Μικρή άκουγα τους μεγάλους να διηγούνται την εξής αληθινή ιστορία που έλαβε χώρα μερικά χρόνια πριν την ανεξαρτησία. Η ιστορία αφορά δύο δίδυμα αδέλφια, τον Χαράλαμπο και την Αναστασία.
Χρόνια δύσκολα τότε στην επαρχία Πάφου, δεν υπήρχε τουρισμός, και η εξεύρεση εργασίας δύσκολη. Από πολύ νωρίς ο Χαράλαμπος γράφτηκε αστυνομικός και έμενε στην πόλη της Πάφου ενώ η Αναστασία έμενε με τους γονείς της στον χωριό, στην ορεινή Πάφο. Η συγκοινωνία αραιή με λεωφορείο και η επικοινωνία ανύπαρκτη, τότε δεν υπήρχαν ούτε σταθερά τηλέφωνα. Ο Χαράλαμπος συνήθιζε να αγοράζει το κρατικό λαχείο που έβγαινε κάθε βδομάδα και μια μέρα κέρδισε ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό που ως συνήθως ανακοινώθηκε βράδυ. Την άλλη μέρα πρωί η Αναστασία πήρε το κακομάζαλο λεωφορείο της γραμμής και κτύπησε την πόρτα του Χαράλαμπου. Στην αναχώρηση από το χωριό οι χωριανοί την ρώτησαν γιατί κατεβαίνει Πάφο και αυτή απάντησε: «Κέρδισε το λαχείο του αδελφού μου και πάω να μου δώσει μερίδιο».
Η ιστορία πιστοποιείτο από πολλούς μάρτυρες και στις δύο πλευρές ώστε ήταν σίγουρα αληθινή.
Πώς μπορούσε να το ήξερε από μόνη της; Τηλεπάθεια; Πώς εξηγείται επιστημονικά η τηλεπάθεια;
Λίγο το βασικό πτυχίο φυσικής, λίγο το «αστυνομικό» που κληρονόμησα από τον πατέρα μου, πάντα ψάχνω για την εξήγηση, τους λόγους που συμβαίνει κάτι ή τί κρύβεται πίσω.
Διάβασα κάπου τον ισχυρισμό ότι όπως μέσω του διαδικτύου μεταφέρονται οι σκέψεις/απόψεις μας σε μακρυνές αποστάσεις, υπάρχει και το νοητικό-διαδίκτυο μέσω του οποίου κάποιοι εγκέφαλοι συνδέονται νοητικά. Αυτό όμως παραμένει ισχυρισμός, μια υπόθεση μέχρι αποδείξεως του εναντίον.
Στη φυσική η εγκυρότητα μιας υπόθεσης κρίνεται και από την επαναληψιμότητα του πειράματος, δηλαδή αν επαναληφθεί το πείραμα κάτω από τις ίδιες συνθήκες, πρέπει να δώσει το ίδιο αποτέλεσμα.
Στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Scientific American (7/8 2023) δημοσιεύτηκε μια μελέτη με τίτλο «Συγχρονισμένα μυαλά». Όπως αναφέρει το άρθρο οι νευροεπιστήμονες μέχρι τελευταία εξέταζαν τον κάθε εγκέφαλο από μόνο του. Η συλλογική νευροεπιστήμη (Collectiveneuroscience) όπως την αποκαλούν εξετάζει τους εγκεφάλους ανθρώπων την ώρα που αλληλοεπιδρούν π.χ. όταν συνομιλούν ή μοιράζονται μια εμπειρία οπότε καταγράφηκε ότι τα εγκεφαλικά κύματα συγχρονίζονται. Οι νευρώνες στις αντίστοιχες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται ταυτόχρονα, ως ικανοί χορευτές που κινούνται μαζί, δηλαδή τα δύο άτομα βρίσκονται στο ίδιο «μήκος κύματος». Ίσως γι’ αυτό με κάποιους ανθρώπους που μόλις γνωρίζουμε κάμνουμε κλικ…
Παρόλο που η ιδέα της έρευνας ξεκίνησε το 2002 στην Ιατρική Σχολή του Houston από τον νευροεπιστήμονα Read Montague που είχε βάλει δύο άτομα σε ειδικές μηχανές (fMRI) και κατέγραψε τα εγκεφαλογραφήματά τους την ώρα που έπαιζαν ένα ανταγωνιστικό παιγνίδι, η μελέτη βρίσκεται ακόμα στα αρχικά στάδια.
Η ίδια η αρθρογράφος Lydia Denworth συμμετείχε σε ανάλογο πείραμα. Τοποθετήθηκε σε μηχανή (fMRI) του Πανεπιστημίου Harvard που κατέγραφε τα εγκεφαλογραφήματά της. 130 μίλια μακρυά, ο Sid βρισκόταν σε παρόμοια μηχανή στο Κολλέγιο Dartmouth και επικοινωνούσαν μέσω διαδικτύου. Νευροεπιστήμονες και στα δύο άκρα κατέγραφαν το συγχρονισμό των εγκεφάλων σε σειρά ασκήσεων που τους ζητούσαν να εκτελέσουν και φαίνεται ότι συντονίζονταν.
Οι επιστήμονες σκοπεύουν να μελετήσουν πιο επισταμένα τους τρόπους με τους οποίους δύο εγκέφαλοι που συνδιαλέγονται αλλάζουν.
Οι σχετικές έρευνες δεν περιορίζονται στο ανθρώπινο είδος. Ο Michael Yartsev του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, Berkeley ασχολείται συστηματικά με νυχτερίδες, που όπως αναφέρει είναι κοινωνικές. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν συσχετισμό μεταξύ των σημάτων τους όταν αλληλοεπιδρούν.
Ίσως αυτό που καταγράφεται να αφορά τους νευρώνες-καθρέπτες (mirrorneurons) που αντιπροσωπεύουν τον εαυτό μας και κάποιο άλλο άτομο. Όταν σε παρακολουθώ να ρίχνεις την μπάλα ενεργοποιούνται οι ίδιοι νευρώνες του εγκεφάλου μου ως να ρίχνω εγώ την μπάλα. ‘Η όταν σε βλέπω να τρως παγωτό τρέχουν τα σάλια μου ως να τρώω κι εγώ.
Η έρευνα γεννά από μόνη της πολλά ερωτήματα και χρήζει περαιτέρω μελέτης.
Μερικοί ισχυρίζονται ότι το πιο ανεξερεύνητο μέρος του σύμπαντος είναι ο εγκέφαλος μας. Όλη η ύπαρξη μας βασίζεται σε αυτή τη μικρή ζελατινώδης μάζα, τον εγκέφαλό μας. Η πλήρης «εξερεύνηση» του θα έχει συναρπαστικές αποκαλύψεις.
