Τίποτα δεν κολλά πάνω του. Δολοφονίες, αποδράσεις, παραβατικότητα, podcast μέσα από τις φυλακές, άδειασμα από τον Γενικό Εισαγγελέα, τραγωδία από τις ανεξέλεγκτες λαμπρατζιές, κυνηγοί που κλείνουν αυτοκινητόδρομους και ανάβουν φουκούδες… Όλα κυλούν και φεύγουν από πάνω του συναγωνιζόμενος και το καλύτερο Tefal της αγοράς. Η γνωστή γαλλική εταιρεία κατασκευής αντικολλητικών σκευών μαγειρικής, βρήκε στο πρόσωπο του Μάριου Χαρτσιώτη έναν επικίνδυνο ανταγωνιστή…
Ας ξεκινήσουμε από το «βαρύ» υλικό: Το οργανωμένο έγκλημα. Κάθε τόσο, ο κύριος Χαρτσιώτης μας σερβίρει μια δήλωση αποφασιστικότητας, συνοδευόμενη από το σύνηθες ευχολόγιο για «μηδενική ανοχή». Και μετά; Μετά έρχονται τα γεγονότα και τον διαψεύδουν.
Ταυτόχρονα, η νεανική παραβατικότητα γιγαντώνεται, ως υποβοηθούμενη και από την κρατική αδιαφορία και την παθητικότητα της Πολιτείας. Βία στα σχολεία, συμμορίες ανηλίκων και εκπαιδευτικοί να αδυνατούν να αναλάβουν το ρόλο του security, που δεν είναι δικός τους. Ο Υπουργός περιορίζεται στις γνωστές εκκλήσεις περί «προβληματισμού» και «συντονισμού αρμοδίων φορέων». Ούτε ένα μέτρο, ούτε μια πρόταση που να μην είναι copy-paste του περσινού δελτίου τύπου. Λίγο σαματά προσπάθησε να προκαλέσει προσφάτως, ρίχνοντας τη φωτοβολίδα περί διασύνδεσης της παραβατικότητας με το απολυτήριο. Αλλά κατάλαβε νωρίς την μπαρούφα…
Στο μεταξύ, η βία στα γήπεδα οργιάζει όποτε οι ανεγκέφαλοι αποφασίσουν να κάνουν πάρτι… Και ο Μάριος, με το γνωστό αντικολλητικό του φινίρισμα, να αναζητάει αλλού ευθύνες… Παπαγαλίζει κάτι για ένα νέο νόμο με έμφαση στα νάρκοτεστ και άλκοτεστ πριν τους αγώνες. Όταν πλέον, οι αλήτες έχουν αλλάξει σχέδια και χώρους δράσης…
Και αν όλα αυτά σας φαίνονται λίγα, ας πάμε στο απόλυτο φιάσκο: Η απόδραση του ισοβίτη κομμωτή από τις Κεντρικές Φυλακές, που ξεγλίστρησε με στυλ Netflix. Ένας κατάδικος για φόνο κατάφερε να ξεφύγει από ένα τσούρμο φρουρούς. Οι αρμόδιοι παρακολουθούσαν… τη δική τους ανικανότητα. Φυσικά, η πολιτική ευθύνη γλίστρησε κι αυτή από το Tefal. Ο υπουργός πέταξε μια βαρύγδουπη δήλωση, που θα μείνει στην ιστορία, ως το όργανο που δολοφόνησε τελεσίδικα την ευθιξία: «Η παραίτηση θα ήταν μια δειλή και εύκολη πράξη» είπε και μας κούφανε.
Η απόδραση του κομμωτή δεν συγκίνησε το Netflix. Γι’ αυτό, δεν πέρασε πολύς καιρός και έσκασε νέα επιτυχία: Άλλος ισοβίτης συμμετείχε σε τρίωρο podcast μέσα από τη φυλακή. Κανονικά, αβίαστα, με ήχο κρυστάλλινο και χωρίς κανένας να το πάρει χαμπάρι. Και ο Χαρτσιώτης; Χάθηκε στην ενημέρωση… Για ευθύνες ούτε λόγος να γίνεται.
