ΣΑΡΑΝΤΑ εννέα χρόνια συμπληρώνονται από εκείνη την μαύρη ημέρα, που οδήγησε στην καταστροφή. Σχεδόν πενήντα, μισός αιώνας, από το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄, που οδήγησε στην τουρκική εισβολή και την κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το πραξικόπημα της χούντας και των εδώ συνεργατών της, ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος του ελληνισμού. Άνοιξε το δρόμο στους Τούρκους να υλοποιήσουν τα διαχρονικά σχέδια τους σε βάρος της Κύπρου, εισβάλλοντας και κατέχοντας μέχρι και σήμερα τμήμα του νησιού. Σαράντα εννέα χρόνια μετά, η σκέψη όλων θα πρέπει να είναι στο τραγικό εκείνο καλοκαίρι και η μόνη απάντηση στην προδοσία είναι η ανατροπή των κατοχικών δεδομένων. Μόνο έτσι τιμούνται οι νεκροί και προσφέρουμε, όπως επιβάλλεται, στην πατρίδα μας.
ΤΕΤΟΙΑ ημέρα, θλίψης, αγανάκτησης αλλά και περισυλλογής, πρέπει να αναγνωρίσουμε πως η Κύπρος παραδόθηκε από ελληνόφωνους, που καθοδηγούνταν από τρίτους, στην Τουρκία το 1974. Το σημειώνουμε τούτο, γιατί αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια διάφορα ανιστόρητα αφηγήματα για τα όσα συνέβησαν εκείνο το καλοκαίρι του 1974. Αλλά και τι προηγήθηκε του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Τα ανιστόρητα αφηγήματα στοχεύουν να καλύψουν ευθύνες και ένοχους.
ΕΙΝΑΙ προφανές πως όταν δεν γίνεται αποδεκτή η ιστορική αλήθεια δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί σωστά το παρόν και το μέλλον. Υπάρχουν δεδομένα, τα οποία βιώνουμε εδώ και 49 χρόνια. Η χούντα και οι εδώ εγκάθετοι της, της ΕΟΚΑ Β΄, άνοιξαν τις κερκόπορτες στην Τουρκία. Από τότε, μεγάλο τμήμα της χώρας μας κατέχεται διά της ισχύος από την κατοχική δύναμη, η οποία αρνείται να αποχωρήσει.
ΤΟ χρέος όλων μας είναι η μη αποδοχή των τετελεσμένων και η ανατροπή των κατοχικών δεδομένων. Οι νέες γενιές, που βιώνουν τις συνέπειες της προδοσίας, οφείλουν να συστρατευθούν για να αποκαταστήσουν την ενότητα της χώρας, της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το μήνυμα των ημερών, των θλιβερών επετείων, είναι ένα: Ποτέ ξανά δεν θα επιτραπεί σε άφρονες να προδώσουν την πατρίδα, ποτέ ξανά φασισμός. Η μόνη οδός για τον ελληνισμό της Κύπρου είναι να επιμένει στην μοναδική οδό, που διανοίγεται ενώπιον του. Η οδός της αποκατάστασης των δικαιωμάτων του, της απελευθέρωσης της πατρίδας από την κατοχή. Μόνο έτσι θα δικαιωθούν οι νεκροί και όσοι αγωνίστηκαν υπέρ της δημοκρατίας και της ελευθερίας, υπερασπιζόμενοι την πατρίδα. Διαφορετικά θα δικαιωθούν όσοι, εντός και εκτός Κύπρου, επέβαλαν τα σχέδια, που μοιράζουν την Κύπρο στα δυο.
