Σε καμία περίπτωση δεν χορηγούνται άδειες για πυροτεχνήματα σε γάμους, γενέθλια και βαφτίσεις. Αυτό είπαν προχτές στη Βουλή οι αρμόδιοι που δίνουν τις άδειες. Επομένως, όλα τα πυροτεχνήματα που αναστατώνουν τα βράδια μας είναι παράνομα.
Το ξέρει η Αστυνομία. Όταν, λοιπόν, Σάββατο βράδυ γίνεται χαμός σε πάρτι γενεθλίων στη μαρίνα Λάρνακας, όπως μας καταγγέλθηκε την περασμένη βδομάδα, τι έκαναν οι αστυνομικοί στη διπλανή αστυνομική διεύθυνση; Δίπλα τους ήταν. Βγήκαν στα παράθυρα να δουν τα πυροτεχνήματα ως αξιοθαύμαστο γεγονός αντί να πάνε να καταγγείλουν την παρανομία;
Διότι, αν είναι όλα παράνομα, τουλάχιστον εκείνα που βλέπουν ας τα καταγγέλλουν, μπας και περιοριστεί λίγο το κακό. Γιατί, ναι, είναι κακό. Είναι ένα ευχάριστο γεγονός που η αμετροέπειά μας το μετέτρεψε σε βάσανο. Όποιος επιθυμεί να κάνει επίδειξη, να το πει κι ο αποτέτοιος του ότι έχει γενέθλια ή ότι απλώς είναι βαρεμένος, ρίχνει πυροτεχνήματα. Παντού. Στις γειτονιές, στα χωριά, στα τουριστικά. Κάνει ο άλλος πάρτι στο σπίτι του και πρέπει να το μάθει όλος ο κόσμος!
Αποφεύγουν κιόλας να δίνουν άδειες στην ύπαιθρο, λέει. Ώστε; Και πώς γίνεται τότε να πηγαίνεις σ΄ ένα χωριό να ησυχάσεις το Σαββατοκύριακο και να σε ξεσηκώνουν τα μεσάνυχτα οι εκρήξεις βεγγαλικών είτε από το ίδιο το χωριό, είτε από το διπλανό; Με τις ώρες. Ντάγκα, ντούγκα, λες και είσαι στο Κίεβο που βομβαρδίζεται.
Ιδού, όμως, και το κερασάκι στην τούρτα: Επειδή όποιου του καπνίσει ρίχνει πυροτεχνήματα, έγινε και το εμπόριό τους ανθηρό. Κι αφού έγινε ανθηρό, πέρασε στα χέρια του υπόκοσμου. Ο υπόκοσμος είναι που τα πουλάει πλέον. Άσε που τα χρησιμοποιούν και στα λαθρεμπόρια της νεκρής ζώνης ως συνθηματικά, για να συντονίζονται από μακριά. Κι αφού πέρασε στα χέρια του υπόκοσμου το εμπόριο, η Αστυνομία σήκωσε τα χέρια, δεν μπορεί λέει να το ελέγξει.
Χάσαμε το μέτρο. Παντού όμως! Άρχισα να σκέφτομαι μήπως και τα σαμαράκια στους δρόμους τα τοποθετεί ο υπόκοσμος. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο. Πρώτο, το ότι τοποθετούνται παντού. Είναι τόσα πολλά πλέον που μπορεί να πέσεις σε σαμαράκια ακόμα και σε αγροτικούς δρόμους. Σύντομα οι μόνοι δρόμοι που δεν θα τα βρίσκεις θα είναι εκείνοι που ανοίγει το Τμήμα Δασών μέσα στα δάση ως αντιπυρικές λωρίδες. Λες να βάλουν κι εκεί κάποια στιγμή;
Δεύτερο, το ότι επικρατεί η αυθαιρεσία στην κατασκευή τους. Προσέξτε τι διάβασα από κάποιους ειδικούς: «Οι μειωτές ταχύτητας (σαμαράκια) είναι κατασκευασμένοι από ανθεκτικό, συνθετικό καουτσούκ, με αντιολισθητική σχεδίαση στο άνω μέρος τους και φέρουν κίτρινες ανακλαστικές επιφάνειες για να είναι ορατά και στο σκοτάδι». Βλέπετε πολλά τέτοια; Άλλα είναι ψηλά σαν σκαλοπάτια, άλλα πλατιά, άλλα στενά. Όπως του βγει του εργολάβου ή ποιος στο καλό τα κατασκευάζει. Είδατε πολλά να φέρουν κίτρινες ανακλαστικές επιφάνειες για να φαίνονται τα βράδια; Τα περισσότερα είναι και με φθαρμένες οδικές γραμμές και δεν διακρίνονται, πρέπει να σπάσεις τις σούστες του αυτοκινήτου στο πρώτο ή να χάσει το μωρό η έγκυος για να προσέξεις στα επόμενα. Ελέγχει κανένας τις προδιαγραφές; Αν τις ελέγχει, να του πάρουν την άδεια.
Γι΄ αυτό λέω, μήπως πέρασαν κι αυτά στα χέρια του υπόκοσμου και δεν παρεμβαίνει κανένας να βάλει κάποια όρια; Διαπιστώνουν όλοι τις αυθαιρεσίες και την κατάχρηση, αλλά μένουν στη διαπίστωση. Αντί να τοποθετούνται έξω από σχολεία, εκκλησίες, σε διαβάσεις πεζών, σε περιοχές όπου δεν πρέπει να αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες, έχουμε κι εδώ κυπριακό φαινόμενο μοναδικό. Βγάλαμε το παλούκι, όπως λέγεται πιο παραστατικά το «χάσαμε το μέτρο».
Θα μου πεις, εδώ χάσαμε το μέτρο και τον έλεγχο σε πολύ πιο σοβαρά ζητήματα. Στο Κυπριακό, στην οικονομία, στην ακρίβεια, στα ενοίκια, στο μεταναστευτικό, στο κυκλοφοριακό, στα λαπόρτα της κάμερας, στη Δικαιοσύνη, στις κλοπές… Τουλάχιστον, ας είχαμε λίγο αυτοέλεγχο σε αυτά που βασανίζουν την καθημερινότητά μας.
