«Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την ισραηλινή σφαγή στη Γάζα», ανακοίνωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος το μεσημέρι 28/10, ενώ είναι σε εξέλιξη η αναμενόμενη εδώ και περίπου δύο εβδομάδες αντεπίθεση του Ισραήλ, μετά την επίθεση της Χαμάς 7η Οκτωβρίου εντός ισραηλινού εδάφους. (φωτό)
Το ΚΚΕ είπε τότε ότι εκείνη η επίθεση «δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, μετά τα τόσα εγκλήματα του Ισραήλ». Και δεν βρήκε λέξη να πει για τους 1400 Ισραηλινούς, άμαχους πολίτες, άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένους που σφαγιάστηκαν από τους «επαναστάτες». Μερικούς τους βίασαν κιόλας. Και έπιασαν και περισσότερους από 200 ομήρους. Αυτό, για το συγκεκριμένο κόμμα, δεν λογίζεται σφαγή. Το θεωρεί αποτέλεσμα των πολιτικών της Δύσης στη Μέση Ανατολή. Ελάχιστα απέχει και από το να παινέψει κιόλας την Χαμάς.
Επειδή λοιπόν ευτυχώς δεν ζούμε στο ίδιο σύμπαν με το ΚΚΕ, εκείνο στο οποίο ο κάποτε δοξασμένος κομμουνιστής ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν (*) σκοπίμως σκότωσε 6-9 εκατομμύρια ανθρώπους επί της ηγεμονίας του, είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος το άθλιο προπαγανδιστικά συμπέρασμα ότι η ελληνική κυβέρνηση «στηρίζει την σφαγή στη Γάζα».
Προσέξτε: Δεν λέει «η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την ισραηλινή» στην επιχείρησή της για εξόντωση της Χαμάς», που είναι ορθό. Βγάζει την οργάνωση από το «πλάνο» της ανακοίνωσής» του, και φυτεύει μέσα «την Γάζα». Που, ναι, εμπεριέχει και τους αμάχους της Παλαιστίνης. Και που, ναι πάλι, για τους οποίους το ΚΚΕ, δεν έχει (ευτυχώς, και συγγνώμη δηλαδή) το αποκλειστικό προνόμιο υποστήριξής τους. Δηλαδή, όσοι καταδικάσαμε τις σφαγές της Χαμάς στις 7/10, δεν έχουμε το δικαίωμα να νοιαζόμαστε για τον άμαχο, και αδικαίωτο εδώ και πολλά χρόνια, πληθυσμό της Γάζας;
Όταν η Χαμάς αποφάσιζε να χτυπήσει τους ισραηλινούς στο ψαχνό και με τρόπο τόσο βάρβαρο, πιστεύει κάποιος ότι δεν περίμενε ότι η αντίδραση θα ήταν τόσο σκληρή που θα σκοτώνονταν και πολλοί άμαχοι; Όχι μόνο το ήξερε, αλλά αυτό ακριβώς ήθελε να πετύχει. (α) Να κτυπήσει το Ισραήλ μέσα στο οικόπεδό του, για να εκθέσει και τις μυστικές του υπηρεσίες. Και (β), να σφάξει και να βιάσει αμάχους ώστε να εξαγριώσει τόσο πολύ τους Ισραηλινούς, για να αναγκαστούν να κτυπήσουν και την Παλαιστίνη, με όλες τις συνέπειες.
Δηλαδή, μήπως η ίδια η Χαμάς θυσίασε σκόπιμα κατοίκους της Γάζας, για να πάρει πόντους επαναστατικότητας από εκείνους που τροφοδοτούν την Οργάνωση, αλλά και από όσους που την υποστηρίζουν ή και την δικαιολογούν;
Η σκόπιμη, και κακή γκέλα, που κάνει εκ συστήματος το ΚΚΕ, είναι να καταδικάζει ή και να εκθειάζει ένα έγκλημα αναλόγως του πολιτικού στίγματος εκείνου που το διαπράττει. Όσο για τα θύματα, είναι στην μία περίπτωση ήρωες, και στην άλλη αναπόφευκτες απώλειες λόγω του πιστοποιητικού γεννήσεώς τους…
Τη φράση «η επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου δεν ήρθε από το πουθενά», ειπώθηκε πρώτα από τον γγ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Επικρίθηκε έντονα από πολλές πλευρές, δεξιά και αριστερά. Διότι, θυμίζοντας τον δίκαιο, πράγματι, αγώνα των Παλαιστινίων για ειρήνη και αυτοδιάθεση, δεν σκέφτηκε ότι η αγριότητα εκείνης της σφαγής της Χαμάς στα ισραηλινά κιμπούτς, δεν επέτρεπε κανένα «αλλά».
Παρόλα αυτά όμως, σε αντίθεση με το ΚΚΕ, ο Γκουτέρες καταδίκασε απερίφραστα εκείνο το μακελειό της Χαμάς στους ισραηλινούς οικισμούς, και επανέλαβε ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να προστατευθούν οι άμαχοι στην Παλαιστίνη.
Το ΚΚΕ θέλει να πιστεύει ότι μόνο εκείνο πρέπει να έχει το μονοπώλιο να υποστηρίζει τους κατατρεγμένους. Αρκεί αυτοί να είναι θύματα του «ιμπεριαλιστικού τόξου». Αν είναι από αλλού, πχ στην Ουκρανία, τους εντάσσει και αυτούς στο ίδιο «αίτιο». Και φυσικά δεν ακουμπά καθόλου εκείνον που εισβάλει, καταλαμβάνει, και ευνουχίζει κάθε έννοια δημοκρατίας στην πάλαι ποτέ μητέρα των προλεταρίων όλου του κόσμου…
ΥΓ: Έχω κουραστεί, χρόνια τώρα, να ακούω τη φράση «τουλάχιστον το ΚΚΕ έχει σταθερές θέσεις, και είναι πιστό σε αυτές». So what? Τι πάει ν πει αυτό δηλαδή; Ότι ακόμα κι αν μία θέση σου είναι κακή, πρέπει να την χειροκροτήσουμε επειδή δεν την αλλάζεις ποτέ;
(*)Το 2011, αφού αξιολόγησε είκοσι χρόνια ιστορικής έρευνας σε αρχεία της Ανατολικής Ευρώπης, ο Αμερικανός ιστορικός Timothy D. Snyder αποφάνθηκε ότι ο Στάλιν σκότωσε σκόπιμα περίπου 6 εκατομμύρια ανθρώπους, που μάλιστα μπορεί να ανέρχονται σε 9 εκατομμύρια εάν ληφθούν υπόψη οι προβλέψιμοι θάνατοι που προκύπτουν από τη στυγνή πολιτική που εφάρμοζε. (Βλέπε λήμμα Excess mortality in the Soviet Union under Joseph Stalin, στην διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Wikipedia, που ενδέχεται ο Περισσός να μην αναγνωρίζει)
