Θα το τολμήσουν άραγε; Όλοι εισέπραξαν τα μηνύματα από το εκλογικό αποτέλεσμα της 9ης Ιουνίου. Τα περιβόητα μηνύματα των καιρών. Οι διαβεβαιώσεις μετά από την πρώτη ψυχρολουσία των ποσοστών – σίγουρα προκάλεσαν ισχυρές δονήσεις πολλών Ρίχτερ στο κομματικό και γενικότερα στο πολιτικό τοπίο – διάχυτες από παντού. Έδιναν πάντως την εντύπωση ότι το συνειδητοποίησαν και οι ίδιοι πως κάπου δεν πάει πάρα πέρα. Η κατεύθυνση πλέον είναι μονόδρομος…
Εκσυγχρονισμός και ανανέωση των κομμάτων με πραγματικούς όρους και περιεχόμενο και γενικότερα ένα νέο ύφος και ήθος στην πολιτική ζωή, παραμένουν τα μεγάλα ζητούμενα και κυρίως το πεδίο που απαιτεί ένα μεγάλο τόλμημα. Όταν βέβαια οι πρωταγωνιστές στο κομματικό και πολιτικό σκηνικό είναι έτοιμοι να βγάλουν μια νέα εικόνα με δόσεις ειλικρίνειας. Στη βάση ότι είναι πραγματικά δεκτικοί των τόσο εκκωφαντικών αλλά και καταιγιστικών μηνυμάτων
Ένα τέτοιο εγχείρημα όμως παραμένει στα αζήτητα εδώ και δεκαετίες. Γιατί ακριβώς δεν είναι μόνο ότι λείπει παντελώς η τόλμη που απαιτείται, αλλά και το ότι το κράτος και παρακράτος μιας ανελέητης σήψης και διαφθοράς καταπλακώνει τα πάντα και συντηρεί ένα κατεστημένο που όχι μόνο παραμένει αλώβητο αλλά όλο και περισσότερο θεριεύει. Παραμένει τόσο γοητευτικό που όσο περισσότερο οι διαβεβαιώσεις για κάτι νέο, για κάτι καινούργιο αφθονούν, τόσο πιο πολύ ριζώνει, στεριώνει και τσιμεντώνει. Η σήψη, η διαφθορά, η διαπλοκή, έχουν εισχωρήσει τόσο βαθιά που διάβρωσαν σχεδόν μη αναστρέψιμα βασικούς και ζωτικούς ιστούς του ιδιωτικού και δημόσιου βίου. Εξελίχθηκαν σε θανάσιμα αποστήματα.
Φάνηκε κάτι να κινείται στις αμέσως επόμενες μέρες, αλλά όμως πολύ επιφανειακά και εντελώς ανώδυνα, αν όχι και ανούσια. Η όποια αποτίμηση και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων κινείται πάλι μάλλον στα ρηχά και συνιστά επιστροφή στα ίδια και τα ίδια, αναμηρυκάζοντας θέσεις και αντιθέσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν προδίδουν πραγματική αλλαγή.
Ο απλός πολίτης φαίνεται ότι ξύπνησε επιτέλους. Η όποια ανοχή του πλέον είναι μηδενική. Μπούχτισε από εύηχα συνθήματα, φλύαρο και ανούσιο λόγο και κυρίως από μια πολιτική που ασκείται στη βάση κομματικών και προσωπικών συμφερόντων και σκοπιμοτήτων. Το διακύβευμα της επόμενης μέρας δεν είναι οποιοδήποτε άλλο από ένα ριζικό ξήλωμα ενός σαθρού συστήματος που ο μόνος ρόλος που διαδραματίζει είναι να βολεύει από την μια και από την άλλη να καταταλαιπωρεί και να καταβροχθίζει τους πολίτες. Αυτό θα σήμαινε αλλαγή και μάλιστα ριζική. Σ’ επίπεδο προσώπων αλλά και δομών. Θα ήταν σίγουρα η πιο μεγαλειώδης τελετή το γκρέμισμα του υφιστάμενου οικοδομήματος που μπάζει από παντού και παραμένει διάτρητο στις ορέξεις των λογής αρπακτικών που φάνηκε ξεκάθαρα ότι αφθονούν σ’ αυτό τον τόπο. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να εξηγηθεί έμπρακτα η λήψη των όποιων μηνυμάτων, στα οποία τόσο φορτικά επιμένουν οι υποτιθέμενοι αποδέκτες τους.
