Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ένα μεγάλο αρχαίο κτιριακό συγκρότημα, ηλικίας άνω των 2.600 ετών, εντόπισαν αρχαιολόγοι κάτω από την αρχαία πόλη Βουτώ (Buto), στο Δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο, με τα πρώτα ευρήματα να υποδεικνύουν ότι ενδέχεται να χρησιμοποιούνταν για θρησκευτικές δραστηριότητες.
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα Αιγύπτιων ερευνητών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν δορυφορικές εικόνες ραντάρ και μια ειδική γεωφυσική μέθοδο για να εντοπίσουν κατασκευές θαμμένες αρκετά μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Acta Geophysica, αποκαλύπτουν νέα στοιχεία για μια πόλη που υπήρξε σημαντικό θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο της αρχαίας Αιγύπτου, αλλά πέρασε και μια μακρά περίοδο εγκατάλειψης.
Η αρχαία Βουτώ, γνωστή σήμερα ως Τελ αλ-Φαραΐν, δηλαδή «λόφος των Φαραώ», αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στο Δέλτα του Νείλου. Η ιστορία της ξεπερνά τα 5.000 χρόνια, ενώ υπήρξε σημαντικό κέντρο της Κάτω Αιγύπτου.
Η πόλη συνδεόταν στενά με τη λατρεία της Ουατζέτ, της θεάς με τη μορφή κόμπρας, η οποία θεωρούνταν προστάτιδα της Κάτω Αιγύπτου και των ηγεμόνων της.
Παρότι διατήρησε τη θρησκευτική της σημασία για μεγάλο μέρος της αιγυπτιακής ιστορίας, οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητη για περίπου 1.500 χρόνια, προτού κατοικηθεί ξανά.
Η διαδοχική κατοίκηση της περιοχής είχε ως αποτέλεσμα νεότερα κτίσματα και στρώματα χώματος να καλύψουν παλαιότερες κατασκευές. Ορισμένα αρχαιολογικά κατάλοιπα βρίσκονται σήμερα κάτω από παχιά στρώματα πηλού και λάσπης, ακόμη και χαμηλότερα από τη στάθμη των υπόγειων υδάτων, γεγονός που δυσκολεύει σημαντικά τις ανασκαφές.
Πώς εντοπίστηκε η κατασκευή κάτω από το έδαφος
Για να ξεπεράσουν αυτές τις δυσκολίες, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αρχικά εικόνες από τον δορυφόρο Sentinel-1 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), αναζητώντας ενδείξεις για θαμμένες αρχαιολογικές κατασκευές.
Η ανάλυση αποκάλυψε μια μεγάλη ανωμαλία ωοειδούς σχήματος, κάτω από έναν λόφο που ονομάζεται Κομ C, με διαστάσεις περίπου 128 μέτρα μήκος και 62 μέτρα πλάτος.
Στη συνέχεια, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν λεπτομερέστερη έρευνα με τη μέθοδο της ηλεκτρικής τομογραφίας αντίστασης, η οποία επιτρέπει τη χαρτογράφηση του υπεδάφους χωρίς να απαιτείται εκτεταμένη εκσκαφή.
Τοποθέτησαν εκατοντάδες μεταλλικά ηλεκτρόδια κατά μήκος 15 παράλληλων γραμμών και διοχέτευσαν ηλεκτρικό ρεύμα στο έδαφος. Μετρώντας τις διαφορές ηλεκτρικής τάσης, κατάφεραν να δημιουργήσουν μοντέλα των κατασκευών που βρίσκονταν θαμμένες.
Οι μετρήσεις αποκάλυψαν πολλαπλά αρχαιολογικά στρώματα, μεταξύ των οποίων έναν μεγάλο τοίχο από ωμόπλινθους, σε βάθος τριών έως έξι μέτρων.
Εντοπίστηκε επίσης ένα βαθύτερο στρώμα άμμου, το οποίο ενδέχεται να είχε τοποθετηθεί τεχνητά ως θεμέλιο της κατασκευής.
Για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα, οι αρχαιολόγοι προχώρησαν σε ανασκαφή μιας περιοχής 10 επί 10 μέτρων, φτάνοντας σε βάθος περίπου έξι έως επτά μέτρων.
Εκεί αποκάλυψαν αρκετούς τοίχους από ωμόπλινθους, οι οποίοι στηρίζονταν στο στρώμα άμμου, καθώς και αντικείμενα που συνδέονται με θρησκευτικές τελετουργίες.
Ανάμεσα στα ευρήματα βρίσκονταν φυλαχτά με παραστάσεις αιγυπτιακών θεοτήτων, μεταξύ των οποίων και η Ουατζέτ, καθώς και μια μικρή λεκάνη προσφορών.
Τι μπορεί να ήταν το αρχαίο συγκρότημα
Τα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν ενισχύουν την εκτίμηση ότι το κτιριακό συγκρότημα είχε θρησκευτική χρήση, χωρίς ωστόσο να έχει προσδιοριστεί ακόμη η ακριβής λειτουργία του.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ενδέχεται να επρόκειτο για δευτερεύον ναό, για συγκρότημα που εξυπηρετούσε θρησκευτικές δραστηριότητες, για κατοικία ιερέων ή ακόμη και για ταφική κατασκευή.
Για να εξακριβωθεί ποια από αυτές τις εκδοχές ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, θα χρειαστούν νέες ανασκαφές.
Όσον αφορά τη χρονολόγηση, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το συγκρότημα κατασκευάστηκε είτε στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ. είτε κατά τη Σαϊτική περίοδο, δηλαδή την εποχή της 26ης Δυναστείας, που κυβέρνησε την Αίγυπτο τον 7ο και τον 6ο αιώνα π.Χ.
Η χρονολόγηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την ιστορία της Βουτούς.
Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι η πόλη εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά το Αρχαίο Βασίλειο και παρέμεινε χωρίς σημαντική κατοίκηση για περίπου 1.500 χρόνια. Η επανακατοίκησή της άρχισε κατά την Τρίτη Ενδιάμεση Περίοδο, ενώ στη Σαϊτική εποχή η δραστηριότητα στην περιοχή είχε αυξηθεί σημαντικά.
Το νέο συγκρότημα αποτελεί πρόσθετη ένδειξη αυτής της αναζωογόνησης, καθώς δείχνει ότι στην πόλη πραγματοποιούνταν και πάλι σημαντικές θρησκευτικές ή άλλες δραστηριότητες.
Παράλληλα, η ανακάλυψη ενισχύει την εκτίμηση ότι κάτω από τα νεότερα αρχαιολογικά στρώματα της Βουτούς ενδέχεται να κρύβονται ακόμη μεγάλα θρησκευτικά ή διοικητικά κτίρια, τα οποία δεν έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα.