Και φτάνουμε στο Πάσχα και τις συνεχιζόμενες ανεξέλεγκτες λαμπρατζιές. Ένας νέος άνθρωπος σκοτώθηκε. Για μια ακόμη χρονιά, οι ανεξέλεγκτοι νεαροί αφέθηκαν να κάνουν ό,τι θέλουν. Η Πολιτεία, βεβαίως, παρακολουθούσε. Και η αρμοδιότερη φιγούρα για τη δημόσια τάξη; Ξανά απούσα. Κραύγασε για ένα νομοσχέδιο που έστειλε στη Βουλή και δεν το ενέκριναν. Ξέχασε να μας πει, όμως, ότι το έστειλε 11 μέρες πριν το Μεγάλο Σάββατο… Ένα ακόμη περιστατικό που γλίστρησε από το αντικολλητικό του portfolio.
Αλλά το πιο εντυπωσιακό επεισόδιο έσκασε με την εκδήλωση των κυνηγών. Έκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο, άναψαν φουκούδες και περίμεναν τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο για να ανοίξουν τον δρόμο. Η Αστυνομία… απλώς κοίταζε. Και ο Υπουργός; Δεν επεμβαίνει, μας είπε, στα επιχειρησιακά πλάνα της Αστυνομίας! Μέχρι που ήρθε ο Γενικός Εισαγγελέας και τους άδειασε όλους μεγαλοπρεπώς. Μιλώντας για όσα απαράδεχτα συνέβησαν και για την ανοχή της Αστυνομίας. Ως συνήθως, ο πολιτικός προϊστάμενος δεν ένιωσε την ανάγκη να πει έστω συγγνώμη για όλο αυτό το φιάσκο.
Δυστυχώς, ζούμε στην εποχή του πολιτικού μουσαμά. Ανθρώπων, που ό,τι και αν συμβεί, δεν ευθύνονται. Ό,τι και αν ξεφύγει, δεν είναι δουλειά τους. Εγκληματικότητα, παραβατικότητα, ανευθυνότητα, θεσμική απαξίωση, τίποτα δεν κολλάει πάνω στον υπουργό.
Και ο Πρόεδρος; Θυμάστε τον Σεπτέμβρη του 2023, όταν σε μια θεατρική έξαρση μπροστά σε κάμερες υπουργικού συμβουλίου, χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι και αναφωνούσε: «Νιώθω ντροπιασμένος με την αδυναμία μας να προστατέψουμε τους πολίτες»; Ήταν τότε που ένα φιάσκο τον ανάγκασε να ξεσπάσει για λίγα λεπτά. Μπας και πείσει ότι τολμά. Και αποσείσει την όποια ευθύνη για εκείνο το φιάσκο.
Σήμερα, σχεδόν δύο χρόνια μετά, με αποδράσεις, μαφιόζικα χτυπήματα, ισοβίτες σε podcast, νεκρούς νέους, ανεξέλεγκτους κυνηγούς και μια Αστυνομία που ακόμη ψάχνεται, ο Πρόεδρος δεν αισθάνεται καμία ντροπή; Τώρα πια, έχει πάθει ανοσία;
Αν τίποτα δεν αγγίζει τον Χαρτσιώτη, τότε –με μαθηματική ακρίβεια– όλα αγγίζουν τον ίδιο τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Γιατί κάποτε τελειώνει η αντικολλητική επικάλυψη και απομένει μόνο η πραγματική ευθύνη. Κι αυτή δεν καταλαβαίνει ούτε από Tefal. Κολλάει εκεί που πρέπει. Και μετά δεν ξεκολλάει με τίποτα η αφιλότιμη…
