ΗΛΘΕ, είπε τα γνωστά και απήλθε ο αρχηγός της κατοχικής δύναμης, Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Πραγματοποιώντας ταξίδι- αστραπή στα κατεχόμενα, στο πρώτο- εκτός Τουρκίας- μετά την επανεκλογή του, επιχείρησε χωρίς να δυσκολευθεί να δώσει το στίγμα του σε σχέση με το Κυπριακό. Για την ακρίβεια αυτό που εν πολλοίς έπραξε ήταν να επαναλάβει τις γνωστές θέσεις του και να φρεσκάρει εκ νέου κόκκινες γραμμές. Επανέλαβε τις γνωστές τουρκικές θέσεις για αναγνώριση κυριαρχικής ισότητας και για ίσο διεθνές καθεστώς. Είπε χαρακτηριστικά πώς είναι εκ των ων ουκ άνευ για την Τουρκία η αναγνώριση του ψευδοκράτους και έθεσε τούτο ως προϋπόθεση για να υπάρξει επιστροφή στις συνομιλίες.
ΟΣΟΙ αφελώς θεωρούσαν ότι η κατοχική πλευρά μπλόφαρε με την πρόταξη της λύσης δυο κρατών, διαψεύδονται. Όσοι θεωρούσαν πως για λόγους τακτικής αναφερόταν η τουρκική πλευρά σε λύση δυο κρατών, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν την προσέγγιση τους αυτή. Αυτή ήταν και θα είναι η τουρκική θέση κι απλά κάποτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο προβαλλόταν στο δημόσιο λόγο. Την ίδια ώρα, είναι προφανές πως η προσέγγιση της κατοχικής δύναμης αφορά όλα τα ζητήματα, τα οποία εντάσσονται στις επεκτατικές επιδιώξεις της κατοχικής δύναμης, όπως είναι το ενεργειακό ζήτημα. Ο Ερντογάν έσπευσε να υπενθυμίσει τις τουρκικές αξιώσεις και αναφέρθηκε «στη δίκαιη κατανομή των πόρων υδρογονανθράκων εντός και γύρω από το νησί της Κύπρου». Οι προτάσεις τους, όπως είπε, είναι στο τραπέζι.
ΗΤΑΝ αναμενόμενα τα όσα ακούστηκαν. Ελπίζουμε να μην τα έχουμε ακούσει μόνο εμείς. Αυτός που περίμενε κάτι διαφορετικό από τον Ερντογάν, μάλλον δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Ωστόσο, πέραν από την αξιολόγηση των όσων ανέφερε ο ηγέτης της κατοχικής δύναμης, πρέπει να υπάρξει και ένα πλάνο αντιμετώπισης της πολιτικής αυτής. Η Τουρκία υιοθετεί μια πολιτική επιβολής τετελεσμένων, τα οποία βαθμηδόν εντάσσονται σε ατζέντες διαλόγου.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Δημοκρατία, θα το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά, δεν μπορεί καν να συζητά τις τουρκικές αξιώσεις. Ακόμη κι αυτό- η όποια συζήτηση δηλαδή- θα συνιστά αυτοχειρία. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να επιμένει στις αποφάσεις του ΟΗΕ και στο διεθνές δίκαιο. Θα πρέπει να επιμένει στην εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου. Αυτά δεν είναι θεωρίες, καθώς τα όσα περιγράψαμε έχουν περιεχόμενο και σε αυτό πρέπει να επιμένουμε. Ποιος θα μας κατηγορήσει;