Τα νέα έσκασαν γύρω στο μεσημέρι χθες από την Τουρκία. Ο Ερντογάν λέει ότι η ΕΕ πρέπει να ανοίξει την πόρτα για την υποψηφιότητα της Άγκυρας, και ως αντάλλαγμα ΙΣΩΣ ανοίξει η Τουρκία την πόρτα για να μπει η Σουηδία στο ΝΑΤΟ. (In return Turkey may open the door for Sweden’s Nato bid). Και τότε, συνεχίζει ο Τούρκος Πρόεδρος, «εάν το κάνουν αυτό, τότε εμείς θα επικυρώσουμε την είσοδο της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, όπως κάναμε και με την Φινλανδία”.
Ώπα-ώπα! Και οι «Κούρδοι τρομοκράτες του PKK», έφυγαν από την διαπραγματευτική φαρέτρα; Δεν είναι πια στο τραπέζι, αν δοθεί η υπόσχεση από την ΕΕ; Τουρκικά παζάρια. Όπως πάντα… Και σ’ αυτά, πιο μανούλα από τον Ερντογάν δεν υπάρχει. Δεν τελειώνουν ποτέ τα «θέλω κι αυτά»!
«Αν ο Ερντογάν έχει αποφασίσει να κάνει την κυβίστηση (σ.σ.: κοινώς κωλοτούμπα!) θα αρκεστεί στη δήλωση Στόλτενμπεργκ; Λογικά θα περιμένει κάτι λιγότερο θεωρητικό αλλά και πάλι όχι χειροπιαστό. Όλα αυτά με την αίρεση ότι δεν παζαρεύει, αναζητώντας τρόπο να πει το όχι. Πολλά συνηγορούν στο αντίθετο.» Είναι τα λίγα και μεστά λόγια, που αποτύπωσε στο twitter αμέσως μετά την είδηση ο κ. Κωνσταντίνος Φίλης, διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.
«Ο εκβιασμός του Ερντογάν για το ΝΑΤΟ, μας δείχνει ακριβώς γιατί δεν μπορεί να μπει στην ΕΕ. Καθότι για αυτόν, μόνο η δύναμη μετράει, και όχι οι αυστηροί κανονισμοί και οι κοινές αξίες», σχολιάζει στα σόσιαλ μίντια ο ευρωβουλευτής, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, μια από τις πιο δυνατές φωνές στις Βρυξέλλες, Γκι Φερχόφσταντ.
Και ο καγκελάριος της Γερμανίας κ. Σόλτς, απλά και πολύ καθαρά: “Δεν υπάρχει καμία σχέση απολύτως μεταξύ της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, και της εισόδου της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ”.
Να και μια άποψη από ένα γνωστό επιχειρηματία στην Σουηδία, τον Ρίτσαρντ Λαρσον: «Η Σουηδία δεν πρόκεται να απαγορεύσει συλλαλητήρια υπέρ του PKK των Κούρδων. Δεν πρόκειται ποτέ να απαγορεύσει το κάψιμο οποιουδήποτε βιβλίου, ιερού ή όχι, άσχετα εάν προσωπικά δεν μου αρέσει να καίει κάποιος βιβλία. Και σίγουρα η Σουηδία δεν πρόκειται να δεχτεί την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ ως προϊόν εκβιασμού. Ακόμα κι όταν επιθυμεί την ένταξή της στο ΝΑΤΟ όσο τίποτα».
Οι επόμενες μέρες, έχουν πολύ ψωμί. Διπλωματία για γερούς παίκτες θα παιχτεί στο Βίλνιουζ. Αλλά το «καινούργιο χαρτί» που βάζει στο τραπέζι ο Τούρκος Πρόεδρος, ίσως αποδειχθεί μέγα λάθος για τον ίδιο αλλά και μία «αφύπνιση» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την κοινή, και δυνατή της πλέον πεποίθηση, ότι η σημερινή Τουρκία, με ή χωρίς τους εκβιασμούς του ηγεμόνα της, δεν έχει πλέον καμία θέση σε αυτήν την ευρωπαϊκή συμμαχία κρατών.
Ναι, υπάρχουν και σε αυτήν οι λεγόμενοι αντάρτες –κυρίως οι ηγέτες της Ουγγαρίας και της Πολωνίας– που πράγματι έχουν ασκήσει βέτο σε πολλές αποφάσεις της ΕΕ. Όμως, είναι μέρος της επικράτειας, και οι «αρνήσεις» τους έχουν να κάνουν κυρίως με μεταναστευτικά θέματα. Έχουν και ξέρουν τα όριά τους.
Ο Ερντογάν δεν έχει όρια. Είναι άξιος, εάν του ανοίξουν την πόρτα, να βάζει βέτο κάθε μέρα, και να ζητά τον ουρανό με τ’ άστρα! Αλλά αυτό συμβαίνει, όπως ξέρουμε, επειδή είναι πολύ πιεσμένος. Είναι στη γωνία. Στην οποία έχει μπει μόνος του!
