Ρηγάρουν το γήπεδο για το 2028 – Η προετοιμασία του εδάφους και οι στρατηγικές κινήσεις για την προεκλογική – Πώς κινούνται Χριστοδουλίδης, Αννίτα, Αβέρωφ, Μαυρογιάννης

Πριν από τη μάχη, οι στρατηγοί προετοιμάζουν το στράτευμα, καθορίζουν το πλάνο και εξοπλίζονται. Πριν από το μαραθώνιο ενός πρωταθλήματος, διοίκηση και προπονητές κάνουν μετεγγραφές και… φροντίζουν για την κατάλληλη προετοιμασία των ποδοσφαιριστών. Το πολιτικό σκηνικό θα μπορούσε να θυμίζει κάτι από πολεμικό πεδίο ή από ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα, έχοντας βέβαια τους δικούς του όρους και κανόνες.

Όπως και να έχει, όμως, είναι δεδομένο πως οι πολιτικές μάχες ή, καλύτερα, οι εκλογικές μάχες διαχρονικά απαιτούσαν καλή προετοιμασία και στρατηγική για να μπορέσουν να κερδηθούν. Σήμερα, αυτή η μάχη μοιάζει να είναι διαρκής και το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται ήδη σε τροχιά προεδρικών εκλογών, παρόλο που κανείς επίσημα, πλην μέχρι στιγμής του Γιώργου Παμπορίδη, δεν… αποκαλύπτει το ενδιαφέρον του να είναι προεδρικός υποψήφιος. Ή και του Ανδρέα Μαυρογιάννη που δηλώνει παρών αν εξασφαλίσει κομματική στήριξη.

Το σίγουρο είναι ότι τα… στρατηγεία έπιασαν δουλειά, με τις κύριες εξελίξεις να αφορούν το στρατόπεδο της Δεξιάς, όπου πλέον διαδραματίζεται, σε διάφορα επίπεδα, μια διαρκής μάχη επικράτησης προσώπων και πολιτικών στον ευρύτερο ιδεολογικοπολιτικό χώρο. Νίκος Χριστοδουλίδης, Αννίτα Δημητρίου και Αβέρωφ Νεοφύτου είναι μέχρι στιγμής οι πρωταγωνιστές, με τις κινήσεις στη σκακιέρα να έχουν ήδη ξεκινήσει. Μεταξύ των τριών, σε διαφορετικά επίπεδα και στάδια, διεξάγεται ένα ντέρμπι επικράτησης.

Πρώτα, σε εσωκομματικό επίπεδο, στο πεδίο του Δημοκρατικού Συναγερμού για τον εκλεκτό του χρίσματος και, εν συνεχεία, στη μάχη της τελικής επικράτησης στις προεδρικές εκλογές. Το… «κλειδί» ή, καλύτερα, το πιο σημαντικό στάδιο της αναμέτρησης για τη Δεξιά βρίσκεται στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ποιος θα περάσει στον… τελικό της δεύτερης Κυριακής των προεδρικών εκλογών;

Θα μπορούσε να προκύψει ένα σενάριο τελικού μεταξύ Χριστοδουλίδη – Αννίτας ή Χριστοδουλίδη – Αβέρωφ; Με τη ρευστότητα που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό και με άγνωστες τις προθέσεις πολλών άλλων πολιτικών παικτών, ασφαλώς όλα τα σενάρια είναι ανοικτά.

Από την άλλη, όμως, είναι γεγονός ότι από τις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει για διάφορους διαπιστώνεται μια δυναμική γύρω από το όνομα του Ανδρέα Μαυρογιάννη, χωρίς να είναι ξεκάθαρο κατά πόσο θα είναι τελικά υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές. Αυτό ενδεχομένως να εξηγείται από το γεγονός ότι στην κοινωνία φαίνεται να κυριαρχεί ως σενάριο η υποψηφιότητα του Ανδρέα Μαυρογιάννη με τη στήριξη του ΑΚΕΛ. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το αμφίρροπο και κατακερματισμένο σκηνικό στον χώρο της Δεξιάς, δημιουργεί πλέον, αφενός, ένα ευνοϊκό σκηνικό για τον τέως διαπραγματευτή ώστε να είναι ξανά υποψήφιος και, αφετέρου, ένα σκηνικό πιέσεων προς την Εζεκία Παπαϊωάννου σε σχέση με την επιλογή της για τις προεδρικές εκλογές. Με αυτά τα δεδομένα, τα περιθώρια για την ηγεσία του ΑΚΕΛ στενεύουν ακόμα περισσότερο.

