Η ιστορία δεν γράφεται μόνο στη Βουλή
Οι περισσότεροι λένε πως, τώρα, η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να προχωρήσουν στις μεταρρυθμίσεις που θέλουν, καλές ή κακές, χωρίς να χρειάζεται να βάζουν νερό στο κρασί τους. Έχουν αυτοδυναμία στη Βουλή και μάλιστα χωρίς ισχυρό αντίπαλο δέος. Ας πούμε πως δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανένα.
Ένας από τους καθημερινούς αρθρογράφους στο capital.gr, ο Γιώργος Κράλογλου, τιτλοφόρησε το χθεσινό του άρθρο «Επιτέλους έχουμε δημοκρατία στην Ελλάδα». Και στις πρώτες γραμμές εξηγεί γιατί: «Όλες οι φωνές στη Βουλή.
Με τις πραγματικές δυνάμεις της κάθε πλευράς και όχι στημένα δεκανίκια να στηρίζουν τον κρατισμό του εκάστοτε δικομματισμού». Και λίγο πιο κάτω: «Ισχυρή αυτοδύναμη κυβέρνηση, η οποία δεν δικαιολογείται πλέον να ανακατεύει (στο όνομα ενός ψευτοσοσιαλισμού), τη στήριξη του 50ετούς κρατικοδιαιτισμού και της διαπλοκής, δικαιολογώντας τις παρεμβάσεις της στην οικονομία, πότε ως αναδιανομή πλούτου και πότε ως προστασία των ευάλωτων…».
Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι η ΝΔ είναι παντοδύναμη μέσα στη Βουλή. Έξω από τη Βουλή, όμως;
Ο κ. Κράλογλου δεν φαίνεται να πιστεύει πως υπάρχει ζωή -και δημοκρατία- έξω από τη Βουλή: «Μέσα στη Βουλή οι αντιδράσεις κάθε πολιτικής κίνησης ή και έκφρασης και όχι στους δρόμους, με ταμπούρλα και γελοιότητες, ενάντια στην πρόσκληση επενδυτών, επενδύσεων ή στη διάλυση κρατικής (βιομηχανικής κυρίως) σαβούρας που μας έφερε στον πάτο των οικονομικών της Ε.Ε (…)».
Την ίδια ώρα, τα αποτελέσματα των εκλογών δεν εμφανίζουν την ίδια παντοδυναμία για τη ΝΔ, ευρύτερα στην ελληνική κοινωνία, όχι μόνο στη Βουλή. Διότι από τα σχεδόν 10 εκατ. εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ψήφισαν μόνο 5,6 εκατ. και μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών ψήφισαν 800.000 λιγότεροι. Η αποχή την περασμένη Κυριακή ανέβηκε στο 47,18% και παρόλο που μπορεί κάποιος να πει ότι ήταν αυξημένη επειδή ήταν βέβαιη η αυτοδυναμία της Ν.Δ., δεν ήταν χαμηλό ούτε το 38,9% της αποχής στις εκλογές του Μαϊου.
Προφανώς και δεν είναι «όλες οι φωνές στη Βουλή» και πολύ περισσότερο δεν είναι στη Βουλή «με τις πραγματικές δυνάμεις της η κάθε πλευρά». Λείπουν σχεδόν 4,5 εκατ. ψηφοφόροι. Αυτό επιτρέπει να σκεφτεί κανείς ότι δεν θα παίζονται όλα στη Βουλή. Και ίσως να μην αποδειχθεί τόσο εύκολη πολιτικά η επόμενη τετραετία για τον κ. Μητσοτάκη. Άλλωστε, στην Ελλάδα υπάρχει παράδοση διεκδικήσεων στους δρόμους.
Ο κ. Κράλογλου υποβάλλει πως αφού όλοι (σχεδόν όλοι) οι βασικοί σχηματισμοί (μεγάλοι και μικροί) έχουν εξασφαλίσει θέσεις στα κοινοβουλευτικά έδρανα, δεν νοείται ο πολιτικός αγώνας να διεξάγεται πουθενά αλλού παρά στη Βουλή. Όπου η Νέα Δημοκρατία θεωρητικά τουλάχιστο μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Με σεβασμό στον αρθρογράφο, διαφωνώ. Η ιστορία δεν γράφεται μόνο στη Βουλή. Αποδείχθηκε πολλές φορές, δεν θα αργήσει να αποδειχθεί άλλη μια.
