Έφτασε η μεγάλη μέρα της ποικιλο – εκλογικής αναμέτρησης με το μεγάλο στοίχημα όπως έχει αποδειχθεί στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις να είναι η συμπεριφορά του Εκλογικού Σώματος. Δηλαδή, πόσο θα είναι το ποσοστό προσέλευσης στην κάλπη και ποιο το ύψος της λεγόμενης ψήφου αντίδρασης; Υπομονή λοιπόν έως το απόγευμα… και καλή ψήφο!
Αν αναλογιστούμε τις 7.280 υποψήφιων οι οποίοι έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και αποτελούν το 1% του Εκλογικού Σώματος -χωρίς την αναγωγή- σε μια χώρα κουμπαροκρατίας, δεν νοείται καμία ψήφος χαμένη. Ίδωμεν.
Στον κατάλογο των υποψηφίων τώρα, από όλα έχει το πανέρι. Παραδοσιακά κομματόσκυλα που ακόμη θεωρούν το γάβγισμα πεποίθηση. Εκκολαπτόμενα κομματόσκυλα, «πτυχιούχους» στα social media που νομίζουν πως μετρά και η ψήφος του καναπέ -προσεχώς, ίσως-. Τους τάχα ανεξάρτητους που υποτιμούν τη νοημοσύνη των ψηφοφόρων. Τους μοδάτους της εποχής, YouTuper, Influencers κ.λπ. που προφανώς θεωρούν τα κοινά ως χιουμοριστική παιδικό-νεανική χαρά και τους ακόλουθούς τους ως ψηφοφόρους και πάει λέγοντας. Και μέσα σε όλους αυτούς δύσκολα βρίσκεις κάποια ρεαλιστική και ειλικρινή ιδιαίτερη πρόταση για το αύριο…
Το απροσδιόριστο βέλτιστον
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, άντε να διακρίνεις το βέλτιστον μέσα από τη σχετικοκρατία που επικαλούνται τα κομματικά παπαγαλάκια για τη δημοκρατία.
Από την άλλη, τα παραδοσιακά κόμματα αντί να προβληματιστούν σοβαρά για την απαξίωση, ουσιαστικά, του Εκλογικού Σώματος προς τα κοινά και ν’ αφήσουν στην άκρη τη μόνιμη ατάκα πως «το μήνυμα ελήφθη», επιδίδονται σε «δημοκρατικές» αμπελοφιλοσοφίες. Το συμπέρασμα ξεκάθαρο από την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά τους, ανεπίδεκτοι μαθήσεως ή δεν τους καίγεται καρφάκι!
Ακούγεται λοιπόν κάθε φορά αυτό το περιβόητο και υποκειμενικό τροπάριο, του μη χείρον βέλτιστον και προφανώς αυτό προσπαθούν να κάνουν αρκετοί ελεύθερα σκεπτόμενοι ψηφοφόροι, πέραν από το κομματικό κατεστημένο. Βλέπετε όμως να είδαμε χαΐρι; Κάποια διαφορά; Το ρουσφέτι, ρουσφέτι και η διαφθορά, διαφθορά. Κι αυτά, δεν τα λέω εγώ, τα πιστεύει η συντριπτικότατη πλειοψηφία των Κυπρίων μέσα από το Ευρωβαρόμετρο. Καθόλου τυχαίο άλλωστε και το γεγονός ότι το 84% των Κυπρίων δεν εμπιστεύονται τα κόμματα σύμφωνα και πάλι με το Ευρωβαρόμετρο. Άρα, για ποιο «βέλτιστον» μιλάμε;
Έχουν περάσει τόσα και τόσα διαφορετικά πρόσωπα από την πυραμίδα της εξουσίας και της εκπροσώπησης του λαού και τα ευλογημένα, εν κουτσιούμε το βέλτιστον. Τόσο έξω πέφτουμε που δεν είμαστε σε θέση να το διακρίνουμε από το χείρον; Τόσο μεγάλος είναι ο βαθμός δυσκολίας;
Εάν δε, πάρουμε και την άλλη εκδοχή ότι αυτό είναι το βέλτιστον, ακόμη χειρότερα, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Ακριβολογώντας, τελικά μάλλον επιλέγουμε το χείρον!
Εν κατακλείδι ή πολύ λάθος είμαστε ή δεν υπάρχει αχτίδα βέλτιστου; Η μόνη αχτίδα που ίσως υπάρχει είναι το γεγονός ότι παλαιότερα η διαφάνεια δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο μας, με αποτέλεσμα κάποια πράγματα να μη βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Σ’ αυτό το σημείο διακρίνεται τουλάχιστον σημαντική βελτίωση που ίσως να αφήνει μια ελπίδα προοπτικής για ένα καλύτερο μέλλον. Κι ακόμη καλύτερα, αν καταφέρει να αναδειχτεί το βέλτιστον και το κουτσιήσουμε βεβαίως, τότε θα γίνουμε με τον βασιλιά γενιά…
Ως εκεί. Καλύτερη προοπτική δεν διαφαίνεται. Τα περί δημοσκοπήσεων προσεχώς…
