ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ – CHIEF INFORMATION OFFICER AT ELIAS NEOCLEOUS & CO LLC
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί σήμερα μία από τις σημαντικότερες τεχνολογικές εξελίξεις που μετασχηματίζουν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Ο νομικός κλάδος δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντιθέτως, βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης, καθώς τα εργαλεία AI επαναπροσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι δικηγόροι αναλύουν τη νομοθεσία, επεξεργάζονται συμβάσεις, συντάσσουν νομικές γνωματεύσεις και διαχειρίζονται σύνθετες υποθέσεις.
Η δυνατότητα ενός σύγχρονου συστήματος τεχνητής νοημοσύνης να επεξεργάζεται τεράστιο όγκο νομολογίας, να εντοπίζει πρότυπα, να προτείνει νομικές προσεγγίσεις και να υποστηρίζει την ανάλυση πολυσύνθετων ρυθμιστικών πλαισίων δημιουργεί ένα νέο μοντέλο άσκησης της δικηγορίας: ταχύτερο, ακριβέστερο και περισσότερο στρατηγικό.
Στην πράξη, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει ουσιαστική αξία σε πολλούς τομείς της νομικής εργασίας. Στην έρευνα και ανάλυση νομοθεσίας, μειώνει δραστικά τον χρόνο εντοπισμού και αξιολόγησης σχετικών νομικών πηγών. Εκεί όπου ένας δικηγόρος θα χρειαζόταν ώρες για τη μελέτη ευρωπαϊκών κανονισμών, οδηγιών, νομολογίας και κανονιστικών γνωμοδοτήσεων, ένα σωστά εκπαιδευμένο σύστημα μπορεί να συγκεντρώσει, να ταξινομήσει και να παρουσιάσει δομημένα την πληροφορία μέσα σε λίγα λεπτά.
Στη σύνταξη νομικών γνωματεύσεων, τα συστήματα AI μπορούν να λειτουργήσουν ως υποστηρικτικό εργαλείο, οργανώνοντας τα δεδομένα, εντοπίζοντας συναφή νομικά επιχειρήματα και επιταχύνοντας την παραγωγή πρώτων προσχεδίων, τα οποία φυσικά εξακολουθούν να απαιτούν την ανθρώπινη κρίση, εμπειρία και επιστημονική αξιολόγηση του δικηγόρου.
Στην επεξεργασία και αναθεώρηση συμβάσεων, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να εντοπίσει ασυνέπειες, ελλείψεις, αποκλίσεις από πρότυπες ρήτρες, πιθανούς κινδύνους και ζητήματα κανονιστικής συμμόρφωσης, με ταχύτητα και ακρίβεια που μεταμορφώνουν τη διαδικασία due diligence.
Παράλληλα, στην ανάλυση υποθέσεων και στη στρατηγική προετοιμασία, μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη μελετών περίπτωσης (case studies), τη σύγκριση πραγματικών περιστατικών με προηγούμενες αποφάσεις και τη χαρτογράφηση πιθανών νομικών επιχειρημάτων.
Ωστόσο, πίσω από αυτή την τεχνολογική επανάσταση κρύβεται μία ιδιαίτερα κρίσιμη πραγματικότητα, την οποία ο νομικός κλάδος δεν μπορεί να αγνοήσει. Σήμερα, ένας σημαντικός αριθμός δικηγορικών γραφείων χρησιμοποιεί εξωτερικά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μέσω πλατφορμών cloud τρίτων παρόχων, χωρίς να έχει προηγουμένως αξιολογήσει επαρκώς τις σοβαρές νομικές και κανονιστικές επιπτώσεις αυτής της πρακτικής.
Η χρήση τέτοιων εργαλείων ενδέχεται υπό προϋποθέσεις, να μπορεί να δημιουργήσει ζητήματα συμμόρφωσης με τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (GDPR), καθώς δεδομένα πελατών – συχνά ευαίσθητα ή αυστηρά εμπιστευτικά – μεταφέρονται σε τρίτους παρόχους χωρίς σαφή νομική βάση, χωρίς κατάλληλη ενημέρωση μέσω ειδοποιήσεων προστασίας προσωπικών δεδομένων και, σε πολλές περιπτώσεις, χωρίς να έχουν συναφθεί οι απαιτούμενες συμβάσεις επεξεργασίας δεδομένων.
