Οργισμένοι πολίτες να διαδηλώνουν, βίαια επεισόδια, καταστροφές σε αυτοκίνητα και κτήρια.
Η ένταση αυξάνεται στη Γαλλία τρεις μέρες μετά που ένας 17χρονος έφηβος αλγερινής καταγωγής, σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικού στην πόλη Ναντέρ, επειδή αρνήθηκε να συμμορφωθεί σε έλεγχο. Η χώρα δεν άργησε να πάρει φωτιά. Εκατοντάδες συλλήψεις, τραυματισμοί αστυνομικών αλλά και διαδηλωτών, πυρπολισμοί αυτοκινήτων είναι ο απολογισμός των ταραχών που ξέσπασαν από την πρώτη στιγμή.
Πίσω, από το θάνατο του νεαρού κρύβονται πολλές από τις παθογένειες της γαλλικής κοινωνίας. Όχι ότι βέβαια το να πεθάνει άδικα ένας 17χρονος δεν είναι αρκετός λόγος για να υπάρξουν αντιδράσεις, όμως αυτό που έχει πυροδοτήσει τα επεισόδια είναι οι χρόνιες ανισότητες, η έλλειψη προοπτικής και η αδικία που βιώνουν οι νέοι, κυρίως ξενικής καταγωγής. Μπορεί κάποιος να έχει γεννηθεί εκεί, οι γονείς του να έχουν γεννηθεί στη Γαλλία, αλλά αν κουβαλά το σημάδι της φυλετικής, εθνοτικής ή πολιτισμικής ετερότητας, είναι πιθανόν ότι θα παραμείνει για πάντα ξένος.
Και δεν είναι μόνο η απόρριψη που νιώθουν οι άνθρωποι αυτοί, είναι που οι ανισότητες μεταφράζονται και στην πράξη. Οι περιοχές που κατοικούν κυρίως οι μετανάστες είναι σαφώς υποβαθμισμένες με σχεδόν το 40% των κατοίκων τους ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Ένας στους τέσσερις δεν μπορεί να βρει δουλειά ενώ για τους κάτω των 25 το ποσοστό ανεβαίνει στο 50%. Οι δείκτες αυτοί είναι καλύτεροι σε άλλες περιοχές.
Στα προάστια του Παρισιού αλλά και των άλλων μεγάλων πόλεων οι κάτοικοι λένε το ίδιο πράγμα. Ότι δηλαδή αισθάνονται ότι δεν είναι ίσοι με την υπόλοιπη Γαλλία. Δεν αντιμετωπίζουν μόνο προβλήματα στέγασης, ανεργίας και μετακινήσεων αλλά και τον καθημερινό τους αγώνα κατά των συστημικών ανισοτήτων. Επιπλέον, τα μέσα μαζικής μεταφοράς τους παρουσιάζουν πολλές φορές με ένα στρεβλό τρόπο ως εγκληματίες έτοιμους να στραφούν εναντίον των υπολοίπων. H ισότητα στη χώρα που την ύμνησε όσο καμιά άλλη είναι σπάνια.
Επομένως, υπάρχει πάντα έδαφος και με την παραμικρή αφορμή η βία παίρνει διαστάσεις. Αυτό ακριβώς φοβήθηκε και η γαλλική ηγεσία που έσπευσε να καταδικάσει τα γεγονότα στη Ναντέρ, με τον Εμανουέλ Μακρόν να ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη. Είναι αμφίβολο κατά πόσο τέτοιες δηλώσεις μπορούν να δράσουν πυροσβεστικά. Ίσως αυτή τη φορά η βία να καταλαγιάσει σχετικά εύκολα, όμως υπάρχει ο φόβος πως την επόμενη, η κατάσταση να βγει εκτός ελέγχου.
