Ο ιδρυτής και διευθύνων σύµβουλος της Gan Direct, Γιώργος Νικολαϊδης, µίλησε στο Forbes Cyprus, του Ομίλου Φιλελεύθερος, στο πλαίσιο ενός κύκλου συνεντεύξεων µε ανώτατα διοικητικά στελέχη ακµαίων εταιρειών για τις προοπτικές ενίσχυσης του ρόλου του ασφαλιστικού τοµέα στην οικονοµία και τόνισε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα €2,5 δισ. ευρώ και ένα µέρος αυτών των κεφαλαίων θα µπορούσε να διοχετευθεί πιο ενεργά σε έργα πράσινης ανάπτυξης, ανανεώσιµων πηγών ενέργειας, κρίσιµων υποδοµών και δηµοτικών έργων, µειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση του κράτους από εξωτερικό δανεισµό.

Για τον κ. Νικολαϊδη, η ασφάλιση, εκτός από αποζηµιώσεις και ασφαλιστήρια συµβόλαια, είναι και ένας µηχανισµός συσσώρευσης κεφαλαίων, διαχείρισης κινδύνου, ενίσχυσης επενδύσεων και οικονοµικής ανθεκτικότητας. «Αν συγκρίνουµε τον ασφαλιστικό τοµέα µε τον τουρισµό, που, ναι µεν αιµοδοτεί την οικονοµία τα καλοκαίρια αλλά λαµβάνει διαχρονικά τεράστια κρατική στήριξη και πολύ συχνά διέρχεται διαφόρων κρίσεων, είναι ξεκάθαρο ότι η στήριξη από το κράτος είναι ετεροβαρής για έναν τοµέα που έχει τεράστιες προοπτικές».

Οι πρόσφατες εξαγορές

Ο ασφαλιστικός τοµέας στην Κύπρο βρίσκεται σε φάση σηµαντικών αλλαγών, µε συνεχείς εξαγορές και είσοδο µεγάλων διεθνών οργανισµών. Πώς βλέπετε να διαµορφώνεται το τοπίο τα επόµενα χρόνια, κ. Νικολαϊδη;

Είναι γεγονός ότι η ασφαλιστική αγορά της Κύπρου περνά µια περίοδο έντονου µετασχηµατισµού. Τα τελευταία χρόνια βλέπουµε µεγάλους διεθνείς επενδυτές να τοποθετούνται στον κλάδο, ασφαλιστικές εταιρείες να αλλάζουν χέρια και τραπεζικούς οργανισµούς να ενισχύουν την παρουσία τους µέσω εξαγορών ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

Από τη µία πλευρά, αυτή η εξέλιξη είναι θετική γιατί φέρνει νέα κεφάλαια, τεχνογνωσία, διεθνείς πρακτικές, µεγαλύτερη τεχνολογική επάρκεια και ταχύτερη πρόσβαση σε σύγχρονα προϊόντα. Από την άλλη, όµως, αναδεικνύει ένα ερώτηµα που κατά τη γνώµη µου δεν έχει απαντηθεί. Ποια είναι η εθνική στρατηγική της Κύπρου για τον ασφαλιστικό τοµέα; Είναι ένα καίριο ερώτηµα που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά.

Για δεκαετίες αντιµετωπίζαµε την ασφάλιση ως έναν σηµαντικό, αλλά δευτερεύοντα κλάδο υπηρεσιών. Πολλές φορές, δυστυχώς, κι ως υπο-τοµέα των τραπεζών. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να την αντιµετωπίσουµε διαφορετικά. Η ασφάλιση, εκτός από αποζηµιώσεις και ασφαλιστήρια συµβόλαια, είναι και ένας µηχανισµός συσσώρευσης κεφαλαίων, διαχείρισης κινδύνου, ενίσχυσης επενδύσεων και οικονοµικής ανθεκτικότητας. Αν συγκρίνουµε τον ασφαλιστικό τοµέα µε τον τουρισµό που, ναι µεν αιµοδοτεί την οικονοµία τα καλοκαίρια αλλά λαµβάνει διαχρονικά τεράστια κρατική στήριξη και πολύ συχνά διέρχεται διαφόρων κρίσεων, είναι ξεκάθαρο ότι η στήριξη είναι ετεροβαρής για έναν τοµέα που έχει τεράστιες προοπτικές.

