Δεν πρόλαβαν καλά καλά να περάσουν 24 ώρες από το ταξίδι του Αμερικανού υπουργού στο Πεκίνο που χαρακτηρίστηκε επιτυχημένο επειδή υποτίθεται έσπασε τον πάγο ανάμεσα στις δύο χώρες και νέα σύννεφα μαζεύτηκαν. Το Πεκίνο οργίστηκε με την Ουάσιγκτον μετά που ο Τζο Μπάιντεν σε φιλανθρωπική εκδήλωση χαρακτήρισε τον Σι Τζινπίνγκ «δικτάτορα».

Η αντίδραση της Κίνας ήταν έντονη, με αξιωματούχους της χώρας να λένε πως τα σχόλια του Αμερικανού προέδρου ήταν παράλογα και ανεύθυνα και πως αποτελούν «μεγάλη πρόκληση». Οι Κινέζοι θεωρούν πως παραβιάστηκε το διπλωματικό πρωτόκολλο και πως ο Τζο Μπάιντεν έπληξε την πολιτική αξιοπρέπεια της χώρας τους.

Είναι δύσκολο να προβλεφθεί πως θα αντιδράσει η Κίνα, σίγουρα όμως δεν θα το αφήσει να περάσει έτσι. Ότι και να γίνει όμως, η τελευταία εξέλιξη δείχνει πως οι σχέσεις των δύο ισχυρότερων χωρών του πλανήτη βρίσκονται σε οριακό σημείο. Σε όλους τους τομείς από το εμπόριο και την οικονομία μέχρι την παγκόσμια διπλωματία και την τεχνολογία, βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα με τα σημεία σύγκλισης να είναι πολύ λίγα. Επιπλέον, το γεγονός πως η αμερικανική ηγεσία ορίζει την τρέχουσα κατάστασης της πολιτικής ως μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και της απολυταρχίας δημιουργεί μεγαλύτερα ρήγματα.

Οι δύο χώρες σαφώς κα επιθυμούν να αποφύγουν το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων κλιμακώσεων στις σχέσεις τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν κιόλας να το αποφύγουν, καθώς οι διαφορές τους παραμένουν βαθιές και ουσιαστικές. Το κυριότερο, όμως είναι ο μεταξύ τους ανταγωνισμός που δεν αφήνει περιθώρια, αφού και οι δύο νιώθουν ότι απειλούνται από τον άλλο.

Η Κίνα δεν είναι απλώς μια πυρηνική και στρατιωτική υπερδύναμη, χωρίς όμως ανάλογο οικονομικό βάρος, όπως είναι η Ρωσία. Είναι η δεύτερη οικονομία του πλανήτη και εξακολουθεί να έχει υψηλότερους αναπτυξιακούς ρυθμούς, δίνει μεγάλη έμφαση στο να καλύψει το τεχνολογικό κενό από τις ΗΠΑ και αμφισβητεί την ηγεμονία τους, όχι μόνο οικονομικά, αλλά σταδιακά και γεωπολιτικά αναλαμβάνονται διάφορες διπλωματικές πρωτοβουλίες, που ενισχύουν το κύρος της.

Ο Τζο Μπάιντεν συχνά κατηγορείται πως του ξεφεύγουν πράγματα που δεν πρέπει. Το σχόλιο του για τον Κινέζο ομόλογό του, όμως έστω και αν ήταν άστοχο ήταν αληθινό. Όχι τόσο για τον χαρακτηρισμό του Σι Τζινπίνγκ όσο για τις προθέσεις των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα. Από την οικονομικό ανταγωνισμό περασμένων δεκαετιών οι δύο χώρες φτάνουν όλο και πιο κοντά στη γεωπολιτική σύγκρουση, με όλα τα δεδομένα να παραμένουν ανοικτά.