Ο ίδιος ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, σε πρόσφατες δηλώσεις του, είπε ξεκάθαρα ότι θα τον ενδιέφερε να είναι υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές, εάν έχει τη στήριξη του ΑΚΕΛ. Οι προηγούμενες εκλογές ήταν μια καλή εμπειρία για τον ίδιο και έθεσαν τις βάσεις για μια νέα προεκλογική προσπάθεια, ενώ και το ΑΚΕΛ έχει ενώπιόν του την περίπτωση ενός υποψηφίου με τον οποίο είχε μια καλή πορεία στις προεδρικές εκλογές του 2023. Τον γνωρίζει ο κόσμος του κόμματος, αλλά και ευρύτερα η κοινωνία, δεν θα χρειαστεί να μπει σε διαδικασία να τον «συστήσει» στον κόσμο και φαίνεται να διαθέτει μια δυναμική εκλεξιμότητας.

Η μάχη των διορισμών

Ο ανασχηματισμός και οι διορισμοί των Δ.Σ. των Ημικρατικών Οργανισμών ήταν το σημείο αναφοράς των τελευταίων ημερών. Σε εξέλιξη, όμως, βρίσκονται και οι διορισμοί από την πλευρά της Πινδάρου στο Συμβούλιο Παρακολούθησης του Κυβερνητικού Έργου, το «σκιώδες υπουργικό συμβούλιο» του ΔΗΣΥ. Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο κινήσεων και… αγώνα επικράτησης στον χώρο, αποκαλύπτεται ουσιαστικά και μια ανοικτή μάχη επικράτησης μεταξύ Νίκου Χριστοδουλίδη και Αννίτας Δημητρίου. Ποιος θα πάρει ποιον;

Η όλη συζήτηση που ξετυλίχθηκε γύρω από την περίπτωση της νέας πλέον Υφυπουργού Πρόνοιας, Τίνας Παύλου, είναι ενδεικτική. Η Τίνα Παύλου, όπως λέγεται, είχε στηρίξει την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη το 2023. Είχε, όμως, παράλληλα αναπτύξει και μια καλή σχέση με την πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, η οποία οδήγησε και στην υποψηφιότητά της ως αριστίνδην με τον ΔΗΣΥ στην επαρχία Λευκωσίας κατά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Στη συνέχεια διορίστηκε από την Πινδάρου και ως μέλος του Συμβουλίου Παρακολούθησης του Κυβερνητικού Έργου. Δεν έγινε, όμως, ποτέ μέλος του ΔΗΣΥ και γι’ αυτό δεν συμμετείχε στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος με την ιδιότητά της ως υπεύθυνη χαρτοφυλακίου στο Συμβούλιο Παρακολούθησης.

Η συνεργασία, όμως, που είχε αναπτυχθεί μαζί της, ως προσωπικότητας με αναγνωρισιμότητα λόγω της δράσης της στην Αγία Σκέπη, θεωρείτο ένα συν για την Πινδάρου. Κάποιοι ίσως το έβλεπαν και ως μεταγραφή που είχαν αποσπάσει από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Γι’ αυτό και υπήρξαν αντιδράσεις.

Με την περίπτωση του Χρίστου Αγγελίδη τα δεδομένα ήταν διαφορετικά. Ωστόσο, η διαρροή και μόνο του ονόματός του ως σεναρίου υπουργοποίησης ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει μια περιρρέουσα γύρω από την προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να αλιεύσει άτομα από τον χώρο του ΔΗΣΥ για να τα διορίσει στο Υπουργικό Συμβούλιο. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της Έλενας Κούσιου ή του Πόλυ Κουρουσίδη προηγουμένως. Ανεξαρτήτως του τι τελικά έγινε και εάν υπήρξε ή όχι βολιδοσκόπηση για διορισμό τους από τον Νίκο Χριστοδουλίδη, οι αναφορές σε δημοσιεύματα στα ονόματά τους ήταν αρκετές για να δημιουργηθεί θόρυβος.

Πρόκειται για δύο άτομα τα οποία τελικά διορίστηκαν, η μεν πρώτη ως αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος και ο δε δεύτερος ως επικεφαλής του χαρτοφυλακίου Εσωτερικών.

