέπτεται καταστήματα ή να περνά από πολλαπλά επίπεδα διαμεσολάβησης. Δημιουργήσαμε το δικό μας μοντέλο εξυπηρέτησης, θέσαμε ξεκάθαρα Service Level Agreements και λανσάραμε υπηρεσίες που μέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητες για την κυπριακή αγορά και παρόλες τις πρακτικές αντιξοότητες.

Σε πρακτικό επίπεδο, θα ξεχώριζα τις εξής προτεραιότητες:

• Απαιτείται ενίσχυση των αρμόδιων Αρχών, τόσο από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού όσο και από πλευράς διαδικασιών και τεχνογνωσίας.
• Πρέπει να περάσουμε σε πλήρως ψηφιοποιημένες διαδικασίες αδειοδότησης και εγκρίσεων, με σαφή χρονοδιαγράμματα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για προσέλκυση διεθνών επενδύσεων όταν επενδυτές περιμένουν μήνες για διαδικασίες, που σε άλλες χώρες ολοκληρώνονται σε εβδομάδες.
• Πρέπει να δημιουργηθεί ένα πραγματικό InsurTech Sandbox στα πρότυπα του Ηνωμένου Βασιλείου, ώστε να μπορούν νεοφυείς επιχειρήσεις και ασφαλιστικές εταιρείες να δοκιμάζουν νέα προϊόντα και τεχνολογίες χωρίς περιττή γραφειοκρατία.
• Αξιοποίηση του ανταγωνιστικού IP Regime που διαθέτουμε για την ανάπτυξη ενός InsurTech οικοσυστήματος. Η σύγχρονη ασφαλιστική βιομηχανία βασίζεται ολοένα και περισσότερο σε αλγορίθμους, τεχνητή νοημοσύνη, μοντέλα ανάλυσης κινδύνου, telematics, cyber insurance platforms και εξειδικευμένο λογισμικό. Η προσέλκυση εταιρειών που αναπτύσσουν τέτοιες λύσεις θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο πυλώνα ανάπτυξης
• Ανάπτυξη ενός καινοτόμου πλαισίου για Captive Insurance Companies και Protected Cell Companies. Η Μάλτα το έκανε εδώ και χρόνια και προσέλκυσε σημαντικές διεθνείς δραστηριότητες. Η Κύπρος διαθέτει χαμηλό φορολογικό συντελεστή, ανταγωνιστικό κόστος λειτουργίας και πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά. Θα μπορούσε να γίνει η φυσική πύλη ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων από και για τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική ακόμα και την Ασία.
• Δημιουργία Εθνικού Ταμείου Εγγύησης Ασφαλιστικών Συμβολαίων. Πρόκειται για έναν θεσμό που ενισχύει την εμπιστοσύνη των πολιτών και λειτουργεί ως δίχτυ προστασίας σε ακραίες περιπτώσεις.
• Δημιουργία ενός οργανισμού αντασφαλίσεων. Πληρώνουμε τεράστια ποσά σε οργανισμούς στο εξωτερικό χωρίς ουσιαστικό όφελος και είναι ευθύνη όλων μας να φτιάξουμε επιτέλους τον δικό μας.
• Εκσυγχρονισμός και επαναξιολόγηση των διαφόρων προγραμμάτων κατάρτισης προσωπικού. Τα δεδομένα διεθνώς πλέον έχουν αλλάξει και θα πρέπει να προσαρμοστούμε ανάλογα. Κι εμείς ως εταιρεία εκπαιδεύσαμε πολύ κόσμο τις προηγούμενες δεκαετίες και είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι είναι λογικό και τι όχι, τι είναι ακριβό και τι όχι.

Οι τομείς με προοπτικές

Ποιοι είναι οι τομείς στους οποίους βλέπετε τις μεγαλύτερες ευκαιρίες ανάπτυξης;

Πρώτον, οι ιδιωτικές συντάξεις και η διαχείριση μακροχρόνιων αποταμιεύσεων. Δεύτερον, η κυβερνοασφάλεια και οι ασφαλίσεις ψηφιακών κινδύνων. Τρίτον, οι ασφαλίσεις πράσινης ενέργειας, θαλάσσιων δραστηριοτήτων και μεγάλων ενεργειακών έργων στην Ανατολική Μεσόγειο. Τέταρτον, οι παραμετρικές ασφαλίσεις για γεωργία και τουρισμό.

Σήμερα έχουμε τα δεδομένα, τους δορυφόρους, την τεχνητή νοημοσύνη και την τεχνολογία ώστε μια αποζημίωση να ενεργοποιείται αυτόματα όταν συμβεί ένα συγκεκριμένο γεγονός. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μήνες για εκτιμήσεις ζημιών.

Έχετε τοποθετηθεί δημόσια για το θέμα της ασφάλισης στεγαστικών δανείων. Γιατί το θεωρείτε τόσο σημαντικό;

Διότι αφορά άμεσα χιλιάδες νοικοκυριά. Για χρόνια δημιουργήθηκε η αντίληψη ότι η ασφάλιση στεγαστικού δανείου είναι απλώς μια προέκταση του δανείου. Ότι ο καταναλωτής παίρνει το δάνειο και ταυτόχρονα αποδέχεται και την ασφαλιστική λύση που του παρουσιάζεται. Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα όμως κινείται προς διαφορετική κατεύθυνση. Σήμερα, το ζητούμενο είναι η διαφάνεια, η κινητικότητα των καταναλωτών και η ενίσχυση του ανταγωνισμού.

