Αποτελεί κοινή διαπίστωση και απαίτηση των καιρών ότι η ΕΔΕΚ χρειάζεται αλλαγή σελίδας.  Χρειάζεται μία νέα εικόνα προς τα έξω.  Είναι κυριολεκτικά άδικο και κρίμα το δεύτερο αρχαιότερο κόμμα στην Κύπρο, με τις μεγαλύτερες όμως περγαμηνές, να φυτοζωεί.  Οι αιτίες είναι πολλαπλές αλλά συγκλίνουν όλες σε ένα πρόσωπο και τους περί αυτού.  Σε τέτοιες στιγμές, όμως, δεν χρειάζονται να λεχθούν περισσότερα, παρά μόνον ότι όλοι αυτοί μετέτρεψαν την ΕΔΕΚ σε τοξικό πεδίο μάχης μεταξύ συναγωνιστών σε ένα κλίμα μίσους και αντιπαράθεσης ξένο προς ό,τι πρεσβεύει η σοσιαλιστική-πατριωτική ιδεολογία.   Ο νοών νοείτω.

Η ΕΔΕΚ δυστυχώς απώλεσε την έξωθεν καλή μαρτυρία την οποία είχε αποκτήσει μέσα από τους αγώνες της για τη Δημοκρατία, τον Σοσιαλισμό και τον Ανθρωπισμό.  Μικροί άνθρωποι σε υψηλές θέσεις καταρράκωσαν το οικοδόμημα το οποίο «κτίστηκε με αίμα και ιδρώτα, με τόλμη και αγώνα» όπως ο συγχωρεμένος Ευστάθιος Ευσταθίου φρόντιζε να λέει για το «σπίτι της ΕΔΕΚ».

Για να αλλάξει όμως η σελίδα και η εικόνα, χρειάζεται ένα πράγμα:  Άμεσο εκλογικό συνέδριο με παρόντες όλους όσους το επιθυμούν, χωρίς υποσημειώσεις ή όρους ή «ουρές».

Προκηρύχθηκε έκτακτο συνέδριο χωρίς να υπάρχει αποχρών λόγος.  Το μόνο αποτέλεσμα είναι η αναβολή του Εκλογικού Συνεδρίου.

Με βάση την προκήρυξή του, στο συνέδριο θα δοθεί «όσον το δυνατό σε περισσότερα μέλη το δικαίωμα να εκφραστούν ελεύθερα και δημοκρατικά», Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι το Συνέδριο θα αναλωθεί σε μία εκ νέου ενδοσκόπηση με ό,τι αυτή συνεπάγεται.  Η ημερήσια δε διάταξη καθορίζει και το αποτέλεσμα του «έκτακτου συνεδρίου» του οποίου οι αποφάσεις είναι εν πολλοίς προειλημμένες.

Αντί για άμεσο εκλογικό, το κόμμα προχωρεί σε καταστατικό συνέδριο, χωρίς όμως να προσδιοριστούν ποιες είναι οι καταστατικές ρήτρες οι οποίες θα πρέπει να τροποποιηθούν και διατί.  Αργότερα θα προκηρυχθεί εκλογικό συνέδριο.  Ενθυμίζω ότι ούτως ή άλλως το καταστατικό προβλέπει τακτικό συνέδριο το 2027.  Προφανέστατα οι τροποποιήσεις του καταστατικού θα έχουν να κάνουν με ποιοι και πώς δύνανται να κατέλθουν υποψήφιοι στο εκλογικό συνέδριο.  Είναι γι’ αυτό προφανώς το λόγο που ο Νίκος Αναστασίου φρόντισε στην προκήρυξη του έκτακτου συνεδρίου να υπάρξει αναφορά ότι το Μητρώο του κόμματος θα έχει να κάνει με την «απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής ημερομηνίας 23.7.2025 για το μητρώο και για τα μέλη».  Αυτό από μόνο του καθιστά το ζήτημα άκρως ανησυχητικό διότι εύλογα διερωτάται κάποιος ποια είναι η απόφαση αυτή;  Ουδέποτε έχει δημοσιευθεί το πλήρες πρακτικό ή το κείμενο της απόφασης ημερομηνίας 23.7.2025.  Έχει δημοσιευθεί μόνον απόσπασμα αυτής με βάση το οποίο «το Μητρώο Μελών που ισχύει είναι το Μητρώο 2015-2017 και σε αυτό προστέθηκαν τα μέλη τα οποία γράφτηκαν μέχρι το 2025».  Το πόσα «νέα μέλη» εγγράφηκαν ουδείς γνωρίζει.  Αυτό που γνωρίζουν όλοι είναι ότι πολλά από αυτά δεν έχουν σχέση με την ΕΔΕΚ και είναι μέλη του «δεκάευρου». Τα σχόλια περιττεύουν.

