Προκηρύχθηκε προχτές η προσφορά για την κατασκευή του νέου κτηρίου της Νομικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς το κόστος θα φτάσει τα 42 εκατομμύρια ευρώ.
Ως συνήθως οι υπολογισμοί πέφτουν έξω, οπότε μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα καμιά δεκαριά εκατομμύρια. Για ένα κτήριο που θα στεγάσει μια υπηρεσία του κράτους! Όπως μια πλατεία, που κόστισε πάνω από 40 εκατομμύρια. Η πλατεία Ελευθερίας.
Τα βλέπω και εξοργίζομαι ως πολίτης. Κι ακόμα περισσότερο όταν τους ακούω όλους να δηλώνουν πόσο πολύ ανησυχούν για τα ενοίκια στη Λευκωσία και στη Λεμεσό που εκτοξεύτηκαν και δεν μπορεί να τα πλησιάσει άνθρωπος αν δεν έχει μηχανή να κόβει λίρες. Χρυσές.
Τι σχέση έχουν; Θα σας πω. Λοιπόν, 42 εκατομμύρια για ένα κτήριο το αποφάσισαν και προχωρούν στο άψε – σβήσε, άλλα σαράντα για μια πλατεία, όταν για τα 60 εκατομμύρια που θα κοστίσει ο δρόμος Αστρομερίτη – Ευρύχου και θα εξυπηρετήσει χιλιάδες ανθρώπους, το σκέφτονταν 20 ολόκληρα χρόνια. Πριν από το 2003 ήταν η πρώτη απόφαση, επί υπουργού Συγκοινωνιών Αβέρωφ Νεοφύτου, το 2023 ξεκίνησαν τα έργα.
Αν ήταν αυτός ο δρόμος τελειωμένος, όπως και άλλοι που μειώνουν τις αποστάσεις από περιοχές εκτός πόλεων (του Παλαιχωρίου, του Σαϊττά…) αρκετός κόσμος θα επέλεγε να κατοικήσει εκτός πόλεων, δεν θα αναγκαζόταν να ενοικιάζει διαμέρισμα για να γλυτώνει το καθημερινό μαρτύριο του πήγαινε – έλα.
Αλλά, είναι θέμα προτεραιοτήτων του κράτους και ηγεσίας με όραμα και σχεδιασμό. Άκου, €42 εκατομμύρια για να στεγαστεί μια υπηρεσία!
Ένας νόμος για λίγους
Το ΔΗΚΟ κατέθεσε πρόταση νόμου ώστε, σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του, Πανίκο Λεωνίδου, «σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα νοσηλευτήριο εντάσσεται στο ΓεΣΥ, οι εκτός συστήματος γιατροί του, να έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν στις εγκαταστάσεις του για μεταβατική περίοδο 24 μηνών (δύο ετών), από την ημέρα της ένταξης του». Διότι, λέει, με την υφιστάμενη νομοθεσία, αδικούνται οι γιατροί που δεν θέλουν να μπουν στο ΓεΣΥ, αφού μένουν «χωρίς επαγγελματική στέγη, χωρίς χειρουργεία και δεν θα μπορούν να ασκήσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους για ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος τους».
Ακούγεται δίκαιο και λογικό. Ναι, αλλά θέλουμε να ρωτήσουμε πώς είναι δυνατόν κοτζάμ κόμμα και κοτζάμ βουλευτές να γενικεύουν τόσο πολύ το ζήτημα, ενώ στην πραγματικότητα καταθέτουν πρόταση νόμου για μια ομάδα γιατρών, που τώρα εργάζονται στην Πολυκλινική Υγεία της Λεμεσού; Από πού ως πού να κάνουν νόμο για μια ομάδα; Πού είναι το γενικό καλό; Σχεδόν όλες οι άλλες κλινικές έχουν ήδη ενταχθεί στο ΓεΣΥ και οι γιατροί τους επηρεάστηκαν από την υφιστάμενη νομοθεσία. Οι γιατροί του Υγεία είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο;
Θα ήταν δίκαιη η πρόταση αν βρισκόμασταν στην αρχή της εφαρμογής και αφορούσε όλους τους γιατρούς. Τώρα αφορά μόνο μια ομάδα και μάλιστα με άδικο τρόπο για όσους ήδη επηρεάστηκαν. Και είναι πολύ περισσότεροι.
Άσε που η Πολιτεία (κυβέρνηση και βουλή) θα έπρεπε να προωθεί κίνητρα για να ενταχθούν όλοι οι γιατροί στο Σύστημα και όχι να διευκολύνει όσους δεν εντάσσονται. Ασφαλώς είναι δικαίωμά τους να μην ενταχθούν και δεν πρέπει να τους γίνεται πόλεμος γι΄ αυτή την απόφαση. Αλλά, να μην διευκολύνονται κιόλας για να μην ενταχθούν ποτέ. Στο κάτω – κάτω, το ΓεΣΥ είναι μια μεγάλη, τεράστια, επιχείρηση υπηρεσιών υγείας που ανήκει στην Πολιτεία και η Πολιτεία πρέπει να εργαστεί με τους όρους της αγοράς για να πάει καλά η επιχείρηση της. Είναι αδυσώπητοι οι όροι της αγοράς τι να κάνουμε!
Εκεί είναι τα όπλα
Προχτές που έβαλαν φωτιά στα λεωφορεία εκεί κοντά στο αρχηγείο Αστυνομίας, γιατί χρειαζόταν να διατυμπανίζουν όλοι ότι κάπου εκεί κοντά βρίσκεται και η αποθήκη όπλων της ΜΜΑΔ; Επειδή είμαστε φτανοί; Επειδή δεν υπάρχει κίνδυνος να βομβαρδίσει κάποια κατοχική χώρα όλη τη γειτονιά για να πλήξει και την οπλαποθήκη; Αυτά με ρώτησε ένας φίλος στρατιωτικός. Τι να του πω, μάλλον το πρώτο.
