Ένα νέο τοξικό μίγμα εξυφαίνεται για νοικοκυριά. Αυτό το ράλλυ της αύξησης των επιτοκίων, με τους ιλιγγιώδεις, ασταμάτητους και ξέφρενους ρυθμούς του, παύει να έχει πλέον λογική.
Κι ας εκτρέφονται τα “κόκκινα δάνεια”, που ως πριν λίγο αποτελούσαν φόβο και τρόμο για γενικότερες απορρυθμίσεις… Βρήκαμε κι εδώ όμως τον τρόπο να είμαστε ξέγνοιαστοι, με το να κόβουν απλά τον λαιμό τους εκείνοι που δεν τους βγαίνουν οι αριθμοί. Πρόβλημά τους. Με τη δικαιολογία της τιθάσευσης του θεριού του πληθωρισμού, σφίγγει μια και τόσο στραγγαλιστικά η θηλιά στο λαιμό εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών.
Και εδώ στην Κύπρο έτσι αδίστακτα το τραπεζικό μας σύστημα αδράχνει ευκαιρίες για ν’ αποδεικνύει ότι οι εποχές που στο κέντρο ήταν ο άνθρωπος πέρασαν ανεπιστρεπτί. Εις επίρρωση του λόγου, μια ματιά στο ύψος μεταξύ καταθετικών και δανειστικών επιτοκίων αρκεί. Ξεσκεπάζει στο πού εστιάζουν τώρα οι όποιες ευαισθησίες. Σε κερδοφόρα συστήματα που αδίστακτα μπορούν να θυσιάζουν τον άνθρωπο στο βωμό της όποιας σκοπιμότητας – στόχους τούς ονομάζουμε – και κυρίως του εύκολου κέρδους.
Λησμονήθηκαν πολύ σύντομα οι καιροί που αποτολμήθηκαν εκείνα τα απάνθρωπα “κουρέματα” σε καταθέσεις, αξιόγραφα και μετοχές, προκειμένου να γλιτώσει δήθεν το σύστημα την κατάρρευση. Και να έρχεται να φαντάζει τόσο άτιμο… στο σήμερα. Πού να υποψιάζονταν ότι η ζωή ως προς την ποιότητά της δεν εξαντλείται σε μια στείρα κερδοφορία στην οποία επιδίδονται σήμερα τα τραπεζικά ιδρύματα και το όλο σύστημα, αλλά έχει και όψεις ανθρωπιάς… Όσο για τις ορέξεις της Κριστίν Λαγκάρντ, αυτές κι αν εκδηλώνονται ασυγκράτητα για την εκτόξευση των επιτοκίων. Την δουλειά της κάνει η κυρία, μας λένε έτσι απλά. Κύριος είδε πότε θα πατήσει επιτέλους ένα φρένο. Αλλά εδώ που τα λέμε δεν σηκώνει και πολύ πίεση το πράγμα. Όλα είναι τόσο νόμιμα…
Κόβουν τώρα και τις επιδοτήσεις στις φορολογίες καυσίμων και ηλεκτρικού ρεύματος. Τώρα ρέει άφθονο το χρήμα στα νοικοκυριά. Και από την άλλη εξέλιπε παντελώς και το σπάταλο το κράτος. Όλα τόσο ορθολογιστικά στο μυαλό τους. Δεν ευνοεί η Ε.Ε., μας λένε, οριζόντιες επιδοτήσεις, αλλά μόνο στη βάση στοχευμένων ρυθμίσεων. Εδώ κι αν κόβουν και ράβουν… Καταντούν κι αυτές μνήμα του αγίου Νεοφύτου. Τι δεν καταλαβαίνουμε, δηλαδή; Δεν είναι αυτά που έλεγαν και προεκλογικά; Όσο για το νέο κύμα ακρίβειας που πλακώνει, τόσο πολύ το συνηθίσαμε που δεν θα αντέχαμε να μάς λείψει…
Βγήκε και αυτό. Ακούγεται τώρα το περί τετραημέρου εργασίας το ανάγνωσμα στο δημόσιο. Πράγματι είναι αυτό που τού λείπει… για να λειτουργεί ρολόι και μάλιστα ελβετικό…