Η όλη περιρρέουσα που δημιουργήθηκε με αφορμή τα δύο ονόματα, αλλά και την περίπτωση του Νίκου Τορναρίτη, είχε συμπέσει χρονικά με την κατάθεση από πλευράς Κυβέρνησης του νομοσχεδίου για παράταση της θητείας της Υφυπουργού Ευρωπαϊκών Θεμάτων, Μαριλένας Ραουνά, με τη μορφή του κατεπείγοντος στη Βουλή. Το νομοσχέδιο απορρίφθηκε, με τον ΔΗΣΥ να ψηφίζει εναντίον. Η στάση της Πινδάρου, αν και επίσημα δεν λέχθηκε ποτέ κάτι τέτοιο, θεωρήθηκε ως μήνυμα προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη για μετέπειτα κινήσεις ή προθέσεις σε σχέση με τον ανασχηματισμό που θα έκανε.

Επιδίωξη, βέβαια, της Πινδάρου είναι να διευρύνει τον κύκλο των διορισμών και πέραν από τα άτομα που ήταν υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές αλλά δεν εξασφάλισαν κοινοβουλευτική έδρα. Η επιδίωξη αξιοποίησης ατόμων που έμειναν εκτός Βουλής και η ενδεχόμενη πικρία που αφήνει, σε κάποιες περιπτώσεις, μια χαμένη για διάφορους λόγους εκλογική μάχη στοχεύουν στο να διατηρηθούν οι γέφυρες μαζί τους, να ενισχυθούν οι δεσμοί, δημιουργώντας προοπτική μέσω μιας θέσης με ρόλο στην παραγωγή πολιτικής, αλλά και, ταυτόχρονα, να περιοριστεί το ενδεχόμενο… διαρροής ή… «λιποταξίας» προς άλλα στρατόπεδα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, βέβαια, εξυπηρετείται και ένας άλλος στόχος: η ενδυνάμωση ή η περιχαράκωση της θέσης της Αννίτας Δημητρίου στο εσωκομματικό πεδίο.

Αυτό που ισχύει, βέβαια, τόσο στην περίπτωση του ανασχηματισμού και των διορισμών υπουργών από την πλευρά του Προέδρου Χριστοδουλίδη όσο και στην περίπτωση των διορισμών της Αννίτας Δημητρίου στο Συμβούλιο Παρακολούθησης είναι ότι οι μη εκλεγέντες υποψήφιοι είναι άτομα που έδωσαν πρόσφατα εκλογική μάχη. Άρα, ξέρουν να κάνουν εκλογές και ο καθένας τους διαθέτει ένα προσωπικό οργανωτικό δίκτυο για… ψήφους.

Στον ΔΗΣΥ καταγράφονται δύο μάχες:

● Η εσωκομματική, η οποία σε ένα επίπεδο αφορά το χρίσμα του υποψηφίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας και, σε δεύτερο επίπεδο, τη μάχη επιβίωσης στην ηγεσία του κόμματος.

● Η μάχη των προεδρικών εκλογών και της κυριαρχίας στον χώρο της ευρύτερης Δεξιάς, εάν και εφόσον κερδηθεί η πρώτη μάχη. Σε αυτό το πλαίσιο έγινε και προσπάθεια ανάδειξης του διορισμού της νομικού Ήρας Αιμιλιανίδου, συζύγου του γνωστού δικηγόρου Αχιλλέα Αιμιλιανίδη. Η Ήρα Αιμιλιανίδου πήρε το χαρτοφυλάκιο του Μεταναστευτικού στο Συμβούλιο Παρακολούθησης του Κυβερνητικού Έργου και έκανε την πρώτη δημόσια τοποθέτησή της την περασμένη εβδομάδα επί του θέματος. Δεν είναι μέλος του κόμματος ούτε ήταν υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές. Προέρχεται από τον ευρύτερο χώρο της Δεξιάς, είναι της αστικής Λευκωσίας και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως προσθήκη της Αννίτας Δημητρίου.

Ο «πόλεμος» για την… ταυτότητα

Σε εξέλιξη βρίσκεται και ένας πόλεμος ιδεολογικοπολιτικών ταυτοτήτων. Σε μια εποχή που οι πολιτικοί και τα κόμματα δέχονται κριτική για έλλειψη πολιτικής ταυτότητας και ιδεολογικοπολιτικού προσανατολισμού, βρίσκεται σε εξέλιξη μια, εν πολλοίς, αγωνιώδης προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού και διαμόρφωσης πολιτικού στίγματος ενόψει της μάχης των προεδρικών εκλογών.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης επιχειρεί εδώ και μήνες να οριοθετήσει το πολιτικό πλαίσιο της ταυτότητας της κυβέρνησής του, το οποίο θέλησε να αναδείξει μέσα από τον πρόσφατο ανασχηματισμό. «Είστε μέλη μιας κυβέρνησης με ξεκάθαρο κεντροδεξιό πολιτικό πρόσημο, η οποία, όμως, είναι ταγμένη να υπηρετήσει όλους τους Κύπριους πολίτες, ανεξάρτητα από ιδεολογική αφετηρία, κομματική προτίμηση ή κοινωνική καταγωγή», υπέδειξε στους υπουργούς του κατά την τελετή διαβεβαίωσης των νέων υπουργών την περασμένη Πέμπτη.