Θεωρείτε δηλαδή ότι η πολιτεία δεν έχει δώσει την απαραίτητη σηµασία στον ασφαλιστικό τοµέα. Γιατί το λέτε αυτό;

Διότι τα γεγονότα µιλούν από µόνα τους. Η Κύπρος επένδυσε διαχρονικά και κυρίως φορολογικά στη ναυτιλία, στις επαγγελµατικές υπηρεσίες, στον τραπεζικό τοµέα και πιο πρόσφατα στην τεχνολογία. Δηµιουργήθηκαν πολιτικές, κίνητρα προσέλκυσης και διεθνείς εκστρατείες προώθησης. Δεν είδαµε ποτέ κάτι αντίστοιχο για την ασφάλιση, εκτός από κάποιες αποσπασµατικές κινήσεις που κατά κύριο γίνονταν την υστάτη και συνήθως επειδή αυτό απαιτούσαν οι συνθήκες.

Κι όµως, πρόκειται για έναν τοµέα που αντιστοιχεί περίπου στο 4% – 5% του ΑΕΠ. Αν συγκρίνουµε το ποσοστό αυτό µε τον µέσο όρο των ανεπτυγµένων οικονοµιών, που βρίσκεται περίπου στο 9%, διαπιστώνουµε ότι η Κύπρος λειτουργεί πολύ κάτω από τις πραγµατικές της δυνατότητες.

Αυτό σηµαίνει ότι υπάρχει σηµαντικό αναξιοποίητο δυναµικό σε επενδύσεις, θέσεις εργασίας, εξαγωγή υπηρεσιών, οικονοµική δραστηριότητα. Αλλά κυρίως υπάρχει πολλή προστιθέµενη αξία, την οποία θα µπορούσαν να εκµεταλλευτούν οι συµπολίτες µας, είτε για να απολαµβάνουν καλύτερο επίπεδο τιµών, καλύτερη κάλυψη ή καλύτερη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Θα σας δώσω ένα πολύ απλό παράδειγµα που καταδεικνύει πόσο υποβαθµισµένος είναι ο τοµέας από την Πολιτεία. Παρά τις σηµαντικές διεθνείς επενδύσεις που έχουν γίνει στον ασφαλιστικό τοµέα τα τελευταία χρόνια, δεν είδαµε ποτέ ουσιαστική εκπροσώπηση του κλάδου στα κέντρα λήψης αποφάσεων που σχετίζονται µε την προσέλκυση επενδύσεων. Ούτε καν σήµερα, που συζητούµε για τη µετάβαση της οικονοµίας προς το Vision 2035. Αυτό δείχνει ότι εξακολουθούµε να µην αντιµετωπίζουµε τον τοµέα ως στρατηγικό πυλώνα ανάπτυξης.

Πιο δυναμικός ρόλος στην οικονομία

Πώς θα µπορούσε η ασφαλιστική βιοµηχανία να συµβάλει περισσότερο στην κυπριακή οικονοµία;

Αν θέλουµε να µιλήσουµε σοβαρά για το Vision 2035, τότε ο ασφαλιστικός τοµέας πρέπει να βρίσκεται στο τραπέζι. Σήµερα οι ασφαλιστικές εταιρείες διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα €2,5 δισ. ευρώ. Ένα µέρος αυτών των κεφαλαίων θα µπορούσε να διοχετευθεί πιο ενεργά σε έργα πράσινης ανάπτυξης, ανανεώσιµων πηγών ενέργειας, κρίσιµων υποδοµών και δηµοτικών έργων, µειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση του κράτους από εξωτερικό δανεισµό.

