Φτάσαμε αισίως στο τέλος άλλης μίας χρονιάς με τον απολογισμό και το ευχολόγιο ως είθισται να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της περιόδου. Πόσες ευχές όμως πηγάζουν από ειλικρίνεια και όχι από συνήθεια;

Το νόημα των Χριστουγέννων -η χαρά τού να δίνεις και να μοιράζεσαι, η οικογενειακή θαλπωρή, το μήνυμα πάνω από όλα της αγάπης και της φιλίας, που δυστυχώς εξανεμίστηκε στον βωμό του συμφέροντος, ας τα λάβουμε σοβαρά υπόψιν στον απολογισμό αυτής της χρονιάς πριν προβούμε σε ένα ευχολόγιο που στο βάθος δεν μας εκφράζει πραγματικά.

Είναι μια ευκαιρία να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα, αλλά και μία ευκαιρία να αναλογιστούμε την ανθρώπινη υπόσταση και να ξεφύγουμε από συμπεριφορές αλλότριες προς τη φύση μας.

Είναι μια ευκαιρία να αποβάλουμε τα στοιχεία που εκτρέφουν διχασμό… κι ας αντιπαραθέσουμε ως όπλο την αγάπη και την ομόνοια.

Ας υποδεχτούμε λοιπόν τα φετινά Χριστούγεννα και την έλευση του νέου έτους με μια τεράστια αγκαλιά, αγάπη, χαμόγελο, μπόλικη δόση δοτικότητας και θετική ενέργεια.

Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς μπορεί όλη αυτή η αγάπη, που σκορπίζεται τόσο απλόχερα διά ζώσης, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πλεόνασμα ευχών και εικόνων κι ενώ θα έπρεπε να κάνει τη ζωή μας πληρέστερη συναισθηματικά για όλον τον υπόλοιπο χρόνο, χάνεται έτσι ξαφνικά και η καθημερινότητα επανέρχεται στα προεόρτια επίπεδα; Γιατί μπαίνουμε και πάλι στον αυτόματο πιλότο της συναισθηματικής ανεπάρκειας; Το βέβαιο είναι ότι η αγάπη που τόσο διατυμπανίζουμε αυτές τις μέρες δεν μπορεί να διαρκεί τόσο λίγο, εκτός και αν είμαστε υποκριτές.

Η αγάπη δεν πρέπει να έχει ημερομηνία λήξης.

Το μεγάλο δίλημμα με τον μύθο…

Το θέμα είναι καυτό και το δίλημμα μεγάλο και όμως, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες προβληματίζει αρκετούς γονείς. Όταν το παιδί θέτει ευθέως προς τους γονείς ή τον οποιοδήποτε τρίτο το καίριο ερώτημα: Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης; Το ερώτημα απασχολεί αρκετούς γονείς ή καλύτερα, η απάντηση που θα πρέπει να δώσουν. Και φέτος, μπορεί να είναι η δική σας σειρά. Ποια είναι όμως η ορθή απάντηση ή καλύτερα η ορθή προσέγγιση του θέματος; Οι απόψεις διίστανται. Μην ξεχνάτε η ερώτηση ενός παιδιού απαιτεί σαφή απάντηση και όχι αμπελοφιλοσοφίες. Επίσης, για να θέτει τέτοιο ερώτημα, προφανώς κάτι έχει περιέλθει στην αντίληψή του. Η απάντηση ασφαλώς είναι πως με τη μορφή και την ιδιότητα που του προσδίδεται, δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης και είναι γνωστόν τοις πάσι, τουλάχιστον στον κόσμο των μεγάλων. Το ερώτημα που τίθεται και πολλοί γονείς διερωτώνται είναι αν πρέπει και πότε να πουν την αλήθεια στα παιδιά τους ή να τα αφήσουν στο παραμύθι τους. Με την απόκρυψη της αλήθειας, υπάρχει το ενδεχόμενο να κλονιστεί η εμπιστοσύνη τους έναντι στα παιδιά τους. Από την άλλη η αλήθεια μπορεί και να τα πληγώσει. Άλλωστε η αλήθεια πολλές φορές πληγώνει, ακόμη και τους μεγάλους. Το θέμα λοιπόν έγκειται στον τρόπο και το ύφος της διατύπωσης. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Και όταν το παιδί μάθει την αλήθεια, που θα τη μάθει σε κάποια στιγμή, τι γίνεται; Δεν θα κλονιστεί η εμπιστοσύνη του; Η απόφαση και η διαχείριση του θέματος δική σας. Καλό θα ήταν να σκεφτείτε λοιπόν ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να έχετε προετοιμαστεί κατάλληλα για την απάντηση που θα δώσετε. Γιατί, το παιδί μετά από κάποια ηλικία, κάπου εκεί στα 5-7, δεν είμαι και ειδικός, εκ πείρας ομιλών, αρχίζει να κάνει λογικούς συλλογισμούς, θέτει αμέτρητα ερωτήματα, εκφράζει απανωτές απορίες και οι αμφιβολίες είναι έντονες. Καλοί λοιπόν οι μύθοι, αλλά, καλύτερη η αλήθεια!