Πέραν της τυπικής παραβίασης των υποχρεώσεων διαφάνειας και λογοδοσίας, η πρακτική αυτή δύναται να συνιστά και ουσιαστική παραβίαση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των υποκειμένων των δεδομένων, καθώς δημιουργεί αυξημένο κίνδυνο μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης, ανεξέλεγκτης περαιτέρω επεξεργασίας, απώλειας ελέγχου επί των προσωπικών τους δεδομένων και περιορισμού της δυνατότητάς τους να ασκήσουν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους, όπως το δικαίωμα ενημέρωσης, πρόσβασης και εναντίωσης στην επεξεργασία.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι αρκετές από αυτές τις πλατφόρμες λειτουργούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, δημιουργώντας ζητήματα διασυνοριακής μεταφοράς δεδομένων και απαιτώντας αυξημένες εγγυήσεις συμμόρφωσης, τις οποίες συχνά οι χρήστες ούτε γνωρίζουν ούτε αξιολογούν.
Πέραν του GDPR, τίθεται ένα ακόμα σοβαρότερο ζήτημα: η παραβίαση της σχέσης εμπιστευτικότητας μεταξύ δικηγόρου και πελάτη.
Το δικηγορικό απόρρητο δεν αποτελεί απλώς επαγγελματική πρακτική, αλλά θεμελιώδη νομική και δεοντολογική υποχρέωση. Όταν περιεχόμενο συμβάσεων, δικογράφων, στρατηγικών συμβουλών ή στοιχεία υποθέσεων εισάγονται σε εξωτερικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργείται αντικειμενικός κίνδυνος έκθεσης πληροφοριών σε τρίτα μέρη, επαναχρησιμοποίησης δεδομένων για εκπαίδευση μοντέλων ή αδυναμίας ελέγχου της περαιτέρω επεξεργασίας τους.
Επιπλέον, προκύπτουν ζητήματα επαγγελματικής ευθύνης, κανονιστικής συμμόρφωσης και εσωτερικής διακυβέρνησης, καθώς τα περισσότερα δικηγορικά γραφεία δεν διαθέτουν ακόμη σαφείς πολιτικές χρήσης τεχνητής νοημοσύνης, μηχανισμούς ελέγχου ή διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου για τη χρήση αυτών των τεχνολογιών.
Η τεχνητή νοημοσύνη, επομένως, δεν είναι από μόνη της ούτε απειλή, ούτε πανάκεια. Η αξία της εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο ενσωματώνεται.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο στο Elias Neocleous & Co LLC επιλέξαμε μία διαφορετική προσέγγιση.
Αντί να βασιζόμαστε σε εξωτερικές πλατφόρμες, προχωρήσαμε σε ένα πλήρως εσωτερικό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το NeoLaw.ai, σχεδιασμένο και φιλοξενούμενο εντός της δικής μας ασφαλούς υποδομής.
Η απόφαση αυτή βασίστηκε σε μία απλή αρχή: η καινοτομία δεν μπορεί να έρχεται εις βάρος της συμμόρφωσης, της εμπιστευτικότητας ή της εμπιστοσύνης του πελάτη.
Με το NeoLaw.ai διασφαλίζουμε ότι τα δεδομένα των πελατών μας παραμένουν εντός του ελεγχόμενου περιβάλλοντος του οργανισμού μας, χωρίς μεταφορά σε τρίτους παρόχους, με πλήρη έλεγχο πρόσβασης, ισχυρά μέτρα κυβερνοασφάλειας και απόλυτη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων και επαγγελματικού απορρήτου. Ταυτόχρονα, παρέχουμε στους δικηγόρους μας ένα εργαλείο που ενισχύει σημαντικά την αποδοτικότητα και την ποιότητα της εργασίας τους, επιτρέποντάς τους να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στη στρατηγική σκέψη, στη νομική κρίση και στην ουσιαστική εξυπηρέτηση του πελάτη.
Το μέλλον του νομικού επαγγέλματος ανήκει σε εκείνους που θα καταφέρουν να συνδυάσουν την τεχνολογική καινοτομία χωρίς να υπονομεύσουν τις θεμελιώδεις αρχές της εμπιστευτικότητας, της δεοντολογίας και της κανονιστικής συμμόρφωσης. Αυτό ακριβώς είναι το στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο σύγχρονος νομικός κόσμος.