Ο δανειολήπτης έχει δικαίωμα να συγκρίνει και να επιλέγει ασφαλιστικό πάροχο, εφόσον οι καλύψεις που προσφέρει είναι ισοδύναμες με εκείνες που απαιτεί η τράπεζα. Αυτό πέραν από θέμα δικαιωμάτων, είναι και θέμα εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς. Δικαιώματα όπως η φορητότητα δεδομένων (data portability) και το δικαίωμα διαγραφής (right to erasure) έχουν ως κοινό παρονομαστή την ενδυνάμωση του πολίτη. Η βασική φιλοσοφία πίσω από όλο αυτό είναι ότι ο καταναλωτής δεν πρέπει να αισθάνεται «εγκλωβισμένος» σε έναν οργανισμό ή πάροχο εξαιτίας της πληροφορίας που έχει ήδη παραχωρήσει. Αυτά τα δικαιώματα υπάρχουν μόνο στα χαρτιά και επιτρέψτε μου να πω επιμελώς κρυμμένα κάπου που δεν μπορεί να τα εντοπίσει ο καταναλωτής.

Πιστεύετε ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης στον ανταγωνισμό;

Σίγουρα. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια σημαντική διεύρυνση της τραπεζοασφάλισης (bancassurance), καθώς οι τράπεζες αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη παρουσία στην ασφαλιστική αγορά. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητικό. Οι τράπεζες έχουν δικαίωμα να αναπτύσσονται.

Εκείνο όμως που πρέπει να διασφαλίζεται είναι ότι ο καταναλωτής διατηρεί πραγματική ελευθερία επιλογής. Η ύπαρξη ανταγωνισμού δεν είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο, ειδικά σε μια μικρή αγορά όπως η κυπριακή.

Γι’ αυτό θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό τον ρόλο της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού και της Υπηρεσίας Προστασίας του Καταναλωτή, η οποία πρέπει να διασφαλίζει ότι η αγορά λειτουργεί προς όφελος των πολιτών.

Να σας δώσω κι ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, αυτό των προμηθειών των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία για τη Διανομή Ασφαλιστικών Προϊόντων (Insurance Distribution Directive – IDD) ενσωματώθηκε μεν στην κυπριακή νομοθεσία, εντούτοις, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, η Κύπρος δεν υιοθέτησε υποχρεωτική γνωστοποίηση του ακριβούς ύψους των προμηθειών που λαμβάνουν οι διαμεσολαβητές από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Και το ερώτημα είναι γιατί δεν θέλουμε να έχουμε μία αγορά στην οποία οι ασφαλιζόμενοι, ο κόσμος, να γνωρίζουν την ανάλυση του κόστους της υπηρεσίας που αγοράζουν;

Την ίδια ώρα βέβαια, θα πρέπει να αλλάξουμε και νοοτροπία ως λαός. Δυστυχώς, έχουμε μάθει να λειτουργούμε και λίγο κουτοπόνηρα ως κοινωνία. Για παράδειγμα, ένα σημαντικό ποσοστό οδηγών επιλέγει μόνο την υποχρεωτική ασφάλιση έναντι τρίτου, θεωρώντας ότι αν συμβεί κάτι σοβαρό, με κάποιο τρόπο θα βρεθεί λύση. Κάποιος συγγενής, ο ασφαλιστικός σύμβουλος, κάποιος γνωστός, κάποια πολιτική παρέμβαση ή ακόμη και το ίδιο το κράτος, θα βοηθήσει.

Αυτό όμως δεν είναι κουλτούρα διαχείρισης κινδύνου. Είναι κουλτούρα μεταφοράς ευθύνης σε άλλους. Και τελικά το κόστος καταλήγει να το πληρώνουν οι συνεπείς πολίτες και οι φορολογούμενοι.

Τι θα μπορούσε να αλλάξει πρακτικά;

Πολλά. Η ευρωπαϊκή φιλοσοφία της φορητότητας δεδομένων και της ενδυνάμωσης του καταναλωτή δείχνει τον δρόμο. Θα μπορούσε και έπρεπε να υπάρχει ένα κοινό πρότυπο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών ώστε να υποστηρίζονται οι υπηρεσίες easy switch ή white-glove switching.