Παράλληλα, η Κύπρος αντιµετωπίζει ένα δηµογραφικό πρόβληµα που θα επιβαρύνει όλο και περισσότερο τα δηµόσια οικονοµικά. Οι ασφαλιστικές εταιρείες µπορούν να αποτελέσουν µέρος της λύσης µέσω επαγγελµατικών συνταξιοδοτικών σχεδίων, ιδιωτικών συντάξεων και συµπληρωµατικών σχεδίων υγείας, που θα λειτουργούν υποστηρικτικά προς το ΓεΣΥ. Στην Κύπρο, το κράτος συνεχίζει να είναι επιχειρηµατίας και µάλιστα µε καθεστώς µονοπωλίων, Ηλεκτρισµός, Ύδρευση, Υγεία, την ώρα που σε όλο τον κόσµο αναγνωρίζονται και αξιοποιούνται τα οφέλη των συµπράξεων µε τον ιδιωτικό τοµέα. Για παράδειγµα, στην υγεία γιατί δεν δηµιουργήσαµε ένα pool µε την συµµετοχή και του ιδιωτικού τοµέα, ώστε να υπάρχει µεγαλύτερη διασπορά κινδύνου και περισσότερα δίκτυα ασφαλείας;  

Την ίδια ώρα, η κλιµατική αλλαγή δηµιουργεί νέους κινδύνους για τη γεωργία, τον τουρισµό και τις επιχειρήσεις. Η ασφαλιστική αγορά µπορεί να προσφέρει µηχανισµούς ανθεκτικότητας, που προστατεύουν θέσεις εργασίας, αποτρέπουν χρεοκοπίες και σταθεροποιούν την οικονοµική δραστηριότητα µετά από µια κρίση.

Το κυριότερο ζήτηµα, όµως, έγκειται στην αδυναµία µας τόσο ως Πολιτεία όσο και ως τοµέα να καταφέρουµε να πείσουµε τους πολίτες πως η ασφάλιση δεν είναι κάτι αναγκαστικό ή απλά κάτι καλό να έχει κάποιος, αλλά µία απαραίτητη επένδυση, που τους θωρακίζει όταν έρθουν τα δύσκολα ή όταν προκύψει κάποιο απρόβλεπτο γεγονός. Γι’ αυτό άλλωστε και βλέπουµε διαχρονικά την πολιτεία να χρησιµοποιεί χρήµατα των φορολογουµένων για να πληρώσει αποζηµιώσεις, να καλύψει ζηµιές από φυσικές καταστροφές και ούτω καθ’ εξής.

Μία σύγχρονη πολιτεία φροντίζει εκ των προτέρων να είναι καλυµµένη και οι πολίτες της εξασφαλισµένοι. Δεν τρέχει πίσω από τα γεγονότα να σώσει ο,τιδήποτε αν σώζεται. Και σίγουρα δεν τιµωρεί τους συνεπείς και τους νοικοκύρηδες, ζητώντας τους να πληρώσουν τις παραλείψεις και τους ελλιπείς σχεδιασµούς άλλων.  

Επίσης, ενδεικτικό παράδειγµα είναι η πρόσφατη νοµοθεσία για τους ηλικιωµένους οδηγούς, η οποία απλώς προνοεί για απαγόρευση αύξησης των ασφαλίστρων. Αντί να δούµε την ουσία του προβλήµατος, που είναι η έλλειψη µέσων µαζικών συγκοινωνιών και η απουσία αξιολόγησης της καταλληλότητας των οδηγών, αποφανθήκαµε ότι το πρόβληµα είναι οι ασφαλιστικές. Δηλαδή, οι εταιρείες, που ενώ όλα τα σχετικά κόστη αυξάνονται (µηχανικοί, ισιωτές, µπογιατζήδες, ιατρική περίθαλψη, νοµική αρωγή) διατηρούν τα ασφάλιστρα τους σχετικά στα ίδια επίπεδα ανάλογα και του κινδύνου που αναλαµβάνουν, κρίθηκε ότι φταίνε για όλα τα κακά του τόπου µας.  

