ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ δεν διαμορφώθηκε μια ολοκληρωμένη πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας για τους Τουρκοκύπριους, ούτε πριν ούτε και μετά το 1974.
Εάν υπήρχε μια τέτοια πολιτική ενδεχομένως πολλά να ήταν διαφορετικά για την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας, για τις 100 ημέρες από την ανάληψη της διακυβέρνησης του τόπου, αναφέρθηκε σε αποφάσεις, που θα ληφθούν για τους Τουρκοκύπριους. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απαντώντας σε ερώτηση αφού ανέφερε ότι έχει λάβει κάποιες εισηγήσεις από τον ΓΓ του ΑΚΕΛ Στέφανο Στεφάνου, ανακοίνωσε ότι είχε συνάντηση «με ομάδα Τ/κ συμπατριωτών μας μετά από δική μου πρωτοβουλία και συζητήσαμε συγκεκριμένα θέματα, τα οποία μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία μονομερώς – γιατί με το σημερινό καθεστώς, με τον κ. Τατάρ είναι δύσκολο να υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία – για να ανακοινώσουμε που αφορούν τους Τ/κ συμπατριώτες μας».
ΟΙ όποιες αποφάσεις για τους Τουρκοκύπριους συμπολίτες μας ασφαλώς και δεν περνούν από το κατοχικό καθεστώς. Η ενίσχυση τους περνά μέσα από διάφορες δράσεις, που θα αποσκοπούν πρωτίστως να τους φέρουν πιο κοντά στο κράτος τους, την Κυπριακή Δημοκρατία. Γιατί η όποια ενίσχυση και συνεργασία μόνο έτσι μπορεί να γίνει. Διά της Κυπριακής Δημοκρατίας, του κοινού σπιτιού όλων. Της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας τα οφέλη αξιοποιούν όλοι οι πολίτες αυτού του κράτους, συμπεριλαμβανομένων και των Τουρκοκυπρίων.
ΟΠΩΣ ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «μέχρι τον Σεπτέμβριο θα μπορούμε να προβούμε σε κάποιες συγκεκριμένες ανακοινώσεις που αφορούν τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας». Δεν ανακοίνωσε λεπτομέρειες, αλλά μπορεί κανείς να υπολογίσει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί. Αλλά καλύτερα να αναμένουμε θέλοντας να πιστεύουμε πως τα όποια μέτρα ανακοινωθούν- κι αυτό θα πρέπει να γίνει για να έχει σημασία- θα συνδεθούν με την επίτευξη συμφωνίας, την αποκατάσταση της ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αυτό μπορεί να γίνει με σωστό σχεδιασμό και έχοντας θετική ανταπόκριση από τους συμπατριώτες, που αισθάνονται βιώνουν κι αυτοί την κατοχή. Ο στόχος των όποιων μέτρων πρέπει να έχουν σχέση με τον κοινό αντικατοχικό αγώνα, τον αγώνα για ανατροπή των κατοχικών δεδομένων. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλύτερα ότι μόνο στοχευμένα μέτρα μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Διαφορετικά, θα ενισχύονται διά των μέτρων και θα συνεχίσουν το γνωστό διπλοπόρτι.