Κεντροδεξιά κυβέρνηση με δόγμα τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. «Ξέρουμε τι υποσχεθήκαμε, τι θέλουμε και πώς να το επιτύχουμε. Οδηγός μας είναι το Πρόγραμμα Διακυβέρνησης, στη βάση της ιδεολογίας του κοινωνικού φιλελευθερισμού, όπου το κράτος υπηρετεί τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης, διασφαλίζοντας τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών και δημιουργώντας ευνοϊκό περιβάλλον για το επιχειρείν, τις επενδύσεις και όλους τους μοχλούς οικονομικής δραστηριότητας και κοινωνικής ανάπτυξης», τόνισε.

Ο κεντροδεξιός χαρακτήρας της κυβέρνησης έγινε προσπάθεια να αποτυπωθεί και μέσα από τις επιλογές προσώπων. Ενισχυμένο ΔΗΚΟ, διατήρηση συναγερμικού στίγματος, παρουσία της ΔΗΠΑ, ικανοποίηση, σε έναν βαθμό, και του πιο δεξιού ακροατηρίου. Επιχειρήθηκε, μάλιστα, να βγει προς τα έξω και η εικόνα μιας κυβέρνησης συνεργασίας ΔΗΣΥ – ΔΗΚΟ.

Το πολιτικό στίγμα Αβέρωφ και τα μηνύματα σε Προεδρικό – Πινδάρου

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου είναι προφανές ότι κινείται σε έναν πολιτικό άξονα με ορίζοντα το 2028. Η εσωκομματική μάχη για τον ίδιο είναι ανοικτή, καθώς διατηρεί ισχυρό έρεισμα στη βάση του κόμματος. Στο πλαίσιο του ευρύτερου πολιτικού σκηνικού, ο Αβέρωφ Νεοφύτου κινείται σε ένα καθαρά πολιτικό τέμπο.

Επένδυσε και επενδύει στην κατάρρευση των πολιτικών της εικόνας και στη δικαίωση της δικής του κοπής πολιτικών. Κύριος άξονας του πολιτικού στίγματος που θέλει να δώσει είναι το Κυπριακό. Η επίσκεψη Γκουτέρες τις προηγούμενες ημέρες ήταν μια ευκαιρία που του έδωσε πεδίο να στείλει μηνύματα προς διάφορες κατευθύνσεις.

Πρώτα και κύρια, στο θέμα του Κυπριακού και στη διαφορετική προσέγγισή του σε σχέση με τον Χριστοδουλίδη. Ένα ζήτημα στο οποίο δίνει στίγμα πολιτικής ταυτότητας, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος μαζί του, με το οποίο διαφοροποιείται και σε σχέση με την ηγεσία της Πινδάρου, η οποία δέχεται πολλές φορές κριτική για έλλειψη πολιτικής πυξίδας.

«Τό ‘πιασες το υπονοούμενο» πρόεδρε, αλλά κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Επιτέλους δεν είναι όλα τα θέματα προσωπικά, αν θα κάνεις ή δε θα κάνεις διακοπές, αλλά αν θα δοθεί «άδεια επ αόριστον» στο εθνικό θέμα. Θα γίνουμε ακόμη καλύτεροι φίλοι αν όντως ξεπεράσεις το εμπόδιο ενός οδοφράγματος για να ανοίξει ο δρόμος για τη λύση. Επαναλαμβάνω αν πας για τη λύση θα είμαι δίπλα σου. Αν όχι θα λογαριαστείς με την Ιστορία.

ΥΓ. Από τον Μάρτη του 2025 δεσμευτήκατε να ανοίξετε 4 οδοφράγματα. Εάν για 1,5 χρόνο δεν καταλήξατε με τους Τ/κ να ανοίξετε έστω και ένα, πόσες ακόμη δεκαετίες θα χρειαστούν για να πάνε οι πρόσφυγες πίσω στις περιουσίες τους και να λυθεί το Κυπριακό;», έγραψε στην ανάρτησή του την περασμένη εβδομάδα, απαντώντας σε αναφορά του Προέδρου Χριστοδουλίδη στη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1, κατά την οποία κλήθηκε να σχολιάσει προηγούμενη ανάρτηση του Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο τέως πρόεδρος σήκωσε το γάντι για να τοποθετηθεί επί της ουσίας και να αναδείξει τη διαφορά πολιτικής με τον Χριστοδουλίδη, άδραξε όμως και την ευκαιρία να επιβεβαιώσει ότι η προηγούμενη ανάρτησή του δεν είχε ως κύριο αποδέκτη τον Χριστοδουλίδη αλλά την Πινδάρου.