Ασφάλιση στεγαστικών δανείων

Έχετε τοποθετηθεί δηµόσια για το θέµα της ασφάλισης στεγαστικών δανείων. Γιατί το θεωρείτε τόσο σηµαντικό;

Διότι αφορά άµεσα χιλιάδες νοικοκυριά. Για χρόνια δηµιουργήθηκε η αντίληψη ότι η ασφάλιση στεγαστικού δανείου είναι απλώς µια προέκταση του δανείου. Ότι ο καταναλωτής παίρνει το δάνειο και ταυτόχρονα αποδέχεται και την ασφαλιστική λύση που του παρουσιάζεται. Η ευρωπαϊκή πραγµατικότητα όµως κινείται προς διαφορετική κατεύθυνση. Σήµερα, το ζητούµενο είναι η διαφάνεια, η κινητικότητα των καταναλωτών και η ενίσχυση του ανταγωνισµού.

Ο δανειολήπτης έχει δικαίωµα να συγκρίνει και να επιλέγει ασφαλιστικό πάροχο, εφόσον οι καλύψεις που προσφέρει είναι ισοδύναµες µε εκείνες που απαιτεί η τράπεζα. Αυτό πέραν από θέµα δικαιωµάτων, είναι και θέµα εύρυθµης λειτουργίας της αγοράς. Δικαιώµατα όπως η φορητότητα δεδοµένων (data portability) και το δικαίωµα διαγραφής (right to erasure) έχουν ως κοινό παρονοµαστή την ενδυνάµωση του πολίτη. Η βασική φιλοσοφία πίσω από όλο αυτό είναι ότι ο καταναλωτής δεν πρέπει να αισθάνεται «εγκλωβισµένος» σε έναν οργανισµό ή πάροχο εξαιτίας της πληροφορίας που έχει ήδη παραχωρήσει. Αυτά τα δικαιώµατα υπάρχουν µόνο στα χαρτιά και, επιτρέψτε µου να πω, επιµελώς κρυµµένα κάπου που δεν µπορεί να τα εντοπίσει ο καταναλωτής.

Πιστεύετε ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης στον ανταγωνισµό;

Σίγουρα. Τα τελευταία χρόνια βλέπουµε µια σηµαντική διεύρυνση της τραπεζοασφάλισης (bancassurance), καθώς οι τράπεζες αποκτούν ολοένα και µεγαλύτερη παρουσία στην ασφαλιστική αγορά. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητικό. Οι τράπεζες έχουν δικαίωµα να αναπτύσσονται.

Εκείνο όµως που πρέπει να διασφαλίζεται είναι ότι ο καταναλωτής διατηρεί πραγµατική ελευθερία επιλογής. Η ύπαρξη ανταγωνισµού δεν είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδοµένο, ειδικά σε µια µικρή αγορά όπως η κυπριακή.

Γι’ αυτό θεωρώ εξαιρετικά σηµαντικό τον ρόλο της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισµού και της Υπηρεσίας Προστασίας του Καταναλωτή, η οποία πρέπει να διασφαλίζει ότι η αγορά λειτουργεί προς όφελος των πολιτών.

Να σας δώσω κι ένα συγκεκριµένο παράδειγµα, αυτό των προµηθειών των ασφαλιστικών διαµεσολαβητών. Η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία για τη Διανοµή Ασφαλιστικών Προϊόντων (Insurance Distribution Directive – IDD) ενσωµατώθηκε µεν στην κυπριακή νοµοθεσία, εντούτοις, σε αντίθεση µε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που προχώρησαν ένα βήµα παραπέρα, η Κύπρος δεν υιοθέτησε υποχρεωτική γνωστοποίηση του ακριβούς ύψους των προµηθειών που λαµβάνουν οι διαµεσολαβητές από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Και το ερώτηµα είναι γιατί δεν θέλουµε να έχουµε µία αγορά στην οποία οι ασφαλιζόµενοι, ο κόσµος, να γνωρίζουν την ανάλυση του κόστους της υπηρεσίας που αγοράζουν;

Την ίδια ώρα βέβαια, θα πρέπει να αλλάξουµε και νοοτροπία ως λαός. Δυστυχώς, έχουµε µάθει να λειτουργούµε και λίγο κουτοπόνηρα ως κοινωνία. Για παράδειγµα, ένα σηµαντικό ποσοστό οδηγών επιλέγει µόνο την υποχρεωτική ασφάλιση έναντι τρίτου, θεωρώντας ότι αν συµβεί κάτι σοβαρό, µε κάποιο τρόπο θα βρεθεί λύση. Κάποιος συγγενής, ο ασφαλιστικός σύµβουλος, κάποιος γνωστός, κάποια πολιτική παρέµβαση ή ακόµη και το ίδιο το κράτος, θα βοηθήσει.

