Βρέθηκα για λίγα λεπτά στο στούντιο ηχογραφήσεων του Γυμνασίου Αγλαντζιάς μαζί με τους φιλόλογους Γιώργο Κολοκοτρώνη και Μαρία Μολέσκη που είναι υπεύθυνοι για τη λειτουργία αυτού του «καινοτόμου εκπαιδευτικού εργαλείου», όπως το χαρακτηρίζουν.
« Έχουμε το κανάλι «The Studio Aglantzia Gymnasium» στο YouTube και ανεβάζουμε όλες τις παραγωγές του Γυμνασίου Αγλαντζιάς που γίνονται εδώ στο στούντιο», μου είπαν. Οι παραγωγές αφορούν ντοκιμαντέρ, δύο από τα οποία μάλιστα βραβεύτηκαν σε διεθνείς διαγωνισμούς και φεστιβάλ. (Το ένα με τίτλο «Κλάτσες δκυολοήτιτζιες» και το άλλο «Το νυφικό της Αργυρώς» με θέματα της τουρκικής εισβολής). Και βέβαια στο στούντιο παράγονται και συνεντεύξεις τύπου podcast που πήραν μαθήτριες και μαθητές του σχολείου, μεταξύ άλλων από την υπουργό Παιδείας Αθηνά Μιχαηλίδου, από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας Παύλο Μυλωνά και τον δήμαρχο Αγλαντζιάς Ανδρέα Κωνσταντίνου.
«Το στούντιο βοηθά τόσο τους μαθητές, όσο και τους καθηγητές», σχολίασε η Μαρία Μολέσκη. «Είναι ένας χώρος όπου όλοι έχουμε την ευκαιρία να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα ή τα αυστηρά προκαθορισμένα πλαίσια της δουλειάς μας και να γίνουμε λίγο πιο δημιουργικοί, να μάθουμε εξίσου σημαντικά, αν όχι πιο σημαντικά πράγματα από όσα μαθαίνουμε στην τάξη. Όταν δοθεί χώρος, ευθύνη κι εμπιστοσύνη σε αυτά τα παιδιά των 13 και 14 χρόνων, μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα.
Σε θέματα τεχνολογίας, προγράμματα μοντάζ και ήχου, οι μαθητές ξέρουν περισσότερα από εμάς κι εμείς μαθαίνουμε από αυτούς. Είναι μια αμφίδρομη σχέση. Εμείς τους προσφέραμε τις γνώσεις μας για τη διαδικασία και μεθοδολογία της έρευνας κι εκείνοι προσφέρουν τη δική τους φρέσκια ματιά και τις τεχνολογικές γνώσεις τους». Ο Γιώργος Κολοκοτρώνης ανέφερε ένα προσωπικό παράδειγμα. «Εγώ έμαθα να κάνω μοντάζ και αυτό το οφείλω στους μαθητές μου, που ήταν κανονικά οι δάσκαλοι μου. Ενώ αγχωνόμουν πώς θα κάνω το μοντάζ, μου λέει ο μαθητής μου, «μην αγχώνεσαι κύριε, σε 4 ώρες θα τα ξέρεις όλα». Έδειξα εμπιστοσύνη στον 14χρονο μαθητή μου και μου έμαθε να κάνω μοντάζ και νιώθω πολύ ωραία που έχω αυτή τη δεξιότητα, που δεν θα την αποκτούσα αν δεν ήταν αυτό το στούντιο.
Και όσο κερδίζουν οι μαθητές, κερδίζουμε κι εμείς». Λίγη ώρα μετά την επίσκεψη στο στούντιο, μίλησα με τη βοηθό διευθύντρια Β΄ καθηγήτρια Βιολογίας Χριστίνα Σιδερά: «Το σχολείο – μου είπε – δεν είναι στάσιμα νερά, είναι ποτάμι που ρέει συνέχεια. Και ενώ ρέει το ποτάμι, μπορεί απ’ έξω να μπουν πέτρες, μπορεί να μπουν λάσπες…Το θέμα είναι να μην αφήσεις τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις λανθασμένες συμπεριφορές, να αλλάξουν τη ροή που έχει το ποτάμι. Εμείς κουμαντάρουμε τη συνθήκη μέσα στο σχολείο μας και προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα περιβάλλον ασφάλειας, δημιουργικότητας και χαράς». Σκέφτηκα ότι μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ταιριάζει τόσο αρμονικά το στούντιο του Γυμνασίου Αγλαντζιάς! Και ότι απ’ έξω, μπορεί να μπουν στο ποτάμι, όχι μόνο προβλήματα και δυσκολίες, αλλά και κάτι ωραίο, όπως αυτό το στούντιο, που τόσο όμορφα κυλά μέσα στην καθημερινή ροή του σχολείου…