Το σχετικό δημοσίευμα ως προς την απόφαση ημερομηνίας 23.7.2025 συνεχίζει ως εξής: «Με την απόφαση αυτή αποκαθίστανται ως μέλη όσοι είχαν διαγραφεί ή αφαιρεθεί από το μητρώο, υπό την προϋπόθεση ότι θα δηλώσουν έμπρακτα την παρουσία και συμμετοχή τους στην προετοιμασία για τις βουλευτικές εκλογές του 2026.»

Κατά λογική συνέπεια δεν «αποκαθίστανται» όσα μέλη διαγράφηκαν ή το όνομα τους είχε αφαιρεθεί από το μητρώο τα οποία κατά την κρίση της ηγεσίας «δεν εδήλωσαν έμπρακτα την παρουσία και συμμετοχή τους στην προετοιμασία για τις βουλευτικές εκλογές του 2026».  Ποίος όμως αποφάσισε ή θα αποφασίσει επ’ αυτού και πότε;

Ξεκάθαρο μήνυμα όχι μισές δουλειές

Όλες αυτές οι «μισές δουλειές», αμφισημίες και εκκρεμότητες δεν έχουν θέση αυτή την στιγμή στην ΕΔΕΚ.  Το μήνυμα θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο.   Όλοι παρόντες, όλοι ευπρόσδεκτοι.  Άμεσο εκλογικό συνέδριο, χωρίς αποκλεισμούς.

Ο Νίκος Αναστασίου σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» στις 28.6.2026, κατέστησε ξεκάθαρο ότι ακόμη και στην περίπτωση που κάποιο μέλος, άγνωστο πώς και πότε, θα «αποκατασταθεί», θα πρέπει να έχει «συνεχή παρουσία πέντε ετών» για να διεκδικήσει αξιώματα στην ΕΔΕΚ ή έξι μήνες για να έχει δικαίωμα ψήφου.  Αυτό τι σημαίνει;  Ότι όλοι όσοι διαγράφησαν ή το όνομα τους αφαιρέθηκε από τα μητρώα τα τελευταία πέντε χρόνια δεν θα  δικαιούνται να είναι υποψήφιοι.   Αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα και όντως έχει ήδη προαποφασιστεί ο αποκλεισμός των διαγραφέντων και αφαιρεθέντων από το Μητρώο, προς τι το «έκτακτο συνέδριο»;  Ποια η χρησιμότητά του ή η συμβολή του στην διάσωση της ΕΔΕΚ;  Τι τελικώς αναζητεί η ηγεσία – η οποία ευθύνεται για την καταστροφική εικόνα και αποτέλεσμα του κόμματος – μέσω του «έκτακτου» συνεδρίου, όταν μάλιστα για όλα τα θέματα της ημερήσιας διάταξης έχουν ήδη ληφθεί οι αποφάσεις;   

Είναι γι’ αυτό το λόγο που είχαμε εισηγηθεί ήδη από τον Ιούλιο πέρσι στον Νίκο Αναστασίου την άνευ ετέρου σύγκληση εκλογικού συνεδρίου με άρση των διαγραφών χωρίς υποσημειώσεις, όρους και προϋποθέσεις.  Είχαμε τονίσει ότι η κατάσταση στην οποία ήταν η ΕΔΕΚ πέρσι απαιτούσε αλλαγή σελίδας και άνοιγμα στο κόσμο της ΕΔΕΚ.  Αν γινόταν αυτό, πιθανότατα το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό και η εικόνα της ΕΔΕΚ σαφώς καλύτερη.  Αν πριν ένα χρόνο τα μηνύματα των καιρών απαιτούσαν άμεσο, ανεπηρέαστο, ελεύθερο, δημοκρατικό και ενωτικό συνέδριο χωρίς όρους, προϋποθέσεις και αποκλεισμούς, εύκολα αντιλαμβάνονται οι φίλοι του κόμματος την ανάγκη για άμεση σύγκλησή του με τα σημερινά δεδομένα.

Ο Νίκος Αναστασίου στην ίδια συνέντευξη του αναφέρθηκε στην ανάγκη τήρησης του Καταστατικού του κόμματος διότι «η νομιμοφροσύνη και η συμμόρφωση με το Καταστατικό είναι απαραίτητη», καθώς δεν θέλει σε καμμιά περίπτωση να ζήσουμε «περιπέτειες και προσφυγές σε δικαστήρια, όπως τις βιώσαμε το 2021».

