Στις 28 Ιουλίου οι κάτοικοι της Αυδήμου θα επιχειρήσουν να κατακτήσουν μία σελίδα στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες φτιάχνοντας το μεγαλύτερο κουπέπι, σπάζοντας το ρεκόρ του 2017 που το κουπέπι τους έφτασε τα 7 μέτρα. (Καλή επιτυχία τους ευχόμαστε και καλή όρεξη στην κατανάλωση του γιγάντιου κουπεπιού με αμπελόφυλλα Αυδήμου).
Μία σελίδα στο βιβλίο του Γκίνες θα μπορούσε να διεκδικήσει -και να κερδίσει άνετα- η κυπριακή Βουλή. Όχι για τις παραστάσεις τσίρκου, γιατί για αυτές υπάρχει μεγάλος διεθνής ανταγωνισμός. Για την πιο γρήγορη κωλοτούμπα της ιστορίας.
Είναι κατανοητό οι άνθρωποι να αλλάζουμε απόψεις, θέσεις, στάσεις. Τίποτα δεν παραμένει στατικό. Όχι όμως σε λίγα λεπτά. Ειδικά αν έχεις ισχυρές απόψεις σε ένα θέμα. Αν το θέμα αυτό σε βασανίζει για χρόνια και δεν προέκυψε μόλις τώρα χωρίς να έχεις την ευκαιρία να ενδιατρίψεις σε αυτό. Ο Μαρίνος Σιζόπουλος λοιπόν αναδείχτηκε πρωταθλητής. Μαζί με τους άλλους βουλευτές της ΕΔΕΚ, έκανε την έκπληξη ψηφίζοντας υπέρ της πρότασης για τις εκποιήσεις ικανοποιώντας έτσι το λαϊκό αίσθημα και ελπίζοντας πως η πρόταση θα καταψηφιζόταν από άλλους που δεν θα είχαν πρόβλημα να χαρακτηριστούν εκπρόσωποι των τραπεζών. Όταν όμως είδε την ισοψηφία (27-27) και τον κίνδυνο να περάσει η πρόταση και να δυσαρεστηθεί ο πρόεδρος που ήλπιζε στην ΕΔΕΚ κι η ΕΔΕΚ ελπίζει στον πρόεδρο, στη δεύτερη ψηφοφορία δεν βρήκε το κουμπί να το πατήσει.
Η ισοψηφία όμως παρέμεινε αφού εμφανίστηκε ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους η ψήφος του οποίου δεν είχε καταγραφεί στον πρώτο γύρο, αποδίδοντας ευθύνες στο ηλεκτρονικό σύστημα, το οποίο σύστημα υπερασπίστηκε η πρόεδρος της Βουλής αλλά κι ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ σε μια σπάνια σύμπνοια απόψεων. «Δεν είναι το σύστημα λάθος αλλά τα παιχνίδια μας… κάποιοι προσάρμοσαν αναλόγως την ψήφο τους, βλέποντας τον πίνακα της ψηφοφορίας», είπε ο Αβέρωφ Νεοφύτου και μάλλον συμφωνούν μαζί του όλοι οι θαμώνες του τελευταίου θεατρικού της Βουλής.
Την επαύριον, χωρίς ο Μαρίνος Σιζόπουλος να εξηγεί τι προκάλεσε την επική κωλοτούμπα του, εξέδωσε ανακοίνωση επικρίνοντας ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ πως «λειτουργούν φανερά ή κεκαλυμμένα κατά της προστασίας των ευάλωτων δανειοληπτών κι ότι δεν έχουν διάθεση να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά τις όποιες αυθαιρεσίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε βάρος των δανειοληπτών». Και να συμφωνεί κάποιος μαζί του, δεν μπορεί να μην διερωτηθεί: Πότε τα σκέφτηκε όλα αυτά; Στο μικρό διάστημα ανάμεσα στην πρώτη και στη δεύτερη ψηφοφορία είδε το φως το αληθινό;
Αρκετό σανό φάγαμε, έχουμε χορτάσει.