Η προηγούμενη ανάρτηση του Αβέρωφ, με την οποία έκανε λόγο για τα μηνύματα που έστειλε ο ΓΓ του ΟΗΕ και τον προβληματισμό του για τις εξελίξεις, κατέληγε με μπήχτη πώς, παρά τα όσα είπε ο Γκουτέρες, κάποιοι κάνουν διακοπές και ασχολούνται με δημοσκοπήσεις. Αναφορά η οποία είχε αποδέχτη την Αννίτα Δημητρίου και την υπόλοιπη ηγεσία και ερχόταν ως απάντηση στα όσα είδα το φως της δημοσιότητας με αφορμή δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από τον ΔΗΣΥ και η οποία έδειχνε ότι η πρόεδρο του ΔΗΣΥ έχει προβάδισμα εκλεξιμότητας σε όλα τα σενάρια. Κάτι το οποίο προφανώς θεωρήθηκε από τον Αβέρωφ Νεοφύτου ως υπόγεια προσπάθεια εξόντωσης του και αποδυνάμωσης της δικής του προοπτικής.

Ο Αβέρωφ είχε γράψει χαρακτηριστικά το εξής στην ανάρτηση του: «Ο Γκουτέρες, φεύγοντας από την Κύπρο, μάς το είπε ξεκάθαρα – τουλάχιστον σε όσους δεν στρουθοκαμηλίζουν και επιμένουν να καταλαβαίνουν τί συμβαίνει: «Αποφάσισα πενταμερή, αλλά πρώτα αποφασίστε το άνοιγμα έστω και ενός οδοφράγματος, συμφωνήστε στη μεθοδολογία αλλά και στις βασικές αρχές για το περιεχόμενο της λύσης», είπε με καθαρό αλλά και διπλωματικό τρόπο.

Και χτες ήταν πιο διευκρινιστικός:

«Δουλέψτε σ’ αυτά που σας είπα για να συγκαλέσω την πενταμερή για την Λύση του Κυπριακού.»

Οι δύο κοινότητες, εάν επιθυμούν πραγματικά λύση του Κυπριακού αντί για διακοπές έπρεπε ήδη να έχουν τις διαπραγματευτικές τους ομάδες εργασίας σε φάση εντατικού διαλόγου για να καλύψουν αυτά τα θέματα. Και αρχές Φθινοπώρου να καλούσαν οι ίδιες τον ΓΓ, διαμηνύοντάς του:

«Εμείς κάναμε την προεργασία μας, συμφωνήσαμε στις προϋποθέσεις, κάναμε πρόοδο, εσύ συγκάλεσε τη διάσκεψη.»

Έτσι θα έκανε οποιαδήποτε κοινότητα επιθυμούσε διακαώς τη λύση 52 χρόνια μετά την κατοχή.

Υ.ΓΑντ’ αυτού, όλοι έτοιμοι για τις ξέγνοιαστες μας καλοκαιρινές διακοπές και δημοσκοπήσεις για το 2028! Ζούμε στον κόσμο μας!

Ο Θεός μαζί μας!».

Ο τέως πρόεδρος του κόμματος είναι σφόδρα ενοχλημένος από την ηγεσία του, θεωρώντας προφανώς ότι επιχειρείται η εξουδετέρωσή του από το εσωκομματικό σκηνικό, με τη δημιουργία περιρρέουσας εις βάρος του μέσω αναφορών σε δημοσκοπήσεις που τον δείχνουν να υστερεί ως υποψηφιότητα έναντι της Αννίτας Δημητρίου. Την ώρα που, όπως λέγεται, άλλες δημοσκοπήσεις με συγκλίνοντα συμπεράσματα αποτυπώνουν μια αμφίρροπη εκλογική μάχη.

Στην Πινδάρου κυκλοφορεί, επίσης, πληροφορία για ύπαρξη δημοσκόπησης μεταξύ των μελών του κόμματος, στην οποία αποτυπώνεται ένα προβάδισμα της προέδρου του κόμματος. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου προτάσσει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά μιας ενδεχόμενης δικής του υποψηφιότητας, τα οποία, σε μια μάχη προεδρικών εκλογών με πολιτικά κριτήρια, θα αποτελούν πλεονέκτημα.