Αυτό όµως δεν είναι κουλτούρα διαχείρισης κινδύνου. Είναι κουλτούρα µεταφοράς ευθύνης σε άλλους. Και τελικά το κόστος καταλήγει να το πληρώνουν οι συνεπείς πολίτες και οι φορολογούµενοι.

Τι θα µπορούσε να αλλάξει πρακτικά;

Πολλά. Η ευρωπαϊκή φιλοσοφία της φορητότητας δεδοµένων και της ενδυνάµωσης του καταναλωτή δείχνει τον δρόµο. Θα µπορούσε και έπρεπε να υπάρχει ένα κοινό πρότυπο ανταλλαγής πληροφοριών µεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών ώστε να υποστηρίζονται οι υπηρεσίες easy switch ή white-glove switching.

Στην Gan Direct προσφέρουµε την υπηρεσία Easy Switch µέσω της οποίας αναλαµβάνουµε για τον κάθε ασφαλιζόµενο ολόκληρη τη διαδικασία για να µεταφέρει την ασφάλισή του από µία άλλη εταιρεία σε εµάς. Αυτή είναι µόνο µία από τις καινοτοµίες που φέραµε στην κυπριακή αγορά τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν θέλω να σας κουράσω, αλλά έχει σηµασία να αποτυπωθούν οι πρωτοπόρες και ριζοσπαστικές υπηρεσίες, που προσφέρουµε όπως:

– Διευθέτηση απαιτήσεων σε 24 ώρες

– 24ωρη βοήθεια

– Δίπλα στον πελάτη σε λιγότερο από 24 λεπτά

– Κάλυψη εξόδων εργασίας και αντικατάστασης ανταλλακτικών σχετικά µε την Ασφάλεια, τη Θέρµανση, τα Υδραυλικά, τις Αποχετεύσεις και την Ηλεκτρική Καλωδίωση

– Δωρεάν αυτοκίνητο αντικατάστασης σε περίπτωση ατυχήµατος

Βεβαίως, υπάρχουν και πολλές άλλες, ωστόσο ας µείνουµε µέχρι εδώ.

Το πέρασμα από τη διαχείριση κρίσεων, στη διαχείριση κινδύνων

Σε πρόσφατα άρθρα σας υποστηρίξατε, κ. Νικολαϊδη, ότι η Κύπρος πρέπει να περάσει από τη διαχείριση κρίσεων στη διαχείριση κινδύνου. Τι σηµαίνει αυτό;

Σηµαίνει ότι πρέπει να αλλάξουµε νοοτροπία. Για δεκαετίες αξιολογούσαµε την επιτυχία από το πώς αντιδρούσαµε µετά από µια καταστροφή. Σήµερα, η διεθνής πρακτική αξιολογεί το πόσο καλά προετοιµάστηκες πριν συµβεί η καταστροφή.

Η πραγµατική επιτυχία είναι να µειώσεις τις επιπτώσεις πριν εµφανιστούν. Να έχεις καλύτερο σχεδιασµό, καλύτερα δεδοµένα, καλύτερα συστήµατα έγκαιρης προειδοποίησης και πιο ανθεκτικές υποδοµές. Η πρόσφατη εξαγγελία για early warning system είναι µία καλή εξέλιξη αλλά αποτελεί µόνο ένα βήµα προς την ορθή κατεύθυνση.

