Ερωτήματα εγείρονται για ηχητικά ντοκουμέντα που σχετίζονται με παραδοσιακό κόμμα της Κύπρου και τα οποία βρίσκονται την τελευταία περίοδο στη διάθεση συγκεκριμένων ατόμων.
Πρόκειται για καταγεγραμμένες συνομιλίες οι οποίες έγιναν προ ολίγων ετών σε γραφείο πολιτικού ηγέτη.
Σε μια περίπτωση ο εν λόγω ανώτατος αξιωματούχος του κόμματος παρουσιάζεται να συζητά με συνεργάτιδά του. Κατά τη συζήτησή τους εκφράζονται διάφορες θέσεις ως προς τη λειτουργία και τη διοίκηση του κινήματος.
Εν συνεχεία, το ίδιο πολιτικό πρόσωπο ακούγεται να διαπραγματεύεται με έτερο κομματικό στέλεχος για οικονομικά ζητήματα. Καταγράφεται, μάλιστα, η διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο προσώπων. Δέον να σημειωθεί ότι η (αρχική) διαφωνία τους και η (μετέπειτα) κόντρα τους είναι καλά γνωστή σε όσους παρακολουθούν την επικαιρότητα.
Στο ίδιο σετ ηχογραφήσεων υπάρχει και καταγραφή εσωτερικής διαδικασίας του κόμματος με τη συμμετοχή αρκετών ατόμων.
Η όλη υπόθεση παρουσιάζει ενδιαφέρον και ίσως αυτό να οφείλεται και στο γεγονός ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες εξασφαλίστηκε το εν λόγω υλικό, καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου.
Κατ΄ αρχάς, να διευκρινίσουμε ότι το άγνωστο –για την ώρα- πρόσωπο που έχει στην κατοχή του αυτό το ψηφιακό υλικό, φέρεται να φρόντισε να το διαβιβάσει σε άτομα που κινούνται σε πολιτικούς χώρους, αλλά και σε πρόσωπα που σχετίζονται με μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κι όπως εγκύρως πληροφορούμαστε, το έχει πράξει ανώνυμα. Χωρίς, δηλαδή, ο ίδιος να εμφανιστεί πουθενά.
Από εκεί και πέρα, τίθενται διάφορα ζητήματα, τα οποία έχουν τη δική τους σημασία:
>> Δεν είναι ξεκάθαρο, για παράδειγμα, κατά πόσον πρόκειται για υποκλοπή συνομιλιών. Αν, δηλαδή, τοποθετήθηκε δολίως συσκευή ηχογράφησης στο γραφείο του πολιτικού προσώπου εν αγνοία του (κοριός) ή αν έχει παραβιαστεί η τηλεφωνική συσκευή του. Σε ό,τι αφορά αυτό το τελευταίο σημείο, να θυμίσουμε ότι πλέον με την τεχνολογία η παράνομη «εισβολή» ενός χρήστη συστήματος παρακολούθησης σε κινητό τηλέφωνο του «στόχου» είναι εφικτή.
>> Ούτε μπορεί κάποιος να πει μετά βεβαιότητας αν ο κάτοχος του γραφείου ηχογραφούσε ο ίδιος τις συνομιλίες που είχε στον προσωπικό του χώρο για ιδίον όφελος.
>> Δεν είναι σίγουρο ποιος είναι ο υπεύθυνος της διαρροής. Ποια είναι η ταυτότητά του. Κι εδώ τίθεται και το θέμα των κινήτρων του. Είναι εργαζόμενος στο κόμμα και λόγω δυσαρέσκειας θέλει να πλήξει στελέχη; Είναι κάποιος που έχει αποχωρήσει δυσαρεστημένος και θέλει να εκδικηθεί για προσωπικούς λόγους;
Όπως γίνεται ευκόλως αντιληπτό, οι πιο πάνω περιστάσεις καθιστούν ιδιάζουσα την όλη υπόθεση. Γιατί η δημοσιοποίηση του εν λόγω υλικού πρέπει να αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και όχι κάποιου στρατοπέδου.
Χρειάζεται διερεύνηση και φιλτράρισμα η υπόθεση. Αλλιώς, ενδεχόμενη δημοσιοποίησή της στο τέλος να μην προσφέρει τίποτα στην κοινωνία, παρά μόνο ικανοποίηση στον υπεύθυνο της διαρροής.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η όλη υπόθεση φανερώνει και μια αρρωστημένη νοοτροπία. Όποιες κι αν είναι οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες καταγράφηκαν συνομιλίες ατόμων.
