Είναι ενθουσιασμένοι οι Τουρκοκύπριοι αρχηγοί του κατοχικού καθεστώτος που πήγαν στο Αζερμπαϊτζάν. «Μας φιλοξένησαν στο υψηλότερο επίπεδο που αρμόζει σε ένα κράτος», έλεγε ο «πρωθυπουργός» Ουνάλ Ουστέλ. «Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό πρώτο βήμα. Όλοι όσοι συμμετείχαν εκεί είδαν με τα μάτια τους ότι η φράση «τρία κράτη ένα έθνος» δεν είναι απλά ένα σύνθημα».
Κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους και νομίζουν ότι κοροϊδεύουν όλο τον κόσμο. Δεν το ξέρουν άραγε πως αν δεν στήριζε η Τουρκία το Αζερμπαϊτζάν, μπορεί και να μην υπήρχε ως κράτος; Πρώτη το αναγνώρισε κι έγινε κράτος το 1991. Πρώτη το τροφοδοτεί για να υπάρχει. Πρώτη το εξοπλίζει για να δολοφονεί Αρμένιους. Θεωρούνται ένα έθνος. Για ποιο λόγο πανηγυρίζουν οι Τουρκοκύπριοι;
Το αναμενόμενο θα ήταν να αναγνωρίσει το Αζερμπαϊτζάν την «τδβκ», αλλά ακόμα κι αυτό δεν έγινε. Μπορεί να γίνει κάποτε, το αναμένουμε. Παρότι, δεν είναι ούτε καν αυτό τόσο εύκολο όσο το παρουσιάζουν οι Τ/κ. Παίζονται μεγάλα παιχνίδια με τις οικονομικές σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις προμήθειες φυσικού αερίου. Και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ένωσης, να μην το ξεχνούν. Αλλά μήπως και η ενδεχόμενη αναγνώριση από το Αζερμπαϊτζάν θα σημαίνει τίποτε περισσότερο από την αναγνώριση της Τουρκίας; Αφού είναι, το λένε οι ίδιοι, «τρία κράτη ένα έθνος».
«Ο πρόεδρος Αλίγιεφ γνωρίζει πολύ καλά ότι έχουν γίνει αδικίες στον τουρκοκυπριακό λαό», δηλώνει πανηγυρίζοντας κι ο Τατάρ. Ναι, αλλά ακόμα κι αυτός δεν προχώρησε στην αναγνώριση της «τδβκ». Γιατί; Μα, γιατί είσαι παράνομος, Τατάρ. Κι αν το κάνει, θα το κάνει επειδή θα του το επιβάλει η Άγκυρα, όχι επειδή έχεις νόμιμο κράτος. Και δεν θα νομιμοποιηθείς από την Τουρκία και από τον υποχείριό της Αζερμπαϊτζάν.
Πήγε τεράστια αποστολή στο Αζερμπαϊτζάν και λένε στους Τουρκοκύπριους (στους Τουρκοκύπριους απευθύνονται, προς εσωτερική κατανάλωση, όχι στον πλανήτη) «διανύουμε εξαιρετικά σημαντικές ημέρες όσον αφορά τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και το άνοιγμα προς τον έξω κόσμο» (Ουνάλ Ουστέλ). Ανακήρυξαν παράνομο κράτος το 1983 και πανηγυρίζουν επειδή πήγαν αποστολή στο Αζερμπαϊτζάν το 2023 και τους φιλοξένησαν στο υψηλότερο επίπεδο.
Ας τα δουν οι Τουρκοκύπριοι, όμως. Που ακόμα πιστεύουν ότι χρειάζονται την Τουρκία να τους προστατεύει από τους Ελληνοκύπριους, και τον Τατάρ και τον Ουστέλ να τους κοροϊδεύει μπροστά στα μάτια τους. Να έχουν την προοπτική να είναι πολίτες ευρωπαϊκού κράτους και να επιλέγουν το Αζερμπαϊτζάν.
Τι να πούμε κι εμείς, αδελφοί; Να σας ευχηθούμε καλή τύχη ή να σας ευχηθούμε να ξυπνήσετε; Να ξυπνήσετε, σας ευχόμαστε. Για το καλό το δικό σας και το δικό μας. Για το καλό της Κύπρου. Όχι του Τατάρ και του Αρικλί και του Ερντογάν. Γιατί όσο βλέπουμε τι γίνεται στη γειτονιά μας, άλλο τόσο θυμόμαστε πόσο εύθραυστη ισορροπία ζούμε κι εμείς εδώ.
Μπορεί, βέβαια, να μου πεις ότι δεν τους κόφτει τους Τουρκοκύπριους ακόμα κι αν αφανιστούν οι Ελληνοκύπριοι από την Κύπρο. Ότι η Τουρκία είναι τους Ελληνοκύπριους που απειλεί. Μπορεί νάναι κι έτσι. Όμως, αυτή τη στιγμή, μισό αιώνα μετά την εισβολή, σαράντα χρόνια μετά την ανακήρυξη ψευδοκράτους, εφτά χρόνια μετά την πολιτική Ερντογάν για δύο κράτη, είναι οι Τουρκοκύπριοι που αφανίζονται («οι Τουρκοκύπριοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο του αφανισμού» – Τουφάν Ερχιουρμάν), η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ισότιμο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η «τδβκ» προσδοκεί στο Αζερμπαϊτζάν για να βγει στον κόσμο.
Εντάξει, μέχρι και αιγοπρόβατα θα τους στείλει, λέει, η Τουρκία και θα διανεμηθούν σε κτηνοτρόφους για να αυξηθεί ο αριθμός των αιγοπροβάτων και ο αριθμός των επιχειρήσεων με στόχο την κάλυψη του αιγοπρόβειου γάλακτος που απαιτείται για την πιστοποίηση του χαλλουμιού. Μπορεί να είναι ευχαριστημένοι έτσι οι Τουρκοκύπριοι. Τόσο πολύ που τους φροντίζει η Άγκυρα! Ας μην έχουν έγνοια που αφανίζονται, όμως, ας μην μεμψιμοιρούν που χάνεται η ταυτότητα της κοινότητας…
