«Η διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την πολιτεία», διακήρυξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στην εκδήλωση μνήμης στο Πανόραμα Αγνοουμένων στον Κόρνο, το βράδυ της Τετάρτης.
Σημείωσε μάλιστα ότι μια από τις πρώτες του ενέργειες του ήταν να απευθυνθεί στον Τουρκοκύπριο ηγέτη, για μια από κοινού επίσκεψη στο Ανθρωπολογικό Εργαστήρι της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ), αλλά και η έκδοση, με αφορμή την κοινή επίσκεψη, ενός κοινού ανακοινωθέντος που θα στέλνει το μήνυμα για την ανάγκη επιτάχυνσης όλων των σχετικών με το θέμα διεργασιών.
Είπε δε ότι έχει συγκεκριμένες προτάσεις για το θέμα, υπογραμμίζοντας ότι η συνάντηση δεν είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα, καθώς σημείωσε ότι “αναμένουμε να προκύψουν ουσιαστικά αποτελέσματα”, διευκρινίζοντας ότι αυτό σημαίνει επιτάχυνση, στην πράξη, όλων των σχετικών διεργασιών.
Ας μου επιτραπεί να πω ότι πρόκειται για διακηρύξεις κενές περιεχομένου, που έγιναν λόγω των μαύρων επετείων. Ως Πρόεδρος κάτι έπρεπε να πει και να κάμει για τους αγνοούμενους κι έτσι η προεδρία έχει αναγάγει μια συνάντηση των δύο ηγετών στο Ανθρωπολογικό Εργαστήρι σε μείζον θέμα, από το οποίο δεν πρόκειται να προκύψουν ουσιαστικά αποτελέσματα.
Αυτό το λέμε όχι γιατί «διαβάζουμε το μέλλον» αλλά επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά το παρελθόν του ζητήματος και κυρίως το modus operandi της Τουρκίας. Η σημαντικότερη εξέλιξη στο θέμα των αγνοουμένων, η οποία και παρήγαγε ουσιαστικά αποτελέσματα, ήταν η συμφωνία του προέδρου Γλαύκου Κληρίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς, στις 31 Ιουλίου 1997 στην παρουσία του εκπροσώπου του γ.γ. των Η.Ε. στην Κύπρο Γκούσταβ Φαϊσέλ.
Συμφωνία, η οποία μεταξύ άλλων, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για τις εκταφές από τη ΔΕΑ, που άρχισαν ωστόσο πολύ αργότερα και ουσιαστικά μετά από εννέα χρόνια, τον Αύγουστο του 2006. Μάλιστα για τη σύγχρονη κατάσταση πραγμάτων, ο Πρόεδρος και οι πέριξ αυτού θα γνώριζαν ότι δεν πρόκειται να προκύψουν ουσιαστικά αποτελέσματα αν διάβαζαν τα τελευταία έξι άρθρα αυτής της στήλης που αφορμή είχαν την προαγγελθείσα, λόγω Αλόας, «κρίση»: «Τι εστί Αλόα;» (11.06.23), «Παζάρευαν για 500 Ε/Κ αγνοούμενους, το 2018!» (18.06.23), «Βιώνουμε μια συνωμοσία σιωπής» (25.06.2023), Η Κομισιόν και οι αγνοούμενοι (02.07.23), «Οι 972 οικογένειες και οι άθλιοι του ΟΗΕ», (09.07.23) και «Η αρχή του τέλους των αγνοουμένων», (16.07.23). Αφορμή για τη συγγραφή των προηγούμενων έξι άρθρων ήταν η προϋπόθεση Τατάρ να γίνει εκταφή στον ομαδικό τάφο των γνωστών νεκρών Τ/Κ στην Αλόα. Βλέποντας τον κόμπο να φτάνει στο χτένι και κυρίως το νήμα να κινδυνεύει να κοπεί πλήρως είχαμε εις γνώσιν ότι:
- η Επιτροπή Συγγενών στην οποία «εκλέγεται», 40 χρόνια τώρα, ο Νίκος Σεργίδης, βοηθός του αρχιπραξικοπηματία στο Γ.Ν. Λευκωσίας υποπλοίαρχου Γεώργιου Ντάνου, εν οίδε ότι ουδέν οίδε.
