Αυτή τη φορά το μήνυμα της κοινωνίας ήταν τόσο ανατρεπτικό, που θα έπρεπε κάποιος να απαντήσει σε όσους επαναλάμβαναν, όπως κάνουν σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, ότι πήραν το μήνυμα και θα τους προβληματίσει, με μια άκρως χαρακτηριστική φράση: Το πουλλίν επέτασεν.
Δεν υπάρχει τρόπος να διορθώσουν τα πράματα και να πλησιάσουν την κοινωνία. Διότι φαίνεται πως η κοινωνία βρίσκεται αλλού πλέον. Οι χιλιάδες ψηφοφόροι που στέλνουν στο Ευρωκοινοβούλιο έναν ουρανοκατέβατο νεαρό, τον Φειδία Παναγιώτου, ο οποίος έκανε μια προεκλογική εκστρατεία χωρίς να εκφράζει θέσεις για οποιοδήποτε ζήτημα, δεν είναι μόνο «εκδικητική ψήφος». Γιατί αυτό θα σήμαινε πως απλώς βάζουν οι πολίτες μια τιμωρία στα κόμματα, που όταν εκτελεστεί θα συγχωρεθούν (οι τιμωρημένοι) και θα ανακληθεί και η απαξίωση.
Δεν είναι τόσο απλό, όμως. Θα μπορούσε να ήταν απλό κι εξηγήσιμο αν ο Φειδίας έπαιρνε ένα χαμηλό ποσοστό. Ένα ποσοστό δυσφορίας. Όπως συμβαίνει συχνά με μικρά κόμματα, που «ξεκολλούν» από τα μεγαλύτερα και προσελκύον δυσαρεστημένους πρόσκαιρα. Αλλά, πήρε ένα ποσοστό που πλησιάζει τα μεγάλα κόμματα. Απίστευτο για όλους. Ολοφάνερη για πρώτη φορά η αντίδραση των πολιτών. Δεν ψήφισαν τον Φειδία γιατί θα είναι καλός ευρωβουλευτής, ούτε γιατί έπεισε η προεκλογική του εκστρατεία και οι θέσεις του, τον ψήφισαν γιατί συμφώνησαν με το σλόγκαν του και ήθελαν να στείλουν στα κόμματα το ίδιο μήνυμα. Που ήταν περίπου: Φτάνει πια. Γυρίστε σελίδα.
Φυσικά, πρέπει να αναλυθεί και η ποιότητα της κοινωνίας μας, όσων δηλαδή έστειλαν στην Ευρωβουλή, ως να τον έστελναν σε ένα χάπενινγκ, σε μια έκθεση διαδικτυακών προϊόντων, έναν άνθρωπο που απλώς διαπρέπει στον πασιαμά ως Youtuber. Αυτός, πρέπει τώρα να αρχίσει να ανησυχεί και να προετοιμάζεται, διότι πέρα από τον πασιαμά έχει ευθύνη να εκπροσωπήσει με σοβαρότητα την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά το μεγάλο πρόβλημα δεν το έχει αυτός, το έχουν τα παραδοσιακά κόμματα και οι δοκιμασμένοι πολιτικοί. Αυτές οι εκλογές ως να μηδένισαν το ρολόι και οφείλουν να βρουν τρόπο να το ρυθμίσουν για να λειτουργήσει. Προς όφελος της κοινωνίας, όχι του κατεστημένου, όχι των κομμάτων, όχι των οφίκιων τους. Αλλιώς, θα έρθουν κι άλλοι Youtuber να τους τραβήξουν το χαλί με τόση ευκολία.
Είναι σαφές πως ο μεγάλος ηττημένος των εκλογών είναι ο παραδοσιακός κομματισμός. Αλλά, πρέπει να σημειωθεί πως αν θα χαρακτηριζόταν κάποιος κερδισμένος δεν θα ήταν παρά μόνο η Αννίτα Δημητρίου. Παρόλο που έχασε τους μεγάλους δήμους -Λευκωσία, Λεμεσός, Λάρνακα- πέτυχε να πολιτευτεί προεκλογικά βάζοντας στο περιθώριο αυτές τις ορατές από καιρό απώλειες και προβάλλοντας πως το διακύβευμα των εκλογών ήταν η πρωτιά στις ευρωεκλογές. Πέτυχε το στόχο. Και επίσης να μην έχει απώλεια από τις δύο έδρες. Η πτώση των ποσοστών (από το 29% του 2019 στο 24% χτες), που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν κυρίαρχο, περνά σχεδόν απαρατήρητο αφού κράτησε την πρωτιά και τις δύο έδρες. Μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες για το κόμμα της, που ξεκίνησαν από τις προεδρικές εκλογές και συνεχίζονται. Ήταν η πρώτη της κρίσιμη δοκιμασία ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ και έδειξε ότι μπορεί.
Όπως ακριβώς αντίστροφα, το ΑΚΕΛ, κέρδισε τους μεγάλους δήμους, αλλά θεωρείται ηττημένο. Όχι μόνο λόγω μείωσης ποσοστών στις ευρωεκλογές, αλλά κι επειδή για πρώτη φορά θα πάει στο ευρωκοινοβούλιο με έναν μόνο ευρωβουλευτή. Φυσικά, πάει κι αυτό μέσα στη γενική ήττα όλων των κομμάτων (πλην του ΕΛΑΜ, για να είμαστε σωστοί).