Στην Gan Direct προσφέρουμε την υπηρεσία Easy Switch μέσω της οποίας αναλαμβάνουμε για τον κάθε ασφαλιζόμενο ολόκληρη τη διαδικασία για να μεταφέρει την ασφάλισή του από μία άλλη εταιρεία σε εμάς. Αυτή είναι μόνο μία από τις καινοτομίες που φέραμε στην κυπριακή αγορά τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν θέλω να σας κουράσω, αλλά έχει σημασία να αποτυπωθούν οι πρωτοπόρες και ριζοσπαστικές υπηρεσίες, που προσφέρουμε όπως:

·       Διευθέτηση απαιτήσεων σε 24 ώρες

·       24ωρη βοήθεια

·       Δίπλα στον πελάτη σε λιγότερο από 24 λεπτά

·       Κάλυψη εξόδων εργασίας και αντικατάστασης ανταλλακτικών σχετικά με την Ασφάλεια, τη Θέρμανση, τα Υδραυλικά, τις Αποχετεύσεις και την Ηλεκτρική Καλωδίωση

·       Δωρεάν αυτοκίνητο αντικατάστασης σε περίπτωση ατυχήματος

Βεβαίως, υπάρχουν και πολλές άλλες, ωστόσο ας μείνουμε μέχρι εδώ.

Σε πρόσφατα άρθρα σας υποστηρίξατε ότι η Κύπρος πρέπει να περάσει από τη διαχείριση κρίσεων στη διαχείριση κινδύνου. Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Για δεκαετίες αξιολογούσαμε την επιτυχία από το πώς αντιδρούσαμε μετά από μια καταστροφή. Σήμερα, η διεθνής πρακτική αξιολογεί το πόσο καλά προετοιμάστηκες πριν συμβεί η καταστροφή.

Η πραγματική επιτυχία είναι να μειώσεις τις επιπτώσεις πριν εμφανιστούν. Να έχεις καλύτερο σχεδιασμό, καλύτερα δεδομένα, καλύτερα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και πιο ανθεκτικές υποδομές. Η πρόσφατη εξαγγελία για early warning system είναι μία καλή εξέλιξη αλλά αποτελεί μόνο ένα βήμα προς την ορθή κατεύθυνση. Αυτό που απουσιάζει είναι ολόκληρος ο υπόλοιπος μηχανισμός που πρέπει να βρίσκεται πίσω από το κάθε σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Αν δεν βρίσκεται εκεί, τότε μοιραία η προειδοποίηση δεν θα είναι έγκαιρη ή δεν θα είναι ακριβής. Την ίδια ώρα, χρειάζεται προγραμματισμός και εκπαίδευση ώστε οι πολίτες να μάθουν πώς να διαβάζουν σωστά τα μηνύματα αυτά αλλά και πώς να αντιδρούν με ψυχραιμία.

Ποιος είναι ο ρόλος της ασφαλιστικής αγοράς σε αυτή τη συζήτηση;

Οι ασφαλιστικές εταιρείες διαθέτουν τεχνογνωσία, δεδομένα και μηχανισμούς μεταφοράς κινδύνου. Μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία πιο ανθεκτικών κοινωνιών, όχι μόνο αποζημιώνοντας ζημιές αλλά και ενθαρρύνοντας πρακτικές πρόληψης.

Σε πολλές χώρες βλέπουμε ήδη την ανάπτυξη παραμετρικών ασφαλίσεων που βασίζονται σε αντικειμενικούς δείκτες, όπως οι βροχοπτώσεις ή οι θερμοκρασίες, και επιτρέπουν πολύ ταχύτερες αποζημιώσεις.

Αυτές είναι λύσεις που θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή και στην Κύπρο, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα (βλέπε το πρόσφατο παράδειγμα του αφθώδη πυρετού στην κτηνοτροφία) και στον τουρισμό.

Ζούμε στην εποχή των δεδομένων και της συνδεσιμότητας, των υπερ-υπολογιστών και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Δεν νοείται το δημόσιο να νιώθει πως ο ιδιωτικός τομέας είναι απέναντι του και να τον αντιμετωπίζει με δυσπιστία. Η κάθε δημόσια υπηρεσία είναι ταγμένη να υπηρετεί τους πολίτες με χρήματα που της δίνουν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις. Η συνεργασία δεν πρέπει να αντικρίζεται ως η εξαίρεση του κανόνα αλλά ως ο κανόνας.   

Ποιο είναι το τελικό σας μήνυμα, κ. Νικολαϊδη;

Πρέπει ως πολιτεία να αναγνωρίσουμε και να εγκύψουμε σε όλα αυτά τα προβλήματα ουσιαστικά και αποφασιστικά. Οι προοπτικές είναι τεράστιες και μας περιμένουν. Εναπόκειται σε εμάς αν θα τις εκμεταλλευτούμε ή αν απλώς θα παραμείνουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν παρακολουθώντας άλλες χώρες να καρπώνονται αυτά τα οφέλη.

Αυτό που μας λείπει είναι η φιλοδοξία. Και όσο συνεχίζουμε να λειτουργούμε με αργές διαδικασίες, μικροπολιτικές, ελλείψεις τεχνοκρατικού προσωπικού και φόβο απέναντι στην καινοτομία, θα βλέπουμε άλλες χώρες να αξιοποιούν ευκαιρίες που θα μπορούσαν να είναι δικές μας.

Η ασφάλιση μπορεί να γίνει ένας από τους επόμενους μεγάλους πυλώνες της κυπριακής οικονομίας. Το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι να λειτουργήσουμε με τη λογική του 2035 ή αν θα συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε με τη λογική του 1995.