Αυτό που απουσιάζει είναι ολόκληρος ο υπόλοιπος µηχανισµός που πρέπει να βρίσκεται πίσω από το κάθε σύστηµα έγκαιρης προειδοποίησης. Αν δεν βρίσκεται εκεί, τότε µοιραία η προειδοποίηση δεν θα είναι έγκαιρη ή δεν θα είναι ακριβής. Την ίδια ώρα, χρειάζεται προγραµµατισµός και εκπαίδευση ώστε οι πολίτες να µάθουν πώς να διαβάζουν σωστά τα µηνύµατα αυτά αλλά και πώς να αντιδρούν µε ψυχραιµία.

Ποιος είναι ο ρόλος της ασφαλιστικής αγοράς σε αυτή τη συζήτηση;

Οι ασφαλιστικές εταιρείες διαθέτουν τεχνογνωσία, δεδοµένα και µηχανισµούς µεταφοράς κινδύνου. Μπορούν να συµβάλουν στη δηµιουργία πιο ανθεκτικών κοινωνιών, όχι µόνο αποζηµιώνοντας ζηµιές αλλά και ενθαρρύνοντας πρακτικές πρόληψης.

Σε πολλές χώρες βλέπουµε ήδη την ανάπτυξη παραµετρικών ασφαλίσεων που βασίζονται σε αντικειµενικούς δείκτες, όπως οι βροχοπτώσεις ή οι θερµοκρασίες και επιτρέπουν πολύ ταχύτερες αποζηµιώσεις.

Αυτές είναι λύσεις που θα µπορούσαν να έχουν εφαρµογή και στην Κύπρο, ιδιαίτερα στον αγροτικό τοµέα (βλέπε το πρόσφατο παράδειγµα του αφθώδη πυρετού στην κτηνοτροφία) και στον τουρισµό.

Ζούµε στην εποχή των δεδοµένων και της συνδεσιµότητας, των υπερ-υπολογιστών και της Τεχνητής Νοηµοσύνης. Δεν νοείται το δηµόσιο να νιώθει πως ο ιδιωτικός τοµέας είναι απέναντι του και να τον αντιµετωπίζει µε δυσπιστία. Η κάθε δηµόσια υπηρεσία είναι ταγµένη να υπηρετεί τους πολίτες µε χρήµατα που της δίνουν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις. Η συνεργασία δεν πρέπει να αντικρίζεται ως η εξαίρεση του κανόνα αλλά ως ο κανόνας.    

Προστιθέµενη αξία εκατοντάδων εκατοµµυρίων όµηρος ξεπερασµένων πρακτικών

Τι θα µπορούσε να γίνει άµεσα, κ. Νικολαϊδη, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του τοµέα;

Πριν µιλήσουµε για νέα εργαλεία και νέες πολιτικές, πρέπει να πούµε µια αλήθεια. Η οικονοµία µας δεν έχει αντιληφθεί τις προοπτικές και τον σύγχρονο τρόπο λειτουργίας του τοµέα. Για δεκαετίες λειτουργούµε µε λογικές προστατευτισµού, µε αποτέλεσµα πολλές φορές να προστατεύονται περισσότερο τα συµφέροντα διαφόρων ενδιάµεσων και λιγότερο το συµφέρον του πελάτη. Ως αποτέλεσµα, προστιθέµενη αξία εκατοντάδων εκατοµµυρίων παραµένει όµηρος παλιών και ξεπερασµένων πρακτικών.

Η ελεύθερη αγορά δεν πρέπει να φοβάται τον ανταγωνισµό. Πρέπει να τον επιδιώκει. Ο καταναλωτής πρέπει να µπορεί να συγκρίνει, να αλλάζει πάροχο εύκολα και να γνωρίζει ακριβώς τι αγοράζει και πόσο κοστίζει. Όταν υπάρχει πραγµατικός ανταγωνισµός, οι τιµές πέφτουν, οι υπηρεσίες βελτιώνονται και η καινοτοµία επιταχύνεται.