Η αναφορά του αυτή αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.  Καθιστά ξεκάθαρο ότι η ηγεσία της ΕΔΕΚ ήδη έχει αποκλείσει, επικαλούμενη τη «νομιμότητα» τους διαγραφέντες ή τους αφαιρεθέντες από το μητρώο, από διεκδίκηση του αξιώματος είτε του Προέδρου, του Αναπληρωτή Προέδρου ή των Αντιπροέδρων.  Προφανώς τα αξιώματα αυτά τα θεωρεί «δικά της».  Μα, αν έτσι έχουν τα πράγματα, προς τι το «Έκτακτο Συνέδριο»;  Τι θετικό μπορεί να υπάρξει από ήδη ληφθείσες αποφάσεις;

Το καταστατικό βεβαίως ενός κόμματος ή ενός οργανισμού ρυθμίζει τα της οργάνωσης και λειτουργίας, με στόχο την πραγμάτωση των σκοπών του κόμματος και όχι την αποδόμησή του.  Η τυπολατρεία και μάλιστα όψιμη, μόνο κακό προκαλούν.    Υπενθυμίζω εξάλλου ότι το Καταστατικό προβλέπει μεταξύ άλλων ότι ο Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού, όπως ήταν ο Νίκος Αναστασίου, δεν εδικαιούτο να ήταν ταυτόχρονα πολιτειακός αξιωματούχος όπως, ήταν ο Νίκος Αναστασίου δήμαρχος Πολεμιδιών.  

Ενημέρωση για τα οικονομικά

Παραμένει στην ημερήσια διάταξη του έκτακτου συνεδρίου η ενημέρωση περί τα οικονομικά.  Προφανώς και το κόμμα θα αντιμετωπίσει ιδιαίτερες δυσκολίες μετά και την απώλεια της κρατικής χορηγίας.  Καλό θα είναι βεβαίως να δοθούν λεπτομερείς καταστάσεις λογαριασμού για τα οικονομικά του κόμματος για τα τελευταία χρόνια και επιτέλους καταστάσεις μισθοδοσίας, πόσο είναι τελικά το έμμισθο προσωπικό του κόμματος κ.α.  Πολλά ακούγονται και περισσότερα αφήνονται να υπονοούνται και να αιωρούνται.   Η μόνη προσφορά που θα μπορούσε το έκτακτο συνέδριο να προσφέρει στο κόμμα θα ήταν η λήψη απόφασης με την οποία να απαγορεύεται η αποξένωση, η πώληση και η επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας του κόμματος, σε βάθος χρόνου τουλάχιστον τριών ετών.  Και όταν λέμε βεβαίως αποξένωση εννοούμε και την μακροχρόνια εκμίσθωση, δηλαδή την ενοικίαση περιουσιακών στοιχείων σε βάθος χρόνου και μάλιστα με όρους αδιαφάνειας.  

Τελειώνω με το εξής:   Πρόσφατα, ένας καλός φίλος και συναγωνιστής μου θύμισε τα λόγια ενός εκ των ιδρυτών της ΕΔΕΚ.  Η ΕΔΕΚ έλεγε, δεν χάνεται γιατί έχει «μαγιά» της τους ανθρώπους της.  Μεγάλη αλήθεια, αλλά και πικρή ταυτόχρονα.  Γιατί αυτή η μαγιά τότε μόνον αποκτά νόημα και σημασία αν αφεθεί να προκαλέσει τη ζύμωση.  Ζύμωση πολιτική και κοινωνική.  Χωρίς τη μαγιά αυτή το κόμμα δεν έχει μέλλον.  Η ΕΔΕΚ έχει πληρώσει πολύ ακριβά την «εξουσιοδότηση προς τον πρόεδρο του κόμματος να χειριστεί» ζητήματα είτε πολιτικής είτε κομματικής φύσης. Λευκές επιταγές σε κανένα.  Η λαϊκή κυριαρχία επεκτείνεται και στην εσωκομματική δημοκρατία. Τότε μόνον το κόμμα θα απαλλαγεί από την ξηρασία στην οποία το κατέταξαν οι υπαίτιοι, εάν η μαγιά του, οι άνθρωποί του αφεθούν ενωμένοι να αποφασίσουν για το παρόν και το μέλλον του κόμματος, ελεύθεροι χωρίς αποκλεισμούς και ανούσιους-αντιπαραγωγικούς περιορισμούς στην εσωκομματική δημοκρατία.

Επιτέλους, «Aperite portas»! «Ανοίξτε τις πόρτες»!

*Πρώην Βουλευτής Λευκωσίας – Πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος της ΕΔΕΚ