Τη σύγχρονη, γεμάτη αντιφάσεις Κύπρο, έχει για φόντο το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα της Ολυμπίας Στυλιανού «Το κορίτσι από το πουθενά». Η συγγραφέας μιλά για τις παθογένειες της κοινωνίας, τα όρια της αστυνομικής λογοτεχνίας και το πώς οι εμπειρίες μιας ζωής μετατρέπονται σε καθηλωτική μυθοπλασία.
–O τίτλος προκαλεί αμέσως μια αίσθηση μυστηρίου. Ποια είναι η κεντρική ιδέα πίσω από το βιβλίο και τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να γράψετε αυτή την ιστορία; Η κεντρική ιδέα είναι οι αντιθέσεις και οι παθογένειες της σημερινής κυπριακής κοινωνίας – ρατσισμός, κοινωνική ανισότητα, βία, διαφθορά, ατιμωρησία. Η Υπαστυνόμος Αγγελική Γεωργίου καλείται να ερευνήσει τον θάνατο μιας νεαρής Αφρικανής, το σώμα της οποίας βρέθηκε στον δρόμο που οδηγεί στο Κέντρο Υποδοχής Πουρνάρα. Η επίσημη εκδοχή είναι ότι πρόκειται για τροχαίο, όμως η Αγγελική το αμφισβητεί και έρχεται αντιμέτωπη με ένα ισχυρό κατεστημένο. Ένα πραγματικό επεισόδιο ρατσιστικής βίας σε βάρος Αφρικανής μαθήτριας αποτέλεσε την αρχική έμπνευση.
-Στο μυθιστόρημα, η σύγχρονη Κύπρος λειτουργεί σαν ζωντανός οργανισμός. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να αποτυπώσετε αυτές τις εντάσεις και τα διλήμματα του νησιού; Γράφοντας το βιβλίο άντλησα από τις εμπειρίες μου από το πολυπολιτισμικό σχολείο όπου φοίτησα, τη θητεία μου στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και από τη γενικότερη εμπειρία του να ζεις στον τόπο μας. Δεν μου ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να αποτυπώσω τις εντάσεις, μπορώ να πω ότι τα είχα ήδη μέσα μου. Η δυσκολία ήταν να τα υφάνω σε μια πλοκή που να έχει συνοχή και να διατηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
–Πώς θα περιγράφατε το μεσογειακό νουάρ σε σχέση με το σκανδιναβικό; Τόσο το μεσογειακό όσο και το σκανδιναβικό νουάρ ασχολούνται με τις σκοτεινές πλευρές της κοινωνίας, το έγκλημα, τη διαφθορά και ασκούν έντονη κοινωνική κριτική. Διαφέρουν ως προς το σκηνικό: δυνατός ήλιος, γαλάζια θάλασσα στο μεσογειακό νουάρ αντί τα παγωμένα μουντά τοπία του σκανδιναβικού. Στο μεσογειακό νουάρ παρουσιάζεται, συχνά με ανάλαφρο ή και χιουμοριστικό τρόπο και η ωραία πλευρά της ζωής – το καλό φαγητό και κρασί, οι φιλικές και οικογενειακές σχέσεις. Αντίθετα, το σκανδιναβικό νουάρ χαρακτηρίζεται από έντονη μελαγχολία και μοναχικούς ήρωες.
–Ποιο ρόλο πιστεύετε ότι μπορεί να διαδραματίσει η αστυνομική λογοτεχνία για να μιλήσει κανείς για τις κοινωνικές ανισότητες της εποχής μας; Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι η αστυνομική λογοτεχνία είναι υποδεέστερο, μόνο ψυχαγωγικό είδος. Πιστεύω ότι μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό μέσο για να μιλήσει κανείς για τις παθογένειες των σημερινών κοινωνιών, να προβληματίσει και να στείλει μηνύματα σε ένα ευρύ κοινό.
–Πώς προέκυψε η ανάγκη για τη συγγραφή στη ζωή σας και πώς συνυπάρχουν οι προηγούμενες εμπειρίες σας με αυτή; Αγαπώ τη λογοτεχνία και διαβάζω πάρα πολύ από παιδί. Άρχισα να γράφω πριν πολλά χρόνια, όμως οι υποχρεώσεις δεν μου επέτρεπαν να συνεχίσω με τη συγγραφή, που απαιτεί χρόνο και αφοσίωση. Οι κατάλληλες προϋποθέσεις δημιουργήθηκαν με την αφυπηρέτησή μου. Τα βιώματα και οι εμπειρίες που αποκόμισα όλα τα προηγούμενα χρόνια αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία έκτισα τις ιστορίες μου.
Ελεύθερα, 26.7.2026