- η αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή ακόμα και πρόσφατα (11.07.23) δεν βρήκε οτιδήποτε μεμπτό στη διαστρεβλωμένη αναφορά του ζητήματος των αγνοουμένων στην έκθεση του γ.γ. του ΟΗΕ
- και οι κυβερνήσεις που εδώ και δεκαετίες, τυπικά ποιούν τα δέοντα ενώ έχουν δέσει στον τροχό του χρόνου τους αγνοούμενους και απλά κάθε 20η Ιουλίου τραγουδούν μαζί μου, «ώρα καλή σου Βαγορή που `ρτες που την αγχόνην/είμαστεν αγνοσύμενοι που πάππον ως αγγόνιν».
Αυτών δεδομένων και γνωρίζοντας ότι δυστυχώς οι άμεσα εμπλεκόμενοι στο ζήτημα γονείς των αγνοουμένων έχουν σχεδόν στην ολότητα τους φύγει επαναφέραμε στην επικαιρότητα ζητήματα καίρια που αποδεικνύουν ότι η ε/κ πολιτική ηγεσία ασχολούμενη κυρίως με τον παράνομο πλουτισμό και τη διαπλοκή, έχει εγκαταλείψει τους αγνοούμενους στο έλεος του χρόνου ενώ η τουρκική πλευρά έχει δέσει όλες τις υποθέσεις όπου αποδεικνύεται ότι η πλευρά μας έχει διαπράξει εγκλήματα πόλεμου, όπως η σφαγή των 126 γυναικόπαιδων σε Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα και οι εκτελέσεις Τ/Κ αιχμαλώτων από την περιοχή Τόχνης.
Από την άλλη ακόμα και η υπόθεση των 80 Ασσιωτών αιχμαλώτων πολέμου που εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα κατοχής στο Ορνίθι είναι γκρίζα διότι μετακινήθηκε ο τάφος.
Πέρσι στις 23.04.22, στη στήλη με τίτλο, «Αφέωνται σοι αι αμαρτίαι, ω Τουρκία!» έγραφα ακόμα ότι, «αν και εντός της ΔΕΑ ετέθη πολλάκις το ζήτημα των μετακινήσεων τάφων από τα κατοχικά στρατεύματα και παρά τις πληροφορίες και τα ρεπορτάζ που είδαν το φως της δημοσιότητας για το ζήτημα, η Τουρκία απέκλειε την έρευνα με τη δικαιολογία «απαγορευμένων στρατιωτικών περιοχών», την οποία μέχρι και σήμερα αποδέχεται η ΔΕΑ.
Το γεγονός αυτό έδωσε τη δυνατότητα στα κατοχικά στρατεύματα να μετακινούν ομαδικούς τάφους, όπως των 80 Ασσιωτών στο Ορνίθι, και τους τάφους στον Στρογγυλό, τον Κοντεμένο, στο Lapatsa Hill, στον Κορνόκηπο, στην Αγκαστίνα, στον Άγιο Ιλαρίωνα και στην περιοχή Celebrity στη Λάπηθο. Στο Celebrity, με οδήγησε στις 27.02.2009 Τ/κ συμμαθητής μου από την Αμερικανική Ακαδημία, όπου ήταν εμφανείς δύο μεγάλοι τάφοι, από τους οποίους, όπως μου δήλωσε, έκαναν εκταφές κρανίων Τ/κ φοιτητές ιατρικής. Σε επίσκεψη στον χώρο στις 09.07.2009, με τον φωτορεπόρτερ Ανδρέα Μανώλη διαπιστώσαμε ότι ο χώρος είχε ανασκαλιστεί. Τελικά εκταφή έγινε μετά από 12 χρόνια και βρέθηκαν οστά μερικών αγνοουμένων στη ρίζα περίφραξης, που ήταν δύσκολο να τα μαζέψει εκσκαφέας αφού οι μαζικές μετακινήσεις γίνονταν από τον στρατό κατοχής και όχι αρχαιολόγους…
Γι’ αυτο, φίλτατε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, πιστεύουμε ότι λάθος δηλώσατε πως αναλαμβάνετε «την ευθύνη για όλες τις κυπριακές κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα», για την πίκρα, για τη δυσαρέσκεια και για όλα αυτά που νιώθει ο πολίτης ότι ως Πολιτεία δεν έχετε ανταποκριθεί. Διότι τα κρίματα σας είναι πολλά και η υπόθεση Ππασιά απέδειξε ότι δύσκολα θα σας βρει κανείς δίκαιο. Ακόμα κι αν προσφύγετε στο ΕΔΑΔ, θα χάσετε όπως έχασε και το Ανώτατο Δικαστήριο απέναντι στην οικογένεια του ήρωα Ππασιά…