Η Gan Direct δηµιουργήθηκε ακριβώς πάνω σε αυτή τη φιλοσοφία. Ήµασταν η πρώτη εταιρεία που έφερε την direct ασφάλιση στην Κύπρο. Εκπαιδεύσαµε την αγορά ότι µπορεί κάποιος να ασφαλιστεί απευθείας, τηλεφωνικά ή διαδικτυακά, χωρίς να χρειάζεται να επισκέπτεται καταστήµατα ή να περνά από πολλαπλά επίπεδα διαµεσολάβησης.

Δηµιουργήσαµε το δικό µας µοντέλο εξυπηρέτησης, θέσαµε ξεκάθαρα Service Level Agreements και λανσάραµε υπηρεσίες που µέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητες για την κυπριακή αγορά και παρόλες τις πρακτικές αντιξοότητες.

Σε πρακτικό επίπεδο, θα ξεχώριζα τις εξής προτεραιότητες:

– Απαιτείται ενίσχυση των αρµόδιων Αρχών, τόσο από πλευράς ανθρώπινου δυναµικού, όσο και από πλευράς διαδικασιών και τεχνογνωσίας.

– Πρέπει να περάσουµε σε πλήρως ψηφιοποιηµένες διαδικασίες αδειοδότησης και εγκρίσεων, µε σαφή χρονοδιαγράµµατα. Δεν µπορούµε να µιλάµε για προσέλκυση διεθνών επενδύσεων όταν επενδυτές περιµένουν µήνες για διαδικασίες, που σε άλλες χώρες ολοκληρώνονται σε εβδοµάδες.

– Πρέπει να δηµιουργηθεί ένα πραγµατικό InsurTech Sandbox στα πρότυπα του Ηνωµένου Βασιλείου, ώστε να µπορούν νεοφυείς επιχειρήσεις και ασφαλιστικές εταιρείες να δοκιµάζουν νέα προϊόντα και τεχνολογίες χωρίς περιττή γραφειοκρατία.

– Αξιοποίηση του ανταγωνιστικού IP Regime που διαθέτουµε για την ανάπτυξη ενός InsurTech οικοσυστήµατος. Η σύγχρονη ασφαλιστική βιοµηχανία βασίζεται ολοένα και περισσότερο σε αλγορίθµους, τεχνητή νοηµοσύνη, µοντέλα ανάλυσης κινδύνου, telematics, cyber insurance platforms και εξειδικευµένο λογισµικό. Η προσέλκυση εταιρειών που αναπτύσσουν τέτοιες λύσεις θα µπορούσε να δηµιουργήσει ένα νέο πυλώνα ανάπτυξης

– Ανάπτυξη ενός καινοτόµου πλαισίου για Captive Insurance Companies και Protected Cell Companies. Η Μάλτα το έκανε εδώ και χρόνια και προσέλκυσε σηµαντικές διεθνείς δραστηριότητες. Η Κύπρος διαθέτει χαµηλό φορολογικό συντελεστή, ανταγωνιστικό κόστος λειτουργίας και πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά. Θα µπορούσε να γίνει η φυσική πύλη ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων από και για τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική ακόµα και την Ασία.

– Δηµιουργία Εθνικού Ταµείου Εγγύησης Ασφαλιστικών Συµβολαίων. Πρόκειται για έναν θεσµό που ενισχύει την εµπιστοσύνη των πολιτών και λειτουργεί ως δίχτυ προστασίας σε ακραίες περιπτώσεις.

– Δηµιουργία ενός οργανισµού αντασφαλίσεων. Πληρώνουµε τεράστια ποσά σε οργανισµούς στο εξωτερικό χωρίς ουσιαστικό όφελος και είναι ευθύνη όλων µας να φτιάξουµε επιτέλους τον δικό µας.

– Εκσυγχρονισµός και επαναξιολόγηση των διαφόρων προγραµµάτων κατάρτισης προσωπικού. Τα δεδοµένα διεθνώς πλέον έχουν αλλάξει και θα πρέπει να προσαρµοστούµε ανάλογα. Κι εµείς ως εταιρεία εκπαιδεύσαµε πολύ κόσµο τις προηγούµενες δεκαετίες και είµαστε σε θέση να γνωρίζουµε τι είναι λογικό και τι όχι, τι είναι ακριβό και τι όχι.